Vughts Museum

Vughts Museum Het Vughts Museum is sinds 7 april 2018 gevestigd in DePetrus in Vught. Het Vughts Museum is in april 2018 in ontmoetingscentrum DePetrus heropend.

Volg ons via Facebook, Twitter, Instagram, LinkedIn of onze website www.vughtsmuseum.nl.

Tentoonstelling 'Overleven met veerkracht, Vijfenzeventig jaar Molukkers in VughtTijdens een zeer drukbezochte bijeenkom...
29/05/2026

Tentoonstelling 'Overleven met veerkracht, Vijfenzeventig jaar Molukkers in Vught

Tijdens een zeer drukbezochte bijeenkomst werd op zondag 17 mei de expositie ‘Overleven met veerkracht, vijfenzeventig jaar Molukkers in Vught’ feestelijk geopend.
De gasten werden welkom geheten door Saskia Heijboer, de voorzitter van het Vughts Museum.

Aan de feitelijke opening ging een kort maar krachtig optreden vooraf van drie traditioneel geklede dames. Met hun tifa’s gaven zij de ceremonie een indrukwekkend en onmiskenbaar Moluks karakter. De tifa, een percussie-instrument, vormt een belangrijk onderdeel van het muzikale en culturele erfgoed van de Molukken.

Lot in eigen hand

In zijn toelichting op de tentoonstelling vertelde Henk Smeets, een van de samenstellers, waarom is gekozen voor de titel ‘Overleven met veerkracht’. Die titel onderstreept hoe Molukkers in Nederland, en dus ook in Vught, met kracht en vastberadenheid hun eigen weg zijn gegaan. Zij namen hun lot in eigen hand, bleven opkomen voor hun cultuur en identiteit en bouwden ondanks moeilijke omstandigheden aan een toekomst. In Vught bleef een deel van hen wonen in woonoord Lunetten, waar zij in 1951 werden gehuisvest. Het is nu nog het enige Molukse woonoord in Nederland.
De tentoonstelling laat vooral het verhaal zien zoals Molukkers dat zelf beleven en doorgeven. Bezoekers maken kennis met persoonlijke herinneringen en bijdragen van mensen die zijn uitgenodigd hun verhaal op papier te zetten. Thema’s als muziek, sport, onderwijs en kleine winkels krijgen daarbij een herkenbare en menselijke plek. De bijdragen van verschillende Molukse schrijvers en fotografen zijn door vormgever Waldo van Bokhoven van het Vughts Museum samengebracht tot één samenhangend geheel.
De expositie is nog tot en met 12 juli te zien in DePetrus aan Heuvel 2 in Vught. De toegang is gratis.

Depotschatje 5: Firma Jonkers in VughtHet Vughts Museum wil een zo’n goed mogelijk beeld geven van de geschiedenis en cu...
25/05/2026

Depotschatje 5: Firma Jonkers in Vught

Het Vughts Museum wil een zo’n goed mogelijk beeld geven van de geschiedenis en cultuur van Cromvoirt, Helvoirt en Vught. Daarbij maakt het museum gebruik van allerlei voorwerpen en kunst uit het depot. Maar veel objecten komen nooit of heel sporadisch uit het depot. Elke maand belichten de vrijwilligers van de Werkgroep Collectiebeheer en registratie een depotschatje. In het Vughts museum is een aantal mappen aanwezig met ontwerptekeningen voor meubels van meubelmakerij Jonkers, een familiebedrijf dat was gevestigd aan de Kleine Gent en een winkel aan Taalstraat 132 in Vught.

Meubelfabriek Jonkers is opgericht in 1847 door Franciscus Jonkers (1830-1894). Hij was de derde zoon van Johannes Jonkers en Anna Maria Rooyakkers te Vught. Na het overlijden van Franciscus werd het bedrijf in 1894 voortgezet door zijn zoon Josephus (Jos, 1866-1940), die weer werd opgevolgd door zijn zoon Johannes (1898-1973). Johannes was de vader van de laatste directeur Frans Jonkers, die het bedrijf in 1995 heeft verkocht. Van 1997 tot 2003 is het bedrijf onder de namen Meubelmakerij Vincent Sars en De Heer Stijlmeubelen doorgegaan op industrieterrein De Brand in ’s-Hertogenbosch, waar in 2003 het faillissement is uitgesproken.

