05/09/2026
DE MANTRA VAN LUTTENBERG
Bij iedere krachtplaats krijg ik op de plek zelf een mantra of affirmatie door. Soms komt die bijna in één keer en een andere keer vallen de woorden stukje voor stukje op hun plek.
Bij het Leylijnlabyrint in Luttenberg werd het:
Jong geleerd is oud gedaan.
Wat niet meer stroomt,
laat ik met liefde gaan.
Ik dank jou en iedereen
voor alle mooie inzichten.
Maar nu is het tijd
om de energie op mijzelf te richten.
En hoe langer ik met deze krachtplaats werk, hoe meer ik voel hoeveel van het labyrint eigenlijk al in die woorden besloten ligt.
Want loslaten betekent hier niet dat iets fout is geweest. Of dat je het moet wegduwen, afwijzen of vergeten. Juist niet. Je kunt iets, iemand of een bepaalde fase bedanken voor wat het je heeft gebracht en tegelijkertijd voelen: tot hier.
Dat vind ik zelf ook zo mooi aan de zin “wat niet meer stroomt, laat ik met liefde gaan.” Niet alles hoeft weg. Het gaat om datgene waarvan je diep van binnen eigenlijk al weet dat de beweging eruit is.
En daarna komt misschien wel het belangrijkste stuk: je energie weer op jezelf richten.
Niet vanuit egoïsme, maar omdat je soms ongemerkt nog heel veel energie hebt zitten in iets wat al voorbij is. Een oude situatie, een relatie, een overtuiging, een rol die je ooit had of een versie van jezelf die eigenlijk niet meer helemaal past.
Precies daar komt het labyrint weer terug. Je beweegt naar binnen, ontmoet wat er zit, blijft misschien even in het midden… en dan komt ook weer de beweging naar buiten.
Anders dan je naar binnen ging.
De mantra gebruik je samen met de spray en kun je meerdere keren achter elkaar hardop uitspreken. Door woorden, klank, intentie en herhaling ontstaat er binnen mijn manier van werken steeds meer resonantie met de energie van de krachtplaats.
En ja… hij rijmt. 😉
Dat is niet toevallig. Een mantra moet wat mij betreft ook lekker lopen, zodat je hem op een gegeven moment bijna vanzelf gaat ademen.
Wat niet meer stroomt, laat ik met liefde gaan.
Misschien is dat wel de vraag die Luttenberg je stelt:
Wat stroomt er bij jou eigenlijk nog… en wat niet meer?