EXutrecht EXbunker EXboot

EXutrecht EXbunker EXboot Ik ben EXbunker in het Wilhelminapark te Utrecht. Iedere maand vul ik mijzelf met nieuwe spraakmakende kunst. Vrije toegang. De meeste mensen vergaten mij.

IK BEN EX

Ik ben een uniek type, met schubben waar de zon ondergaat, de zon die mijn binnenste nooit bereikt. Mijn huid is van gewapend beton, dikker dan een mensenlengte. Ik ben puntgaaf, onverwoestbaar zolang de tijd het toestaat. Toch lig ik verlegen verscholen onder een klimop, in de schaduw van een oude den, aan de westerlijke rand van het Wilhelminapark. Mijn verlegenheid komt uit schaamte,

ik draag een smet. Ik werd gebouwd door een vijand van deze stad. Ik was het kwartier van misdadige commando’s, bescherming tegen geallieerde bommenregens. Dat er geen daglicht in mij doordringt, is de perfecte symboliek voor de omstandigheden waaronder ik verrees. Maar de tijd nam deze prachtige stad aan haar onvermijdelijke hand, weg van de duisternis. Ik werd een opslagplaats, een overdreven sterke schuur voor kabels, gereedschap en oude brommers. Ik lag aan het zicht onttrokken door de natuur, een bladergroen boetekleed die ik mij decennialang maar al te graag liet aanmeten. Tot er, zeventig jaar na mijn verrijzenis, op mijn stalen deur werd geklopt door vier kunstenaars, zonen van de stad. Ze vonden mijn isolement maar lafjes. Ze praatten op me in. Echte boetedoening is iets terug doen voor de stad, zeiden ze. Je hebt de duisternis gediend, maar kan ook een onderkomen zijn voor schoonheid. Ik, voor schoonheid? Het idee! Welnu, het idee was als volgt: mij, iedere maand te vullen met nieuwe spraakmakende kunst. Installaties, foto’s, poëzie, beelden, schilderijen, films en performances. Werk met een hoge X-factor. Een vinger aan de pols van de hedendaagse kunst. Non-profit, omdat alles wat goed is, simpelweg aandacht verdient. Langzaam nestelde de overtuiging zich in de haarscheurtjes van mijn metersdikke huid: dit is mijn nieuwe lot. Onder één voorwaarde: noem me geen bunker meer. Ik zal nooit meer verstoppen wat het daglicht niet kan verdragen, maar ik zal laten zien wat gezien moet worden. Ik ben geen schuilplaats meer, maar een toevluchtsoord. Ik draag het verleden met me mee, maar ben het niet meer. Ik ben de EXbunker

Op zaterdag 5 september om 16:00 is in EXbunker de feestelijke opening van de tentoonstelling 'Work in progress' van EXu...
01/09/2026

Op zaterdag 5 september om 16:00 is in EXbunker de feestelijke opening van de tentoonstelling 'Work in progress' van EXutrecht-prijswinnaar Cat Elfrink! Mis het niet!

Het afgelopen jaar heb ik mijn werkruimte steeds meer als het werk zelf beschouwd. Hierbij stel ik het werkproces en spel centraal. De verrassingen die ik tegenkom op het moment dat ik me richt op het proces in plaats van het resultaat. De ontdekking in plaats van de conclusie. Het werk ‘werk in uitvoering’ gebruikt de afvalcontainer als vertrekpunt om waarde en verlangens in het maken te onderzoeken.

In de EXbunker ontstaat een situatie waarin de inhoud continu verandert en de handeling telkens verspringt. Met resthout en gevonden straatobjecten die eerder een andere functie hadden, werk ik aan een ruimte die balanceert tussen functie en vorm. Alles wat zich in de ruimte bevindt, gebruik ik om de ruimte te maken. Hier spelen inventieve, toevallige of ogenschijnlijk onhandige verbindingen telkens opnieuw een andere rol. Waar eindigt de uitvoering en waar begint het werk? Of kunnen deze twee termen ook in dezelfde zin van het woord bestaan?

Vanaf donderdag is de tentoonstelling 'Memories in Cellulose' van Marit Hofman te zien bij EXboot!Memories in Cellulose ...
01/09/2026

Vanaf donderdag is de tentoonstelling 'Memories in Cellulose' van Marit Hofman te zien bij EXboot!

Memories in Cellulose nodigt de bezoeker uit om in een werkplaats van co-creatie, connectie, en transformatie te stappen, waar micro-organismen en mens samenwerken.

Het is een ruimte om in te reflecteren op hoe wij, als individuen, onszelf in lokale ecosystemen plaatsen.

In deze installatie is de maker een samenwerking met haar ecosysteem aangegaan door analoge film te laten bewerken door micro-organismen van de maker zelf en planten uit haar omgeving. De magisch lijkende beelden die hierdoor ontstaan worden op doeken van bacteriële cellulose geprojecteerd in een driedimensionale ruimte. Het maakproces wordt ook vertoont door middel van projecties, levende fermentatie en materiaalonderzoek.