In 1898 en 1919 werd het bedrijf door brand verwoest, maar het werd met veel energie en doorzettingsvermogen weer opgebouwd. In de jaren ’20 van de 20ste eeuw was het bedrijf uitgegroeid tot een meubelmakerij, atelier, stoffeerderij, expeditie en meerdere winkels, in Vught, Nijmegen, Eindhoven en ’s-Hertogenbosch. In Tilburg was nog een extra werkplaats. De zonen van Jos Jonkers kregen elk een eigen zaak onder de naam ‘Jonkers’ woninginrichting’. Antoon begon in 1923 in Eindhoven, Martien in Nijmegen, Johan in ’s-Hertogenbosch en Frans in Vught. Ook de dochters hadden een belangrijke functie binnen het bedrijf. Op 20 september 1947 werd het eeuwfeest gevierd met een H. Mis in de St. Petruskerk, een koffiemaaltijd in hotel Modern aan het Marktveld, een receptie in de zaak en een feestavond in Modern.
De winkels in Nijmegen en Eindhoven zijn respectievelijk in 1956 en 1961 gesloten, maar de winkel in Den Bosch, die vanaf 1930 aan de Schapenmarkt zat, is in 1967 verhuisd naar een groter pand aan de Vughterstaat en is daar in 1975 uitgebreid. Daardoor kon de collectie ook worden vergroot met onder meer slaapmeubelen, gordijn- en meubelstoffen, tapijt en perzen, keramiek en verlichting. Door de verkoop van het bedrijf in 1997 is de zaak in Den Bosch in dat jaar opgeheven.

Gedurende vier generaties is Jonkers uitgegroeid tot een gespecialiseerd bedrijf in stijlvolle interieurs. Er kwamen opdrachten uit heel Nederland, maar ook van daarbuiten. Er werd gewerkt voor particulieren, evenals voor grote ondernemingen, waar directiekamers en conferentievertrekken werden ingericht. Gemeentebesturen wisten de firma Jonkers te vinden voor de inrichting van hun raadszalen en burgemeesterskamers, zoals het raadhuis van Vught dat tussen 1935 en 1937 van villa tot gemeentehuis was verbouwd door architect H. W. Valk. Het complete interieur was door de architect ontworpen en werd uitgevoerd door Jonkers.
In de fabriek aan de Kleine Gent werd alles met de hand gemaakt, hoewel er in de loop van de tijd ook machines zijn aangeschaft voor diverse basis-bewerkingen.
Er werden meubels gemaakt in allerlei stijlen, zoals authentieke oudhollandse kasten, hele eetkamers, slaapkamers, banken en boekenkasten, maar ook lambriseringen, ballusters en monumentale trappen. Alles werd op bestelling gemaakt.

Er was een grote opslag van verschillende soorten hout. Toen tijdens een storm in 1972 een enorme eik op landgoed Bleijendijk was omgewaaid, werd deze boom opgeslagen bij Jonkers, waar hij twee jaar te drogen heeft gelegen. Rond 1974 vervaardigde Theo Pijnenburg van firma Jonkers van dit hout een bord met het wapen van Vught, de afbeeldingen werden door diens collega beeldhouwer Sjef de Rijk gemaakt. Dit bord bewaren we in het depot van het museum. Van het hout zijn ook meubels en dergelijke gemaakt.

Veronica Dénis

Extra lezing in DePetrusDe Joodse Begraafplaats in Vughtdonderdag 11 juni door Lauran TooriansOmdat deze lezing op woens...
21/05/2026

Extra lezing in DePetrus
De Joodse Begraafplaats in Vught
donderdag 11 juni
door Lauran Toorians

Omdat deze lezing op woensdag 3 juni volledig is volgeboekt wordt de lezing nogmaals gehouden op donderdag 11 juni.

De Brabantse historicus Lauran Toorians vertelt over de eeuwenoude (voor)geschiedenis van Joodse begraafplaats aan de Berkenheuveldreef.

