Graafs Kazemattenmuseum

Startpagina
Nederland
Grave
Graafs Kazemattenmuseum

Routebeschrijving Website Contact opnemen met het museum

Een klein maar indrukwekkend museum op een historische plek ondergebracht in 2 kazematten.

18/10/2026

De Elft, 17 september 1944
2e platoon, Lt. Sharp
Slag bij De Elft.

Plotseling klinkt een motorgeluid, hoog in de toeren, uit de richting van Grave. Een Duitse officier en passagier komen op een motor aan gestormd in een poging door de versperring heen te breken. Pvt. John McGarrah en S/sgt Coppola vuren salvo’s met hun Tommy guns, beide Duiters worden gedood.
Capt. Van Poyck stuurt het 2e peloton naar de oostkant van de weg om daar langs de dijk stelling te nemen voor de nacht. Lt. Nelson en Lt. Sharp gaan met de 1st squad naar de overkant van de weg. Aan het einde van de dijk ligt een groot blok beton, waarvan ze niet weten wat het is, misschien wel een bunker? Lt. Nelson gaat met Pfc. Lyman Brainard, bazooka man, en Paul Kunde richting noord, klaar om de boel in de lucht te jagen. Lt. Sharp intussen, gaat met Cpl Jack Abrams, ass’t squadleader langs de noordkant van de dijk om het blok in te sluiten. Halverwege stuit Sharp op telefoonkabels die van noord naar zuid lopen, waarschijnlijk als verbinding tussen de kazerne en het garnizoen in het stadje.
De bunker blijkt een onbemande kazemat. (7S).

11/10/2026

De Elft, 17 september 1944
2e platoon, Lt Sharp

Het derde peloton loopt nu voorop, bij De Elft wordt de mortar squad van het 2e peloton, onder commandant Sgt. Charles Colligan met Pfc Harold Van Camp en Pfc Robert Wheatley, vuurklaar gemaakt.

Intussen melden Lt. Sharp, Sgt. Branca en Lt. Files zich bij Capt. VanPoyck samen met het grootste deel van Hq peloton. Dat was om ongeveer 16:00 uur.

De balans wordt opgemaakt, de company kan beschikken over 2 lichte mitrailleurs, 1 60mm mortier, 1 bazooka, geweren, Tommy guns. Aan 2 Garantgeweren was een ‘rifle gr***de launcher, M7’ toegevoegd. Er waren geen gewonden.

Lt Sharp gaat naar de overkant van de weg met Pvt. Alvin Munes en Pvt. Louis Napier waar ze dekking hebben van bomen en struiken. Daarvandaan nemen ze de Duitsers onder vuur bij de wegsplitsing vlak voor Grave.

De Duitsers daar beschikken over een mitrailleur en nemen op hun beurt Lt. Sharp onder vuur. Sharp verplaats zich achterwaarts naar het voetbalveld, waar de 60mm mortier staat opgesteld. De mortier vuurt 65 granaten af op de wegsplitsing.

Ondertussen hebben aan het stafpeloton toegevoegde geniesoldaten, (6 man onder Sgt. Maneth) een wegversperring ingericht met 16 mijnen, versterkt met de bazooka section (3 man onder S/Sgt Augustine Coppola).

Lt. John Murphy, ass. Platoon leader van het 3e peloton, zorgt voor de verdediging van de wegversperring aan de linker-(west-)kant van de weg.

04/10/2026

17 september 1944
Kade langs de Zittert

Als Collins met zijn aanval op de brug vastloopt, keert de E-company om en gaat nu het 2e peloton voorop.

Ze trekken nu op richting De Elft, ze volgen het dijkje, een kade eerder, die Velp beschermd tegen het wassende water van de Beersche Maas. Het dijklichaam is nauwelijks manshoog, maar toch.

Eerst lopen ze aan de Velpse kant, maar wanneer de colonne in het zicht komt van de kazerne geeft Lt. Files Lt. Sharp bevel zich met zijn 2e peloton aan de Graafse kant te gaan lopen.

Sharp stelt dat ze daar onder vuur komen van de Duitse mitrailleur die bij de molen bij de Pegelbrug staat, maar Files zet door.

Het 2e peloton gaat in verspreide formatie voorwaarts.

Vlakbij de Elft stuit Sharp op een vervallen eendenkooi en is hij toch genoodzaakt weer de ander kant van de dijk op te zoeken.

27/09/2026

Broadwell, 24 september 1944
46 Group 575 squadron

De 17 Douglas Dakota toestellen worden volgestouwd met voorraden voor 82nd Airborne Division. Als het geplande startmoment naderbij komt blijkt het beladen van één toestel wat minder te vlotten. 16 toestellen starten om 11:20 uur voor hun vlucht naar de dropzone westelijk van Grave. Het laatste toestel vertrekt bijna 3 kwartier later. De vracht bestaat dit keer uit voedsel, munitie en veldbedden. De dropping wordt goed uitgevoerd, wel viel er een deel in de rivier, ten noorden van de dropzone.
Als de vlucht voor de dropping is uitgevoerd, land één Dakota (zoals de Engelsen het toestel aanduiden) met de piloot wing commander Jefferson op de vliegstrip. Ook de laatkomer land nog even achter zijn commandant.