Memories in Cellulose stelt co-creatie boven exploitatie, in zowel creatief proces als materiaalgebruik, en verbeeld daarmee een wereld waarin we meer in verbinding, en op gelijke voet staan met onze leefomgeving.

Alleen deze week is de tentoonstelling 'Masque' van Sire Mane nog te zien bij EXboot! Kom langs voordat het te laat is!I...
24/08/2026

Alleen deze week is de tentoonstelling 'Masque' van Sire Mane nog te zien bij EXboot! Kom langs voordat het te laat is!

In Sire Mane's nieuwe werk 'Masque' komt de bezoeker terecht in een spanningsveld tussen eerlijkheid, verborgenheid en aanpassing. De installatie bestaat uit twee grote maskers waarachter zich persoonlijke en kwetsbare verhalen verschuilen. Achter de maskers hoor je twee personen spreken in hun eigen taal, het Frans en het Wolof (lokale taal uit Senegal), over onderwerpen die ze in hun dagelijks leven moeilijk kunnen bespreken. De emoties achter deze maskers zijn duidelijk hoorbaar, maar de woorden blijven voor de meeste bezoekers toch onverstaanbaar. De maskers trekken de kijker aan, maar blijven ondoordringbaar. Ze geven hun binnenwereld niet prijs. Zo ontstaat een gevoel van afstand en onbegrip, verbonden aan een verschil in taal, identiteit en cultuur.

Foto door: Fokke vd Meer

Laatste kans! De tentoonstelling 'the escalator is always rolling' van Thomas L. Fontein is alleen dit weekend nog te zi...
24/08/2026

Laatste kans! De tentoonstelling 'the escalator is always rolling' van Thomas L. Fontein is alleen dit weekend nog te zien bij EXbunker. Mis het niet!

Elke dag herhaalt zich hetzelfde spel, om dezelfde tijd en op dezelfde plaats als gisteren, maar met andere spelers. Je lichaam wordt opgenomen in de stroom van het spitsuur, terwijl je hoofd losgekoppeld raakt. Wanneer de trein het station verlaat, neem je plaats tussen de talloze afwezige blikken.

‘the escalator is always rolling’ is een verkenning van de mentale gevoelloosheid als gevolg van herhaling, voorspelbaarheid en de sleur van het onderweg zijn naar iets wat geen voldoening geeft.

Foto door: Fokke vd Meer

Dit weekend opent er weer een nieuwe expositie in EXboot! Kom vanaf 30 juli kijken naar 'Masque' van Sire ManeIn Sire Ma...
28/07/2026

Dit weekend opent er weer een nieuwe expositie in EXboot! Kom vanaf 30 juli kijken naar 'Masque' van Sire Mane

In Sire Mane's nieuwe werk 'Masque' komt de bezoeker terecht in een spanningsveld tussen eerlijkheid, verborgenheid en aanpassing. De installatie bestaat uit twee grote maskers waarachter zich persoonlijke en kwetsbare verhalen verschuilen. Achter de maskers hoor je twee personen spreken in hun eigen taal, het Frans en het Wolof (lokale taal uit Senegal), over onderwerpen die ze in hun dagelijks leven moeilijk kunnen bespreken. De emoties achter deze maskers zijn duidelijk hoorbaar, maar de woorden blijven voor de meeste bezoekers toch onverstaanbaar. De maskers trekken de kijker aan, maar blijven ondoordringbaar. Ze geven hun binnenwereld niet prijs. Zo ontstaat een gevoel van afstand en onbegrip, verbonden aan een verschil in taal, identiteit en cultuur.

Dit weekend opent de tentoonstelling 'the escalator is always rolling' van Thomas L. Fontein in EXbunker!Elke dag herhaa...
28/07/2026

Dit weekend opent de tentoonstelling 'the escalator is always rolling' van Thomas L. Fontein in EXbunker!

Elke dag herhaalt zich hetzelfde spel, om dezelfde tijd en op dezelfde plaats als gisteren, maar met andere spelers. Je lichaam wordt opgenomen in de stroom van het spitsuur, terwijl je hoofd losgekoppeld raakt. Wanneer de trein het station verlaat, neem je plaats tussen de talloze afwezige blikken.

‘the escalator is always rolling’ is een verkenning van de mentale gevoelloosheid als gevolg van herhaling, voorspelbaarheid en de sleur van het onderweg zijn naar iets wat geen voldoening geeft.

Komend weekend is de laatste kans om de tentoonstelling 'De muren hebben oren' van Adriënne Verburg te bezoeken bij EXbu...
21/07/2026

Komend weekend is de laatste kans om de tentoonstelling 'De muren hebben oren' van Adriënne Verburg te bezoeken bij EXbunker!

'De benen nemen,' waarom zeggen we dat zo? In plaats van 'ik ga ervandoor'? Tegelijkertijd worden mensen erop afgerekend als ze niet 'correct' Nederlands spreken. We accepteren allerlei gekke spreekwoorden, maar een kleine taalfout kan soms al genoeg zijn om iemand een soort van af te wijzen.