De geschiedenis van joden in Vught begint dramatisch: middeleeuwse kronieken beschrijven een joodse gemeenschap buiten 's-Hertogenbosch die rond 1164 werd uitgemoord en verbrand op de Vughtse heide. Hoewel de betrouwbaarheid van deze bronnen twijfelachtig is, wijzen historische plaatsnamen als 'Jodenkerkhof' en 'Joodenbos' op een vroege joodse aanwezigheid in de regio. Toen 's-Hertogenbosch in 1777 alle joden uitzette wegens vermeende valse concurrentie, week een deel uit naar Vught, vanwaar zij de markten in de stad overdag konden bereiken.
In juli 1942 telde de gemeente Vught 79 joodse inwoners, later aangevuld met vijf patiënten in inrichtingen. Van hen overleefden 26 personen de vernietigingskampen niet. Na de bevrijding keerden ondergedoken joden terug, maar troffen een onverschillige overheid en samenleving aan. Bezittingen waren geroofd, huizen bezet. Veel joden emigreerden naar Amerika of Israël.

De joodse begraafplaats aan de Berkenheuveldreef in Vught is nog steeds in gebruik, en vormt zo de stille verbinding tussen het dramatische begin en het nagenoeg verdwenen joodse leven in Vught.
Praktische informatie
De lezing wordt gehouden op donderdagavond 11 juni 2026 in DePetrus, Heuvel 2 in Vught. Aanvang 19.30 uur. Bij aanmelding tot en met 4 juni bedraagt de entree €6,00 (incl. koffie/thee). Daarna rekenen we €2,00 extra. Betalen bij binnenkomst contant of met pin. Aanmelden via www.abzvught.nl .of via QR code:

Deze lezing is een initiatief van Huis73 Vught, Stichting ABZ, Stichting Erfgoed Vught en het Vughts Museum.

Zaterdag 23 mei van 14:00 - 15:30 uurSpeciaal voor kinderen:Speuren naar vliegers en zelf een vlieger maken bij het Vugh...
15/05/2026

Zaterdag 23 mei van 14:00 - 15:30 uur
Speciaal voor kinderen:
Speuren naar vliegers en zelf een vlieger maken bij het Vughts Museum

Van 17 mei tot en met 12 juli 2026 is in het Vughts Museum in DePetrus de tentoonstelling ‘Overleven met Veerkracht, vijfenzeventig jaar Molukkers in Vught’ te zien.

Op zaterdagmiddag 23 mei organiseert het museum bij deze expositie een activiteit speciaal voor kinderen vanaf ongeveer 8 jaar. Zij zijn samen met hun (groot)ouders of verzorgers van harte welkom om nader kennis te maken met de Molukse geschiedenis en cultuur in Vught.

Dit jaar is het vijfenzeventig jaar geleden dat bijna 13.000 Molukkers per schip naar Nederland werden overgebracht. Meer dan 3.000 Molukse mannen, vrouwen en kinderen werden ondergebracht in Kamp Vught, dat de naam ‘woonoord Lunetten’ kreeg. Het leven daar was moeilijk: het was er koud en onbekend, en velen verlangden ernaar zo snel mogelijk terug te keren. Ook het wonen in de barakken was niet gemakkelijk. Bovendien was alles anders in Vught: de omgeving, de mensen en de gewoonten.

De tentoonstelling vertelt hoe dit alles is gekomen en hoe het leven in de barakken eruitzag.

Speuren naar vliegers en zelf vliegers maken
We gaan samen rondkijken op de tentoonstelling en speuren daarbij speciaal naar vliegers. Voor veel Molukkers is vliegeren een geliefde activiteit die staat voor avontuur, vrijheid en verbinding tussen jong en oud. Vooral het ‘vechtvliegeren’ heeft een bijzondere betekenis.
Na deze speurtocht gaan we zelf zo’n vlieger maken. Deze vliegers worden opgehangen, zodat de herdenking van 75 jaar Molukkers in Vught iets extra’s krijgt. Natuurlijk krijg je jouw vlieger daarna weer terug!

Kom je ook? Meld je aan!
Deze activiteit vindt op zaterdag 23 mei van 14.00 tot 15.30 uur plaats in DePetrus, Heuvel 2 in Vught. Deelname is gratis. Om zeker te weten dat we voor jou een vlieger en een koekje hebben, meld je je vóór 22 mei aan via [email protected], onder vermelding van: ‘Vliegers voor 75 jaar Molukkers in Vught’.

