Kazerne Dossin

Kazerne Dossin Kazerne Dossin is een Memoriaal, Museum en Onderzoekscentrum over Holocaust en Mensenrechten. Kazerne Dossin. Opening 1 december 2012

Kazerne Dossin.

Memoriaal, Museum en Documentatiecentrum over Holocaust en Mensenrechten. Mémorial, Musée et centre de documentation sur l'Holocauste et les Droits de l'Homme. Ouverture le 1re decembre 2012

Kazerne Dossin. Memorial, Museum and Documentation Centre on Holocaust and Human Rights. Opens Dec. 1, 2012

Kazerne Dossin. Gedenkstätte, Museum und Dokumentatsionzentrum Holocaust und Mensenrechte. Öffnet

seine Türen 1 Dezember 2012

De Mechelse Kazerne Dossin is een unieke plaats van herinnering. Tussen 1942 en 1944 richtten de nazi’s hier hun 'SS Sammellager Mecheln' in. Meer dan 25.000 joden en 350 zigeuners werden er op treinen richting Auschwitz–Birkenau gezet. Voor hen was het verzamelkamp letterlijk een wachtkamer van de dood. Vandaag verrijst er op de Dossin-site een nieuw museum, een uniek ontwerp van de hand van toparchitect Bob Van Reeth. Museum, Memoriaal en Documentatiecentrum over Holocaust en Mensenrechten laat de bezoeker stilstaan bij de geschiedenis van de Holocaust, die deels werd voorbereid in ons eigen land. 21 000 gedeporteerden krijgen een gezicht. Het historische verhaal van racistische vervolging wordt verbonden aan de bredere invalshoek van mensenrechten. Naast vragen over mensenrechtenproblematieken uit heden en verleden, weerklinkt ook de boodschap van hoop, zowel in de permanente als in de tijdelijke tentoonstellingen.

Deze week trokken we met het team naar Kapellen voor een sportieve teambuilding. Achter de schermen van Kazerne Dossin w...
31/05/2026

Deze week trokken we met het team naar Kapellen voor een sportieve teambuilding.

Achter de schermen van Kazerne Dossin werken we met het hele team dagelijks aan de museumwerking, het memoriaal, het onderzoekscentrum en alles daarrond. Om onze geëngageerde medewerkers te bedanken voor hun dagelijkse inzet, trokken we er samen op uit.

Een heel grote dankjewel aan alle collega’s voor hun inzet en sportiviteit, en voor de fijne sfeer die ze zowel tijdens de teambuilding als door het hele jaar heen meebrengen.

Op 28 mei 1940 tekende koning Leopold III de onvoorwaardelijke capitulatie van het Belgische leger. Het Duitse leger was...
28/05/2026

Op 28 mei 1940 tekende koning Leopold III de onvoorwaardelijke capitulatie van het Belgische leger. Het Duitse leger was op 10 mei 1940 België binnengevallen en had in 18 dagen het Belgische leger compleet onder de voet gelopen.

Een van de soldaten die meevocht tijdens de achttiendaagse veldtocht was de Joodse Simon Helfgott. Hij moest samen met zijn eenheid naar Frankrijk vluchten, maar keerde na de capitulatie naar België terug. In Antwerpen sloot hij zich aan bij de gewapende partizanen. Hij werd in 1943 doodgeschoten tijdens een verzetsactie. Ook zijn drie broers kwamen tijdens de Holocaust om het leven.

Hun moeder Esther Pschetiska bleef achter met slechts enkele tastbare sporen van haar jongens. Die sporen kan je de komende maanden bekijken in de wisselvitrine in het museum.

Op 27 mei 1942 verplichtte de Duitse bezetter door middel van een nieuwe verordening alle Joden in België vanaf 6 jaar o...
27/05/2026

Op 27 mei 1942 verplichtte de Duitse bezetter door middel van een nieuwe verordening alle Joden in België vanaf 6 jaar om een gele ster te dragen. Het was de zoveelste in een lange rij maatregelen die door de bezetter werden afgekondigd om Joden te registreren, identificeren en stigmatiseren. Ook de jonge Claude Poliakoff moest een ster dragen. Dit is haar verhaal.

