Vrienden Fort Breendonk

13/06/2026

Le destin d'une mère, espionne, victime de torture et survivante de Breendonk et de Ravensbrück

Marguerite Paquet, simple ménagère devenue héroïne de la Seconde Guerre mondiale, voit son existence bouleversée par plusieurs drames personnels. Après trois coups du sort qui marquent profondément sa vie privée, elle choisit de rejoindre la Résistance.

Elle apporte son aide aux personnes traquées et cachées, tout en menant des activités d'espionnage contre l'occupant allemand. Arrêtée par la Gestapo, elle est conduite au fort de Fort de Breendonk, où l'attend une épreuve inhumaine.

Pendant huit mois, elle est maintenue dans un isolement total. À sept reprises, elle est emmenée au « bunker » pour y subir les pires sévices. Nue, elle est torturée par les bourreaux notoires Schmitt, Wyss, Prauss et De Bodt. On lui brise les dents, on lui écrase les doigts, on lui arrache les ongles. Ses bras, ses jambes, son dos et son postérieur sont couverts d'ecchymoses et de brûlures causées par des ci******es écrasées sur sa peau.

Pourtant, Marguerite ne cède pas.

« Sa**ud ! Sale sa**ud ! Je ne dirai rien ! », hurle-t-elle à ses tortionnaires.

Elle ne dénonce personne.

Finalement, elle est déportée au camp de concentration de Ravensbrück. Là encore, elle survit à l'horreur. Mais les souffrances endurées laisseront des traces indélébiles. Après un long combat contre ses démons, Marguerite Paquet s'éteint en 1961, à l'âge de 48 ans.

Découvrez le destin exceptionnel de cette femme courageuse qui a résisté jusqu'au bout face à la barbarie.

Envie de connaître toute son histoire ? Commandez le livre dès maintenant sur notre boutique en ligne. https://www.vriendenfortbreendonk.be/product/journal-marguerite-paquet/

De gruwel van het nazisme en de concentratiekampen heeft ook België niet gespaard. Het fort van Breendonk is hiervan een ontroerend en sprekend bewijs.

12/06/2026

Anne Frank wordt op 12 juni 1929 geboren in de Duitse stad Frankfurt am Main.
Het gaat slecht in Duitsland: er is weinig werk en veel armoede. Tegelijkertijd krijgt Adolf Hi**er met zijn partij steeds meer aanhangers. Hi**er haat de Joden en geeft hen de schuld van de problemen in het land. Daardoor Besluiten Annes ouder Otto en Edith Frank naar Amsterdam te verhuizen.

Op 1 september 1939, Anne is dan 10 jaar oud, valt nazi-Duitsland Polen binnen: de Tweede Wereldoorlog is begonnen. Niet lang daarna, op 10 mei 1940, vallen de nazi’s ook Nederland binnen. Vijf dagen later geeft het Nederlandse leger zich over. Langzaam maar zeker voeren de bezetters steeds meer wetten en verordeningen in die het leven van Joden moeilijker maken. Haar vader raakt zijn bedrijf kwijt, omdat Joden geen eigen bedrijf meer mogen hebben. Alle Joodse kinderen, dus ook Anne, moeten naar een aparte, Joodse school. Joden moeten een Jodenster dragen en er gaan geruchten dat alle Joden weg moeten uit Nederland. Als Margot op 5 juli 1942 een oproep krijgt om zich te melden voor werk in nazi-Duitsland, wantrouwen haar ouders dat. Zij geloven niet dat het om werk gaat en besluiten om de volgende dag onder te duiken. Zij gaan zich verbergen om aan de vervolging te ontkomen.
In het achterhuis van zijn bedrijf aan de Prinsengracht 263 richt Annes vader vanaf het voorjaar van 1942 een schuilplaats in. Hij krijgt hulp van zijn oude collega’s. Niet veel later komen er nog vier onderduikers bij in het Achterhuis.
In de twee jaar dat ze onderduikt, schrijft Anne over gebeurtenissen in het Achterhuis, maar ook wat ze voelt en denkt. Als de minister van onderwijs van de Nederlandse regering vanuit Engeland via Radio Oranje oproept om oorlogsdagboeken- en documenten te bewaren, brengt dat Anne juist op het idee om haar losse dagboeken te bewerken tot één lopend verhaal, met als titel Het Achterhuis.
Anne begint met het herschrijven van haar dagboeken, maar nog voor ze klaar is, wordt ze samen met de andere onderduikers op 4 augustus 1944 door politieagenten ontdekt en opgepakt.

