18/01/2026
Vanmorgen een prachtige rondwandeling gemaakt in de stilte rondom Winterswijk.
Een route die ongemerkt over de grens slingert, langs het Wooldse Ven en het Burlington-Vardingholter Venn. Geen haast, geen rumoer — alleen het zachte ritme van stappen door nat gras en veen.
De dag begon zoals je hoopt dat hij begint: met een landschap dat langzaam wakker wordt. Nevel die optrekt, licht dat voorzichtig tussen de bomen valt, vogels die elkaar voorzichtig begroeten. Het soort ochtend waarin alles even klopt en je vanzelf zachter gaat lopen, om het moment niet te verstoren.
Hier, op de grens van landen maar ver weg van alles wat moet, voel je hoe rijk eenvoud kan zijn. Gewoon buiten zijn. Ademen. Kijken. En dankbaar zijn dat zulke plekken nog bestaan.