Claude Poliakoff werd geboren in Caïro op 15 juni 1924. Ergens tussen haar geboorte en 1938 verhuisde haar gezin naar Duitsland. Daar bleven ze tot ze er niet langer veilig waren als Joods gezin. Begin december 1938 kwam het gezin naar België. Claude’s vader verklaarde dat ze uit Duitsland waren gevlucht om te ontkomen aan Jodenvervolging en dat zijn gezin niet de bedoeling had om langdurig in België te blijven.

Het gezin van Claude vestigde zich in Antwerpen. Daar woonden ze nog toen in oktober 1940 de eerste anti-Joodse verordeningen in België werden aangekondigd. Claude en haar familie werden getroffen door steeds meer anti-Joodse wetten. Zo moesten ze zich registreren, en mochten ze niet meer naar het park, het zwembad of de bioscoop. Vanaf 27 mei 1942 - het moment waarop Joden ouder dan 6 jaar verplicht een Jodenster moesten dragen - werd ook in het straatbeeld in een oogopslag duidelijk wie Joods was.

De registratie en stigmatisering draaide uiteindelijk uit op geweld en arrestaties van Joden. De familie van Claude wilde via Frankrijk vluchten of onderduiken. Ze werden gearresteerd bij een poging om de grens met Zwitserland over te steken. Ze werden eerst vastgehouden in Besançon en overgebracht naar Drancy. Daar werd ze op 18 september 1942 op transport naar Auschwitz-Birkenau gezet. Claude overleefde de deportatie niet. Ze werd achttien jaar.

Elke naam telt wil een stem geven aan alle Joden, Roma en Sinti die vanuit de Dossinkazerne werden gedeporteerd. Door he...
24/05/2026

Elke naam telt wil een stem geven aan alle Joden, Roma en Sinti die vanuit de Dossinkazerne werden gedeporteerd. Door het opnemen van hun naam op de plek waar die werd afgenomen, maak jij een connectie met iemand die 80 jaar geleden werd gedeporteerd.

Sarah Amelie doet een jaar lang vrijwilligerswerk bij Kazerne Dossin. Ze sprak de naam van haar naamgenoot Sarah Lewin in. In deze post ontdek je hoe ze dat beleefd heeft.

Er zijn nog 308 namen op zoek naar een stem. Kom langs. Neem op. Herinner

Kijktip: Amrum, 1945In Cinema Lumière kun je in mei kijken naar de film Amrum, 1945. In de film vecht de jonge Nanning v...
20/05/2026

Kijktip: Amrum, 1945

In Cinema Lumière kun je in mei kijken naar de film Amrum, 1945. In de film vecht de jonge Nanning voor zijn familie op het Duitse eiland Amrum. Regisseur Fatih Akin brengt een krachtig coming-of-ageverhaal over moraliteit en overleven. De hoofdrollen worden gespeeld door aanstormend talent Jasper Billerbeck en Diane Kruger.

Tickets en info: https://lumiere-mechelen.be/film/405/Amrum%2C-1945/

Transport XXV vertrok op 19 mei 1944 vanuit de Dossinkazerne. 508 Joden werden naar Auschwitz-Birkenau gebracht. Rachela...
19/05/2026

Transport XXV vertrok op 19 mei 1944 vanuit de Dossinkazerne. 508 Joden werden naar Auschwitz-Birkenau gebracht. Rachela Frajlich zat samen met haar man Jakob Slomovic en hun zoontje Salomon in de trein. Alleen Rachela overleefde. Dit is haar verhaal.