Hoe we met elkaar communiceren, fascineert me enorm. Hoe vanzelfsprekend we het vinden. Hoe woorden regels volgen, hoe objecten met ons communiceren en hoe wij die dan weer lezen. En dan zijn er die spreekwoorden, die vaak iets benoemen waarvan de betekenis allang niet meer letterlijk is. Toch begrijpen we elkaar of is dat helemaal niet zo en doen we alsof? In mijn werk zoek ik de verwarring op in spreekwoorden, soms door het letterlijk te verbeelden, soms door iets kleins aan ze te veranderen.

Alleen deze week is de tentoonstelling 'Maybe I was too impatient, or the movement too subtle' van Indira de Boer nog te...
21/07/2026

Alleen deze week is de tentoonstelling 'Maybe I was too impatient, or the movement too subtle' van Indira de Boer nog te zien bij EXboot. Mis het niet!

Afgelopen januari bracht Indira de Boer twee weken wandelend door in de Himalaya. Deze fysieke reis vormde een artistiek onderzoeksproces waarin de focus lag op de relatie tussen mens, materie en landschap. Tijdens deze trektocht werd onderzocht hoe betekenisgeving verandert wanneer de menselijke schaal wordt gedecentreerd ten opzichte van de overweldigende aanwezigheid van niet-menselijke entiteiten.

De Boer is geïnteresseerd in situaties waarin vorm en structuur onder dwang samenkomen. In plaats van te werken met natuurlijke objecten als gegeven vormen, wordt er gewerkt met geconstrueerde omstandigheden die testen hoe materiaal zich gedraagt. Betekenis wordt niet vooraf vastgelegd; elk werk wordt benaderd als een situatie waarin materiaal actief kan deelnemen aan betekenisgeving.

De werken in deze tentoonstelling zijn het resultaat van deze werkwijze. Ze functioneren als open situaties waarin materiaal actief deelneemt aan betekenisvorming, zonder dat deze vooraf door menselijke intentie of symboliek wordt vastgelegd.

Dit weekend opent er weer een nieuwe tentoonstelling in EXbunker. Kom vanaf zaterdag kijken naar 'De muren hebben oren' ...
30/06/2026

Dit weekend opent er weer een nieuwe tentoonstelling in EXbunker. Kom vanaf zaterdag kijken naar 'De muren hebben oren' van Adriënne Verburg!

'De benen nemen,' waarom zeggen we dat zo? In plaats van 'ik ga ervandoor'? Tegelijkertijd worden mensen erop afgerekend als ze niet 'correct' Nederlands spreken. We accepteren allerlei gekke spreekwoorden, maar een kleine taalfout kan soms al genoeg zijn om iemand een soort van af te wijzen.

Hoe we met elkaar communiceren, fascineert me enorm. Hoe vanzelfsprekend we het vinden. Hoe woorden regels volgen, hoe objecten met ons communiceren en hoe wij die dan weer lezen. En dan zijn er die spreekwoorden, die vaak iets benoemen waarvan de betekenis allang niet meer letterlijk is. Toch begrijpen we elkaar of is dat helemaal niet zo en doen we alsof? In mijn werk zoek ik de verwarring op in spreekwoorden, soms door het letterlijk te verbeelden, soms door iets kleins aan ze te veranderen.

Vanaf donderdag is de tentoonstelling 'Maybe I was too impatient, or the movement too subtle' van Indira de Boer te zien...
30/06/2026

Vanaf donderdag is de tentoonstelling 'Maybe I was too impatient, or the movement too subtle' van Indira de Boer te zien bij EXboot!

Afgelopen januari bracht Indira de Boer twee weken wandelend door in de Himalaya. Deze fysieke reis vormde een artistiek onderzoeksproces waarin de focus lag op de relatie tussen mens, materie en landschap. Tijdens deze trektocht werd onderzocht hoe betekenisgeving verandert wanneer de menselijke schaal wordt gedecentreerd ten opzichte van de overweldigende aanwezigheid van niet-menselijke entiteiten.

De Boer is geïnteresseerd in situaties waarin vorm en structuur onder dwang samenkomen. In plaats van te werken met natuurlijke objecten als gegeven vormen, wordt er gewerkt met geconstrueerde omstandigheden die testen hoe materiaal zich gedraagt. Betekenis wordt niet vooraf vastgelegd; elk werk wordt benaderd als een situatie waarin materiaal actief kan deelnemen aan betekenisgeving.

De werken in deze tentoonstelling zijn het resultaat van deze werkwijze. Ze functioneren als open situaties waarin materiaal actief deelneemt aan betekenisvorming, zonder dat deze vooraf door menselijke intentie of symboliek wordt vastgelegd.

Adres

Wilhelminapark 24A
Utrecht
3581NE

Openingstijden

Vrijdag 12:00 - 17:00
Zaterdag 13:00 - 18:00
Zondag 13:00 - 18:00

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer EXutrecht EXbunker EXboot nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Snelkoppelingen

Delen