24/05/2026
תומר רוזנטל, אף I
2016, פחם על נייר
הגבול שבין האנושי והלא־אנושי מתגלם ברישומי הפחם של תומר רוזנטל. העבודות נוצרות באמצעות תהליך של מחיקה וחשיפת הדימוי מתוך משטח החומר, ובכך מעלות אל פני השטח נושאים המתעוררים מתוך עימות בין הנגלה למודחק. שמן של העבודות בעברית, "אף", מקורו בשורש קדום המשותף לשפות השמיות, שבהן נתפס האף כפתח המרכזי של הנשימה. הנשימה נקשרה ישירות לחיים, ולכן קיבל האף משמעות סמלית החורגת מעבר להיותו איבר פיזי. בימינו המילה "אף" משמשת במשמעות של הוספה, הדגשה וקישור, בעוד הצירוף "אף אחד" מבטא שלילה מוחלטת של השתתפות. בכך מייצגות עבודות אלו, הן דרך שמן והן בתיאורן החזותי, רצף מחשבתי המתאר קיום בין נוכחות להיעדר.
חלק מ"אש ללא עשן"
אוצר: ברק רובין
تومِر روزنتال, أنف I
2016, فحم على ورق
يتجسد الحد الفاصل بين الإنساني وغير الإنساني في رسومات تومر روزنتال بالفحم التي يرسمها في عملية محو الصورة من سطح المادة ثم كشفها، ما يُثير موضوعات تنشأ من صراع ما بين مكشوف ومخفٍ. يصف العملان "الأنف I" و- "الأنف II" وجودًا ينغمس فيه الإنساني في الفضاء في حيز يتأرجح بين نشاط وفراغ. مصدر اسم العملين باللغة العبرية، "أف"، مشتق من جذر قديم شائع في اللغات السامية، حيث يُنظر إلى الأنف على أنه فتحة التنفس المركزية. كان التنفس مرتبطًا ارتباطًا وثيقًا بالحياة، ولذلك اكتسب دلالة رمزية تتجاوز كونه عضوًا ماديًا. تستخدَم كلمة "أف" اليوم بمعنى الإضافة، التأكيد والترابط، بينما يعني التعبير "أف إحاد" (لا أحد) عن نفي تام. بهذا، تمثل الأعمال، سواء في اسمها أو في وصفها البصري، تسلسلًا فكريًا يصف وجودًا هو ما بين حضور وغياب.
ضمن "نار بلا دخان"
قيّم: باراك روبين