Rachela werd geboren op 8 december 1920 in de Poolse stad Olkusz. Haar man Jakob was enkele jaren eerder, op 18 januari 1911, geboren in Aknaszlatina, in het huidige Oekraïne. Beiden verdienden de kost als kleermaker. Op 7 maart 1942 werd in Luik hun zoontje Salomon geboren. De omstandigheden waarin Rachela en Jakob in België terecht zijn gekomen, zijn niet gekend.

Op 27 april 1944 werd het hele gezin opgepakt en naar de Dossinkazerne gebracht. Er werden nog pogingen ondernomen om de kleine Salomon te redden. Elise Plumus, mogelijk een vriendin, iemand die hen had geholpen met onderduiken of een buurvrouw van het gezin, stuurde op 28 mei een brief aan de Jodenvereniging met een pleidooi om Salomon te laten overbrengen naar een tehuis voor kinderen.

Salomon en zijn ouders waren echter al op 19 mei 1944 op Transport XXV gezet en naar Auschwitz-Birkenau afgevoerd. Bij aankomst in het kamp werd Rachela geselecteerd voor dwangarbeid en werd het nummer 5213 op haar arm getatoeëerd. Ze slaagde erin om maanden harde dwangarbeid te overleven. Van Jakob is geen tatoeagenummer terug te vinden. Hij werd vermoedelijk meteen naar de gaskamer gebracht. Ook de kleine Salomon werd vermoedelijk meteen na aankomst in Auschwitz-Birkenau van zijn moeder gescheiden en vermoord.

Vandaag is het Internationale Dag tegen Homofobie en Transfobie (IDAHOT), een dag waarop we stilstaan bij de gevolgen va...
17/05/2026

Vandaag is het Internationale Dag tegen Homofobie en Transfobie (IDAHOT), een dag waarop we stilstaan bij de gevolgen van haat en uitsluiting. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden ook heel wat mensen vervolgd vanwege hun geaardheid of genderidentiteit. Daarom delen we vandaag het verhaal van Paul Grossmeyer.

Paul Grossmeyer was een Joodse Duitser. In 1938 werd hij door een Duitse rechtbank veroordeeld vanwege zijn geaardheid, al werd in de aanklacht verwezen naar openbare zedenschennis. De 25-jarige Paul kreeg drie maanden gevangenisstraf. Hij werd uiteindelijk van februari 1938 tot april 1939 in de concentratiekampen Dachau en Buchenwald gevangengezet. Na zijn vrijlating in 1939 vluchtte Paul naar België. Omdat hij al drie veroordelingen voor openbare zedenschennis op zijn naam had staan, werd hij weer uitgewezen naar Duitsland. In 1941 vluchtte Paul toch opnieuw naar België. In bezet België maakten de nazi’s niet actief jacht op mensen omwille van hun geaardheid of genderidentiteit.

Na een onderduikpoging werd Paul op 30 juni 1943 naar de Dossinkazerne gebracht. Een jaar later werd hij, op 31 juli 1944, gedeporteerd met Transport XXVI. Bij aankomst in Auschwitz-Birkenau werd Paul geselecteerd voor dwangarbeid en werd het nummer 3513 op zijn arm getatoeëerd. Paul slaagde erin Auschwitz te overleven. Zijn ouders en broer kwamen in de kampen om. Na de oorlog probeerde Paul naar België terug te keren, maar hij werd telkens het land uitgezet. De veroordelingen vanwege zijn geaardheid waren daarbij steeds een doorslaggevende factor. Daarop trok hij terug naar Duitsland, waar hij woonde tot aan zijn dood in 1976.

Elke naam telt wil een stem geven aan alle Joden, Roma en Sinti die vanuit de Dossinkazerne werden gedeporteerd. Door he...
15/05/2026

Elke naam telt wil een stem geven aan alle Joden, Roma en Sinti die vanuit de Dossinkazerne werden gedeporteerd. Door het opnemen van hun naam op de plek waar die werd afgenomen, maak jij een connectie met iemand die 80 jaar geleden werd gedeporteerd.