20/09/2026

18 september 1944
Het eerste uur vroeg in de ochtend.
(een alinea uit: September Hope)

Als de para’s van de F-company de eerste huizen van het stadje passeren, vangen hun oren een onverwacht geruis. Worden ze voor de gek gehouden, het klinkt naar zingen. De voorste groep stopt en tuurt in de duisternis, zoekend naar gevaar.
Ze gaan ervanuit dat de plaats vol zit met Duitsers en verwachten elk moment het ontbranden van een vuurgevecht. Nog eens aandachtig luisteren, er wordt gezongen, het klinkt naar “It’s a lang way to Tipperary” en ergens speelt iemand het Wilhelmus op een piano.
Zijn de Duitsers al vertrokken? Als er plotseling groepjes jongeren joelend uit de duisternis op hen af komen, begrijpen ze dat de Duitsers inderdaad vertrokken zijn.
Slechts een enkele Gravenaar spreekt Engels. Een jongeman wijst op zichzelf en zegt in het Engels: ”Ich Hollander” de aangesproken soldaat, die zichzelf als een halve Nederlander beschouwt, omdat zijn moeder van Nederlandse afkomst is, antwoord in het Nederlands: ”Me too”

19/09/2026

Grave, Velp, 17 september 2026
Alweer een herdenking verder, de 82e dit keer.

Naast de bekende ceremonie bij het monument aan de brug, dit keer ook een sterk persoonlijk accent. Op de beide plaatsen waar een bevrijder het leven liet, is een zgn. ‘triangle of tribute geplaatst. De re-enactors van C***r White CP brachten daarbij de eregroet.

In het afgelopen jaar is er veel contact geweest met nabestaanden van Sgt. Ranta 2nd platoon E-company, dat als resultaat heeft, dat de familie bij deze herdenking aanwezig wilde zijn.

13/09/2026

Grave, 17 september 1944

We beklimmen het steile talud van de oprit van de brug, de linker groep is al boven en jagen op drie Duitsers die met een motor proberen te vluchten naar de noordkant van de brug. We hebben de eerste aanwinst voor onze zojuist gestarte motorvoertuigen pool. We zien verschillende vluchten in de richting van de stad.

Twee man worden er op uit gestuurd om de brug te controleren op spullen die gebruik kunnen worden om de brug te vernielen en om te zien of ze de noord-kant van de brug kunnen bereiken.

Van de beide flak opstellingen komt geen vuur meer en we besteden er nu ook geen aandacht aan. We plaatsen een machinegeweer in de linker van de veroverde mitrailleurnesten en nemen in de rechter he Duitse wapen in gebruik, die is in perfecte conditie en voorzien van behoorlijk wat munitie. Ook maken we een voorraad van hun aardappelstampergranaten buit, die komen goed van pas.

Tot onze verbazing komt er in de verte een command car vol bezet en twee vrachtwagens vol militairen, we zien ze als ze al op zo’n 150 m afstand zijn. Vol zelfvertrouwen kijken we zorgeloos naar wat er op ons af komt. Op dit moment hebben we een doordrenkte paratrooper en twee man met een lichte vlees wond.

Ik stuur één bazooka team naar de linker berm, het andere team gaat naar rechts. Zoals ze op ons afkomen hebben ze geen idee wat ze naderen of het kan ze niet schelen. Het linker team zal het eerste voertuig nemen en het rechter zal de eerste truck onder vuur nemen. Beide teams zitten in een grote schuttersput en hebben goed zicht op de naderende voertuigen.
Net zijn ze op het punt dat ze zullen schieten als we hun bovenlichamen langzaam omhoog zien komen. Het lijkt wel of ze op hun knieën in een ondiepe put staan. Dit plotselinge stijgen wordt veroorzaakt door twee Duitse soldaten, die zich verstopt hadden op de bodem van de kuil en die konden het gewicht van hun bezoekers niet langer konden dragen. Hierdoor moet het plan snel aangepast worden, het rechter team vuurt op de commando wagen. Raak, de deuren vliegen er uit of open, twee man vallen eruit en de wagen komt op ons af zonder bestuurder.

06/09/2026

Velp, 17 september 1944.
Hoogte ca. 900 m1
Uit een eigen verslag van John S. Thompson.
In 2004 door Carl Mauro in ons museum overhandigd.

De brug is nu duidelijk te zien, net als de flak opstellingen, een paar mitrailleurnesten en schuttersputjes tekenen zich af. Mannen rennen heen en weer en op de weg zie ik een paar auto’s.

