17/07/2026
🇬🇧 Secrets of Vermeer: Johannes Vermeer was not always in a comfortable financial position, yet he never skimped on his paint. He was obsessed with natural ultramarine, a pigment made from the gemstone lapis lazuli from Afghanistan. Whilst his contemporaries used cheaper shades of blue, Vermeer opted for this ‘blue gold’. Vermeer also used ultramarine in places where you would absolutely not perceive it as ‘blue’.
He mixed it into the shadows of white walls, which gives his paintings that characteristic, bright quality of light. He painted black floor tiles with a mixture of charcoal black, umber and ultramarine. This gave the dark tiles a cool, reflective depth. He also mixed the bright ultramarine with yellow varnish for green clothing and objects, achieving a strikingly vivid, almost luminous green. This can be seen, for example, in the olive-green curtains or in the subtle green reflections in his characters’ clothing. He also used ultramarine for skin tones: he applied an extremely thin, transparent underlayer of ultramarine and earth pigments beneath the skin tones. The light penetrates the top layers of paint and reflects off this bluish underlayer, giving the skin a stunningly vivid, translucent quality.
The use of this expensive pigment (which in the 17th century was more expensive than gold) was one of the reasons Vermeer fell deeply into debt. In the Vermeer studio at the Vermeer Centrum Delft, learn all about the pigments Vermeer used and why, 350 years on, his colours still leap off the canvas.
🎫 Buy your online tickets here: https://www.vermeerdelft.nl/en
-------
🇳🇱 Geheimen van Vermeer: Johannes Vermeer was financieel niet altijd in goeden doen en toch bespaarde hij nooit op zijn verf. Hij was geobsedeerd door natuurlijk ultramarijn, een pigment gemaakt van de edelsteen Lapis Lazuli uit Afghanistan. Terwijl tijdgenoten goedkopere blauwtinten gebruikten, koos Vermeer voor dit 'blauwe goud'. Vermeer gebruikte ultramarijn ook op plekken waar je het absoluut niet als ‘blauw’ waarneemt.
Hij mengde het door de schaduwen van witte muren, wat zijn schilderijen die karakteristieke, heldere lichtinval geeft. Zwarte vloertegels schilderde hij met een mengsel van houtskoolzwart, omber en ultramarijn. Dit gaf de donkere tegels een koele, reflecterende diepte. Hij mengde het heldere ultramarijn ook met gele lak voor groene kleding en objecten en kreeg hierdoor een opvallend levendig, bijna lichtgevend groen. Dit zie je bijvoorbeeld terug in de olijfgroene gordijnen of in de subtiele groene reflecties in de kleding van zijn personages. En hij gebruikte ultramarijn voor huidtinten: hij bracht een uiterst dunne, transparante onderlaag van ultramarijn en aarde-pigmenten aan onder de huidtinten. Het licht dringt door de bovenste verflagen heen en reflecteert op deze blauwachtige onderlaag, wat de huid een verbluffend levendige, doorschijnende kwaliteit geeft. Het gebruik van dit dure pigment (in de 17e eeuw duurder dan goud) zorgde er mede voor dat Vermeer diep in de schulden raakte.
Leer in het Vermeer atelier in het Vermeer Centrum Delft alles over de pigmenten die Vermeer gebruikte en waarom zijn kleuren na 350 jaar nog steeds van het doek spatten.
🎫 Bestel je online tickets hier: https://www.vermeerdelft.nl/