Expositie 'Overleven met Veerkracht, vijfenzeventig jaar Molukkers in Vught17 mei tot en met 12 juli in DePetrusDit jaar...
15/05/2026

Expositie 'Overleven met Veerkracht, vijfenzeventig jaar Molukkers in Vught

17 mei tot en met 12 juli in DePetrus

Dit jaar is het vijfenzeventig jaar geleden dat 12.900 Molukkers naar Nederland werden overgebracht. Ongeveer een kwart van hen werd ondergebracht in Kamp Vught, dat de naam ‘woonoord Lunetten’ kreeg. Om dat te herdenken organiseert het Vughts Museum van 17 mei tot en met 12 juli een tentoonstelling over de ‘Vughtse’ Molukkers: ‘Overleven met veerkracht’.
Te zien tijdens de openingstijden van DePetrus. De toegang is gratis. Voor meer informatie: https://www.vughtsmuseum.nl/2026/05/01/expositie-overleven-met-veerkracht/

Depotschatje 4: Benzine op de bonHet Vughts Museum wil een zo’n goed mogelijk beeld geven van de geschiedenis en cultuur...
22/04/2026

Depotschatje 4: Benzine op de bon

Het Vughts Museum wil een zo’n goed mogelijk beeld geven van de geschiedenis en cultuur van Cromvoirt, Helvoirt en Vught. Daarbij maakt het museum gebruik van allerlei voorwerpen en kunst uit het depot. Maar veel objecten komen nooit of heel sporadisch uit het depot. Elke maand belichten de vrijwilligers van de Werkgroep Collectiebeheer en registratie een depotschatje. Deze keer benzinebonnen uit 1974.

Het kabinet gaat een crisisplan activeren om goed voorbereid te zijn op dreigende olietekorten.
In 1973 dreigde ook een oliecrisis en het toenmalige kabinet Den Uyl nam allerlei maatregelen om de tekorten te beperken. De Organisatie van Arabische Olieproducerende landen (OAPEC) had een olie-embargo ingesteld tegen westerse landen, waaronder Nederland, die Israël steunden in de oorlog tegen zijn Arabische buren (Jom-Kimpoeroorlog).

De meest rigoureuze maatregel was de invoering van de autoloze zondagen. Tussen 4 november 1973 en 6 januari 1974 mochten motorvoertuigen op tien zondagen achtereen niet de straat op, en werden snelwegen het domein van fietsers, wandelaars, spelende kinderen en ruiters. En het kabinet maakte op 1 december 1973 bekend, dat brandstoffen op de bon zouden gaan. Op 12 januari 1974 ging die maatregel van kracht. Daarvoor werden speciale benzinebonnen uitgegeven, waarvan het Vughts Museum enkele vellen in de collectie heeft.
Iedere automobilist/kentekenhouder ontving een beperkt aantal benzinebonnen, af te halen bij een postkantoor. Per bon mocht je maximaal 15 liter benzine tanken. Dat veroorzaakte meteen commotie. Er brak een hamsterwoede uit en er ontstond een levendige handel in bonnen. Velen gingen tanken in België of Duitsland, waar geen bonnen nodig waren. En menig pomphouder lapte de regels aan de laars en bleef benzine leveren zonder bon.
Rantsoenering van brandstoffen was dan ook nauwelijks effectief en eigenlijk ook niet nodig, omdat de voorraden van de oliemaatschappijen in ons land enorm groot zouden zijn. Een en ander deed het kabinet binnen een maand besluiten de distributiemaatregel in te trekken. Daarvoor kwam begin februari 1974 een andere: een maximumsnelheid van 100 km per uur op de snelwegen, die tot 1988 zou gelden.

Per bon mocht je maximaal 15 liter benzine tanken. Er waren bonnen voor diverse categorieën: personenauto’s licht, personenauto’s middel, personenauto’s zwaar, auto’s invaliden, motorrijwielen, bedrijfsauto’s benzine en auto’s LPG. De rantsoenering duurde zo kort, dat bonnen ongebruikt bleven. Die zullen zijn weggegooid of in een la verdwenen om te worden vergeten. De voorlaatste keer dat benzine gerantsoeneerd werd, was in de Tweede Wereldoorlog. Al een maand na de Duitse inval ging benzine op de bon, tegelijk met koffie, thee, brood, boter en steenkolen.

