Ik geloof dat ik ver voor mijn vierde verjaardag al kralen geregen heb en het plezier daarvan ben ik nooit kwijtgeraakt. Op een bepaald moment pak je dan weer eens de draad op en begin je met nieuwe materialen te werken. Zilverdraad en halfedelstenen kralen kwamen binnen handbereik en ik merkte dat ik daarin het plezier van het kralenrijgen herontdekte. Veel colliers zijn combinaties van halfedel
stenen en zilverwerk in allerlei vrije vormen. Vanuit die vrije bewerking van zilver ontstond het bewerken van zilver tot een uniek sieraad waarin de halfedelstenen kralen geen of minder rol gingen spelen. Zo ontstonden er een reeks op de natuur geënte sieraden, de bloemetjes. Ik moest bij het kettingen maken denken aan vroeger. Dan ging je in de zomer op een grasveld vol madeliefjes een krans vlechten. Madeliefje plukken, een gaatje boven in het steeltje maken, een nieuw madeliefje plukken en die reeg je door dat gaatje, al met al kreeg je dan een krans je voor in je haar, of als je een hele lange ketting maakte (ik haakte meestal te vroeg af) kon je de madeliefjes als een ketting dragen. Tjonge, wat voelde ik me dan mooi. De eerste grote ketting laat in zilver een van bloemetjes geregen ketting zien. Geen madeliefjes. Ik merk dat ik meestal bloemetjes maak, waarvan iedereen zegt, wat leuk een bloemetje, maar dat er geen merk, ras, soort, hoe heet dat bij bloemen bij te noemen is. Na een aantal bloemenkettingen ben ik ook kleine hangertjes van bloemen gaan maken. En natuurlijk ook bloemetjes oorbellen (heb ik nog geen foto van). Ik bedenk in eens dat als ik nu toch zo nostalgisch bezig ben, ik natuurlijk kersen oorbellen zou moeten maken. Nee hoor, lijkt me niet mooi. Ik ben nu voor het eerst druk met een echte te herkennen bloem, het moet een klaproos worden. Gewoon als hanger. In zilver, dus niet rood. Ik ben zelf best nieuwsgierig hoe hij zal worden. Ik ben dol op klaprozen, jammer dat je ze niet kan plukken, nou ja, dat kan natuurlijk wel, maar voordat je thuis bent zijn alle rode blaadjes al afgevallen, dus dan kan je ze beter laten staan en af en toe zelf ook blijven staan om er van te genieten. Ik hoop dat jullie ook even genieten van dit "sierlijke zilver".