Via het bureau van de Sicherheitsdienst, een gevangenis in Amsterdam en het doorgangskamp Westerbork gaan de onderduikers op transport naar concentratie- en vernietigingskamp Auschwitz-Birkenau. Bij aankomst in Auschwitz keuren nazi-artsen wie wel en wie niet zware dwangarbeid kan verrichten. Anne, Margot en hun moeder worden naar het werkkamp voor vrouwen gestuurd. Otto komt in een mannenkamp.

Begin november 1944 moet Anne opnieuw op transport. Ze wordt met Margot naar concentratiekamp Bergen-Belsen gedeporteerd. Haar ouders blijven achter in Auschwitz.
Ze krijgen allebei vlektyfus. In februari 1945 overlijdt eerst Margot en kort daarna Anne aan de gevolgen van die ziekte. Van alle onderduikers in het Achterhuis overleeft alleen Annes vader Otto de oorlog. Hij wordt uit Auschwitz bevrijd door de Russen en hoort tijdens zijn lange terugreis naar Nederland dat zijn vrouw Edith is overleden. In Nederland hoort hij ook dat Anne en Margot niet meer leven.

De bewaarde dagboekpapieren van Anne maken diepe indruk op Otto. 25 juni 1947 verschijnt Het Achterhuis in een oplage van 3.000 exemplaren. En daar blijft het niet bij: het boek wordt vertaald in zo’n 70 talen, er komt een toneelstuk en een film. Over de hele wereld maken mensen kennis met Annes verhaal en in 1960 wordt de schuilplaats een museum: het Anne Frank Huis. Otto blijft tot zijn dood in 1980 nauw betrokken bij de Anne Frank Stichting en het museum: hij hoopt dat lezers van het dagboek zich bewust worden van de gevaren van discriminatie, racisme en Jodenhaat.
Tekst: Anne Frank house / VE-tours

05/06/2026

Op 6 juni 1944 begon D-Day, de grootste militaire landingsoperatie uit de geschiedenis. Tienduizenden geallieerde soldaten staken het Kanaal over en landden op de stranden van Normandië in Frankrijk. Hun doel was duidelijk: Europa bevrijden van de nazi-bezetting en een einde maken aan de Tweede Wereldoorlog.

De dag werd gekenmerkt door moed, opoffering en enorme verliezen. Vele jonge mannen zetten hun leven op het spel voor vrijheid en democratie. Dankzij hun doorzettingsvermogen werd de weg vrijgemaakt voor de bevrijding van onder meer België en andere bezette landen.

D-Day herinnert ons eraan dat vrijheid nooit vanzelfsprekend is. Het is een dag om stil te staan bij de moed van degenen die vochten, vielen en offerden voor de wereld waarin wij vandaag mogen leven. Hun verhaal verdient het om blijvend herinnerd te worden. 🌺

04/06/2026

Tussen de stilte van het Fort van Breendonk stapte een ganzenfamilie voorbij. Een ontroerend contrast: op een plaats die getuigt van menselijk leed, herinnert de natuur ons aan veerkracht, vrijheid en nieuw begin.

23/05/2026

22/05/2026

Op 22 mei 1945 houden Britse soldaten een Duitse sergeant met een ooglapje aan. Hij zegt Heinrich Hizinger te heten. Kort daarna ontdekken de Britten dat de eenogige sergeant de meest gezochte man van nazi-Duitsland is.

15/05/2026

De belangstelling voor de voorstellingen van ‘De tekenaar van Breendonk’ is dermate groot, dat er twee extra data zijn toegevoegd aan de speelkalender. Het stuk zal 24 keer gespeeld worden in het fort van Breendonk.

24/02/2026

Tijdens de Tweede Wereldoorlog speelden dieren een onmisbare, maar vaak vergeten rol. In steden als Londen dienden honden als redders in het puin na bombardementen, terwijl postduiven berichten overbrachten over vijandelijke linies. Paarden en muildieren vervoerden wapens en gewonden waar geen voertuigen konden komen.

Zelfs in kampen zoals Fort van Breendonk werden honden ingezet als bewaking en intimidatie. Tegelijk boden huisdieren burgers en soldaten troost in een tijd van angst en verlies.

Dieren vochten geen oorlog uit overtuiging, maar hun trouw, kracht en instinct maakten voor velen het verschil tussen leven en dood.