Na de Tweede Wereldoorlog moesten de polderdorpen Wilmarsdonk, Oorderen, Oosterweel en Lillo verdwijnen om plaats te maken voor de uitbreiding van de Antwerpse Haven. Deze zou in het kader van het Marshallplan Antwerpen omtoveren tot het wereldcentrum van de chemische industrie. In 1959 werd in de achtergrond van deze gigantische omwenteling, het Poldermuseum Lillo opgericht op initiatief van Eerw
aarde Heer Eelen. Gesteund door een aantal lokale beleidsvoerders en enthousiaste vrijwilligers werd in de loop der jaren een unieke verzameling opgebouwd , die een prachtig sfeerbeeld geeft van het leven in de polderdorpen. In 1963 stelde de Stad Antwerpen een aantal gebouwen in Lillo ter beschikking waar het museum tot op vandaag onderdak vindt. Vandaag telt het museum niet minder dan 34 kamers, die door vrijwilligers belangeloos worden onderhouden als waardevol erfgoed.
