13/12/2025
ระหว่างดราม่าเบียนนาเล่ ก็ชมงานดี ๆ กันไปด้วยนะครับ (1)
ประชาชนชาวบ้านเค้าก็มีสิทธิ์วิพากษ์เนื่องจากงบที่ใช้เป็นภาษีประชาชน ไม่ใช่เอกชน อะไรไม่ดีก็ต้องยอมรับและแก้ไขกันนะครับ
ส่วนงานดี ๆ ก็ต้องยอมรับว่าดี วันนี้ที่อยากชวนไปดูคืองานของโรเบิร์ต เรนฮุย (Robert Zhao Renhui)
งานของศิลปินคนนี้จัดอยู่ในประเภทงานหาดูได้ยากในโลก เพราะคนทำน้อยมาก เป็นงานที่ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างโลกกับสัตว์โดยมีมนุษย์เป็นตัวคั่นกลาง
ภาษาทฤษฎีเค้าจะเรียกธีริโอซีน (Theriocene) เป็นหมวดนึงคล้าย ๆ แอนโทรโปซีน (Anthropocene) ที่ฮิต ๆ กัน
ธีริโอซีนจะพูดถึงฉากทัศน์ของโลกนี้ที่มีสัตว์เป็นศูนย์กลาง วิธีทำงานของโรเบิร์ตเลยแปลกประหลาดมากคือตั้งกล้องทิ้งในสถานที่รกร้าง แล้วค่อยเก็บมาตัดฟุตเทจ งานที่โรเบิร์ตตั้งทิ้งไว้นานที่สุดคือ 4-5ปี
ส่วนงานเบียนนาเล่มีระยะเวลาจำกัด ฟุตเทจที่ได้เลยมีระยะเวลาประมาณ 10 เดือน ซึ่งโรเบิร์ตจะต้องนั่งดูฟุตเทจทั้งหมดด้วยตนเองเพื่อหาซีนที่ตรงตามคอนเซ็ปต์
งานชิ้นนี้ตั้งกล้องที่เกาะโหลน เกาะที่มี social issue ให้ถกเถียงซ่อนอยู่ ทั้งเรื่องการย้ายออกของคน การที่รัฐสนับสนุนสาธารณูปโภคบางอย่าง การยึดครองและขายที่เพื่อสร้างโรงแรมหลายร้อยห้อง การกลายเป็นฉากทัศน์สร้างความดีของโครงการ CSR จากเอกชนและหน่วยงานการศึกษา
ท่ามกลางระหว่างปัญหาทางสังคม สรรพสัตว์ใช้ชีวิตอย่างเชื่องช้าไปตามกาลเวลาและสัจธรรมของโลก ช็อตที่อยากชวนดูคือฉากที่เหยี่ยวลงมาสนทนากันริมน้ำราวกับฉากกินรีเล่นน้ำในวรรณกรรมไทย
ถ้าสนใจลองมาร่วมสำรวจโลกที่เราหลงลืมผ่านมุมกล้องของโรเบิร์ตกันครับ
