02/05/2026
De tijd nemen
Van tijd tot tijd is het goed om letterlijk en figuurlijk de tijd te nemen. De ruimte om te ontdekken, te verdwalen, te bevragen en… jezelf misschien wel te verbazen. Door de tijd te nemen onstaat er vaak ruimte voor méér dan je verwacht. Een fijne kans om met beide handen aan te grijpen!
De nieuwste tentoonstelling in Galerie Getekend vraagt hier niet alleen om, maar eist het nadrukkelijk op. Totaal overweldigd sta ik tussen het werk van drie kunstenaars die op het eerste gezicht alleen het feit dat ze autonome tekenkunst maken overeenkomen. We hebben al eerder de kans gehad om in de galerie kennis te maken met het heerlijke en herkenbare werk van Arno Kramer. Ook de futuristische werken van Marisa Rappard waren al eerder in een groepstentoonstelling te zien. Al hangen er nu nieuwe kleinere werken die een interessante onderzoekende kant belichten.
Het is bij mijn weten de eerste keer dat het werk van Caren van Herwaarden in de galerie te zien is. In eerste instantie schrikken de expliciete beelden mij een beetje af. Ik dwing mezelf om de tijd te nemen. Hoe langer ik stilsta bij het viertal dat rechts achterin hangt (zie afbeelding) hoe meer het raakt op gevoelsniveau. Woorden vinden bij dit soort gevoelens duurt bij mij altijd even. Rustig laat ik het de dagen na mijn bezoek indalen. Af en toe pak ik mijn gemaakte foto’s er weer bij. Zo blijft het werk passief en actief aanwezig tot ik de juiste woorden heb gevonden.
Met dat ik dit opschrijf denk ik: maar wat zijn dat eigenlijk de juiste woorden? Iedereen kan en zal andere woorden gebruiken. Kunst is zo enorm persoonlijk. En het kan van dag tot dag of zelfs uur verschillen wat het met je doet… Waarom ik dan toch zo streng ben om de juiste woorden te willen vinden? Kort door de bocht: omdat kunstenaars hun ziel en zaligheid in hun werken hebben gelegd. Omdat ik deze superkracht wil eren. Hoe gaaf is het als je anderen in jouw wereld toelaat?
Ik moet ineens denken aan de gevleugelde uitspraak: ‘Kunst is niet wat je ziet, maar wat je een ander laat zien.’ Deze zin wordt over het algemeen toegeschreven aan de negentiende eeuwse kunstenaar Edgar Degas. Het is mijn ogen precies wat vele kunstenaars, maar zeker ook deze drie, nu in de galerie doen.
En daarmee worden verdere woorden deze keer overbodig. Normaal gesproken deel ik met liefde mijn visie, mijn gevoelens en/of inzichten. Ik hoop daarmee een soort haakje te geven voor een (volgend) bezoek. Of dit nu aan deze galerie of aan een museum of beurs is. Ik weet als geen ander hoe fijn het is om zo’n haakje aangereikt te krijgen. Eerlijk? Zelf heb ik ze af en toe ook nodig…
Deze keer neem ik de tijd. Meer tijd dan ooit tevoren. En besluit om het nu hierbij te laten. Het is goed zo. Deze kunst spreekt (prima!) voor zichzelf.
Neem jij ook tijd mee?
Hartelijkste groet,
Janita Baron
Van tijd naar tijd duurt tot en met 10 mei.
Afb. Caren van Herwaarden, Study How to Hold a Sad Man (4 x ), 2020, gouache/conté op papier, 19,5 x 19,5 cm.
