25/06/2026
Αστέριος Τόρης, Κοσμογονία και Γαλαξιακός Εξπρεσιονισμός
Η ζωγραφική του Αστέριου Τόρη μπορεί να ιδωθεί ως μια εικαστική κοσμογονία. Δεν επιχειρεί να απεικονίσει το Σύμπαν, αλλά να αποδώσει την ενέργεια της γένεσης, την πρωταρχική στιγμή κατά την οποία η ύλη, το φως, το σκοτάδι, η κίνηση και το χάος αρχίζουν να αποκτούν μορφή. Ο Γαλαξιακός Εξπρεσιονισμός του δεν αναφέρεται σ’ έναν γνωστό κόσμο αλλά προτείνεται ως η εικόνα ενός κόσμου εν τω γίγνεσθαι, ενός σύμπαντος που δεν έχει ακόμη σταθεροποιηθεί αφού βρίσκεται σε διαρκή ανάδυση, σύγκρουση και μετασχηματισμό.
Το χρώμα ρέει σαν να μεταφέρει μέσα του δυνάμεις αρχέγονες. Το κόκκινο, το κίτρινο, το μπλε, το μαύρο και το λευκό είναι ενέργεια. Το κόκκινο αναφέρεται στη θερμότητα, τον πυρήνα, την έκρηξη ή την πληγή. Το κίτρινο στο φως, την ακτινοβολία και τον σπινθήρα. Το μαύρο στην πυκνότητα, την άβυσσο και το άγνωστο. Και υπάρχει το λευκό σαν ίχνος, αφρός, γέννηση ή στιγμιαία αποκάλυψη. Μέσα από την έντασή τους σχηματίζονται τοπία και απροσδιόριστες μορφές που μοιάζουν με κοσμικά φαινόμενα, νεφελώματα, ιζήματα ύλης, φωτεινά ουράνια σώματα ή κατάλοιπα μιας αρχέγονης σύγκρουσης. Όμως η ροή των χρωμάτων δεν παραμένει ανεξέλεγκτη. Ο Τόρης την κατευθύνει, την οργανώνει, την χειραγωγεί παρατηρώντας τη «συνεχή, ενεργή, διαδικασία παραγωγικότητας και αιτιολογημένης παρουσίας» που καθένα από αυτά διεκδικεί στην επιφάνεια. Η εικόνα γεννιέται μπροστά στο βλέμμα του θεατή σαν αποτύπωμα μιας ενεργειακής διαδικασίας που αποκτά ορατή υπόσταση.
Ο όρος Γαλαξιακός Εξπρεσιονισμός, ή όπως ο ίδιος ο Toris τον αποκαλεί infrared, δηλώνει αυτή τη διεύρυνση του εξπρεσιονισμού προς μια κοσμική κλίμακα. Η χειρονομία απελευθερώνει το προσωπικό συναίσθημα και ταυτόχρονα συλλαμβάνει την αόρατη κίνηση του κόσμου. Το ψυχικό και το κοσμικό συνυφαίνονται μέσα στην ίδια πράξη δημιουργίας.
Γιάννης Κολοκοτρώνης
Καθηγητής Ιστορίας και Θεωρίας της Δυτικής Τέχνης
Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών
Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