Jacotte Brokken is weervrouw bij VRT. Ze sprak in februari 2024 de naam van Jacob Fuhrer in en dat maakte heel wat los. Ontdek in deze post hoe ze zich voelde na haar deelname.

Kom langs. Neem op. Herinner

Op vrijdag 8 mei vieren we jaarlijks het einde van de Tweede Wereldoorlog. Maar 8 mei 1945 bracht niet voor iedereen ver...
12/05/2026

Op vrijdag 8 mei vieren we jaarlijks het einde van de Tweede Wereldoorlog. Maar 8 mei 1945 bracht niet voor iedereen verlossing. Heel wat gezinnen zouden nooit meer compleet zijn. Wat blijft er over van een gezin wanneer oorlog alles wegneemt?

Die vraag staat de komende maanden centraal in de wisselvitrine. Esther Pschetiska verloor haar vier zonen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ze bleef achter met slechts enkele tastbare sporen van haar jongens.

Esthers oudste zoon Abraham (°1913) en derde zoon Léon (°1919) werden allebei gedeporteerd en vermoord in concentratiekampen. Jacques (°1916), de op een na oudste, kon naar Engeland vluchten. Hij verdronk na een torpedo-aanval op het schip waarop hij diende. Simon (°1920) had zich aangesloten bij de gewapende partizanen. Hij werd doodgeschoten tijdens een verzetsactie.

Esther bleef achter met de objecten die getuigen van het leven van haar overleden zonen. De voorwerpen werden doorgegeven aan Esthers enige kleindochter Helena en daarna aan achterkleindochter Tania. Zij schonk de voorwerpen aan Kazerne Dossin zodat het verhaal van haar grootvader en zijn broers kan blijven voortleven.

Op 10 mei 1940 vielen Duitse troepen België binnen. Achttien dagen later gaf het Belgische leger zich gewonnen. Op 28 me...
10/05/2026

Op 10 mei 1940 vielen Duitse troepen België binnen. Achttien dagen later gaf het Belgische leger zich gewonnen. Op 28 mei 1940 aanvaardde koning Leopold III de onvoorwaardelijke capitulatie en werd een Duits militair bestuur geïnstalleerd in België. Het betekende het begin van vier jaar bezetting, honger en ontbering voor de Belgische bevolking - en in het bijzonder voor de Joodse gemeenschap.

Gerard Vercammen was een Belgische soldaat. Hij was een Belgische soldaat, gelegerd in de Mechelse Dossinkazerne die voor de oorlog als opleidingscentrum werd gebruikt. Als magazijnier hield hij zich voor de inval van het Duitse leger bezig met logistieke voorbereidingen voor de oorlog. Na de inval van het Duitse leger op 10 mei 1940 werd zijn eenheid naar Zuid-Frankrijk geëvacueerd. Na de overgave keerde hij illegaal weer terug naar België. Samen met twee vrienden fietste hij honderden kilometers door bezet gebied om begin augustus 1940 weer in Mechelen aan te komen.

Gerard hield een dagboek bij waarin hij beschreef wat hij meemaakte tijdens de eerste dagen van de oorlog.

“En dan kwam de tijding. dat het oorlog was. en weer als over 25 jaar bromde de zware bronzen klank over de ontwakende stad. en rolde als iets ontzettends over de daken de velden in. Oorlog en toch vermoede we nog niet wat in dat woord opgesloten is.”

Adres

Goswin De Stassartstraat 153
Mechelen
2800

Openingstijden

Maandag 09:00 - 17:00
Dinsdag 09:00 - 17:00
Donderdag 09:00 - 17:00
Vrijdag 09:00 - 17:00
Zaterdag 09:30 - 17:00
Zondag 09:30 - 17:00

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Kazerne Dossin nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact Het Museum

Stuur een bericht naar Kazerne Dossin:

Delen

Type