Ik kies een stuk land voor de brug en geef het signaal om te springen. We zitten op een hoogte van ongeveer 900 meter en dalen nog steeds. We komen redelijk verspreid neer, wat best goed is. Er is flink wat vijandelijk vuur uit de omgeving van de brug en de weg. Vier van mijn mannen landden in een beek, die is tamelijk diep. Eén gaat er kopje onder en het gewicht van zijn uitrusting belet hem snel boven water te komen. Hij krijgt flink wat water binnen en is dus de eerste tijd niet inzetbaar. Zo blijven er dus zeventien man over, twee verzopen walkietalkies, maar genoeg vuurkracht. De vuurkracht is incl. twee bazooka-teams. Dit zal blijken een beslissende factor te zijn bij de verovering van de brug.

De rest van E-company is niet te zien en een verbinding met de volwater radio’s is ook niet mogelijk. We zijn dicht bij de brug en elke vertraging zal afbreuk doen aan het verrassings-effect. Iedere man krijgt het plan te horen: aanvallen! Twee groepen volgen de sloten naar de weg en de brug. Een groep gaat links op de flank naar de Maasoever om zo de brug van de zijkant te naderen. Vanuit die positie kunnen ze ook vijandelijke beweging zien om mogelijk de brug op te blazen. We gaan snel in de richting van de brug en krijgen nu ook vijandelijk vuur in onze richting, hoofdzakelijk van het luchtdoelkanon, maar dat gaat hoog over. Door dat oprit van de brug behoorlijk hoog ligt, kunnen we niet zien met hoeveel tegenstanders we te maken hebben.

Onze groep op de linker flank heeft er een flink tempo in en wij moeten ons best doen om ze bij te houden.

Als we zo’n 50 meter van brug zijn geef ik het afgesproken signaal, waarop de beide groepen de mitrailleurnesten en de schuttersputjes onder vuur nemen, zodat een bazooka team instaat wordt gesteld dichtbij genoeg te komen om trefzeker vuur af te geven. Als ze zover zijn wordt het eerste schot afgevuurd, mis! Het tweede schot treft de borstwering van het geschut op het dak en scheurt een hele kant weg. Er wordt daarvandaan niet meer geschoten. Twee die nog proberen naar beneden te klimmen worden neergeschoten. De mitrailleurnesten worden uitgeschakeld met een zestal handgranaten.

01/09/2026

Niet vergeten

30/08/2026

Leichester, 17 september 1944.
Uit een eigen verslag van John S. Thompson.
In 2004 door Carl Mauro in ons museum overhandigd.

Het stadje Grave is ons baken voor de komende sprong. Dit prachtige stadje valt makkelijk te ontdekken, want het is helemaal omgeven geweldig hoge naaldbomen (?-GKM).

De mannen van mijn peloton zijn meer dan klaar om te gaan en ik weet dat ze beseffen dat deze sprong voor ieder voor zich persoonlijker zal zijn. We hebben alle details meerdere malen doorgesproken. Maar we weten ook dat dat alles nooit volgens plan verloopt.

De ochtend van de 17e begint wat druilerig, maar rond 9:00 uur klaart het op. We genoten een groots ontbijt, je zou het een combinatie van ontbijt, lunch en avondeten kunnen noemen.

Vliegtuigen worden volgepakt met onze uitrusting, samen met nerveuse, maar vastbesloten paratroepers.
Voor we het weten zitten we in de lucht en als we achterom kijken zien we nog de kustlijn van Engeland. Kort daarop passeren we de kust van Holland en merken we, gelukkig, slechts lichte Flak.
Gelukkig maar. We vliegen erg laag en zien leuke kleine Nederlandse huisjes in uiteenlopende helder kleuren. Hier en daar staan mensen naar ons te zwaaien als we over vliegen. Deze toestand zal echter niet lang duren.

Kort daarop knip het waarschuwingslicht aan en werd het commando ‘stand up’ en ‘hook up’ gegeven. De laatste voorbereiding worden getroffen, uitrusting werd nagekeken en als was er klaar voor. Ik sta in de deuropening en kijk uit naar herkenningspunten in het landschap die overeenkomen met de stafkaart. Er is een lichte nevel, ondanks heldere zonneschijn. Dan springt het groene licht aan, het is zover. Ik speur naar de dropzone voor de compagnie, maar kan die niet ontdekken. Ons toestel zal iets te ver naar links overvliegen. Wel zie ik vooruit de de klein omwalde stad Grave en de indrukwekkende brug net 1000 yards ten noorden van de stad. Er loopt een brede weg naar de oprit van de brug. Mijn bedoelde dropzone kan ik vanaf mijn positie niet ontdekken. Alles wat ik zie zijn veel behoorlijke sloten die kriskras door elkaar lopen met daartussen niet al te grote stukken land. We naderen snel ons enige doel, de brug en de snelste manier om daar te komen om zo dichtbij mogelijk te landen en zo het maximale uit de verrassing te halen.

Adres

Grave

Website

https://www.graafskazemattenmuseum.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Graafs Kazemattenmuseum nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.