Wat zou het kabinet Jetten voor ons in petto hebben?

Depotschatje 3: Een Crucifix vervaardigd door Charles GripsHet Vughts Museum wil een zo’n goed mogelijk beeld geven van ...
27/03/2026

Depotschatje 3: Een Crucifix vervaardigd door Charles Grips

Het Vughts Museum wil een zo’n goed mogelijk beeld geven van de geschiedenis en cultuur van Cromvoirt, Helvoirt en Vught. Daarbij maakt het museum gebruik van allerlei voorwerpen en kunst uit het depot. Maar veel objecten komen nooit of heel sporadisch uit het depot. Elke maand belichten de vrijwilligers van de Werkgroep Collectiebeheer en registratie een depotschatje. Deze keer in aansluiting op de Paastijd aandacht voor een crucifix uit de collectie van het Vughts Museum. Het is gemaakt door Charles Grips en de hoogte van het boetseerwerk is ongeveer 52 cm.

Deze Charles Grips (1907-1955) was de kleinzoon van de schilder Charles Joseph Grips die we onder andere kennen van de werken die hij heeft gemaakt ter decoratie van de St. Petruskerk, nu DePetrus. Charles Grips jr. is meer bekend geworden als maker van kleireliëfs en boetseerder dan als schilder. Zijn werk lag grotendeels in de religieuze sfeer. Hij maakte kruisbeelden, staties, Mariabeelden en doopvonten voor Brabant en Limburg.
Velen zullen de crucifix kennen die aan de Vughterweg in Den Bosch staat. Zijn studie deed hij aan de Koninklijke School voor Kunst, Techniek en Ambacht in ’s-Hertogenbosch waar hij het vak leerde van August Falise die het beeld van Jeroen Bosch, op de Markt aldaar, maakte.
Het oude raadhuis heeft hij gedecoreerd met beeltenissen van een boer en herder en later met een voorstelling van een stukadoor en een smid. Ook het gemeentewapen van Vught boven het balkon is van zijn hand.
Hij woonde met zijn gezin in het bos aan de dijk van Maurick waar hij met goedvinden van mevrouw Van Lanschot-Lagasse een huisje had mogen bouwen dat hij zelf het Reigersnest noemde. Omdat het zeer ongerieflijk en koud was, noemden anderen het een verbouwd kippenhok.
Charles Grips jr. overleed op 48-jarige leeftijd. Geen van zijn kinderen heeft een loopbaan in de kunst gezocht.

Menno Schrijver

Bron: Vughtse Historische Reeks.

Prijswinnend hanengekraaiHet Vughts Museum wil een zo’n goed mogelijk beeld geven van de geschiedenis en cultuur van Cro...
03/03/2026

Prijswinnend hanengekraai

Het Vughts Museum wil een zo’n goed mogelijk beeld geven van de geschiedenis en cultuur van Cromvoirt, Helvoirt en Vught. Daarbij maakt het museum gebruik van allerlei voorwerpen en kunst uit het depot. Maar veel objecten komen nooit of heel sporadisch uit het depot. Elke maand belichten de vrijwilligers van de Werkgroep Collectiebeheer en registratie een depotschatje. Deze keer een bijzondere medaille uit 1909.

Hanengekraai: voor sommigen een grote ergernis als het om de haan van de buren gaat, voor anderen klinkt het als muziek in de oren. Hanenkraaien, hanenzetten of hanenzingen is al eeuwenlang een volkssport, die nog steeds hier en daar in Nederland en omliggende landen in verscheidene varianten wordt beoefend.
Begin vorige eeuw was de sport hier heel populair en overal werden hanenkraaiwedstrijden of
-concoursen gehouden. Winnaar bij die wedstrijden was de haan die de meeste slagen behaalde binnen een vastgestelde tijdsduur (meestal een half uur of één uur).
Op de avond van Tweede Kerstdag 1909 organiseerde de ’s-Hertogenbossche Pluimvee Vereeniging een wedstrijd in de grote bovenzaal van Café ’t Parlement ofwel Café Beukers aan de Doode Nieuwstraat in de stad.
26 Hanen dongen mee naar de eerste prijs. De dagen daarna was het landelijk nieuws dat een van de hanen maar liefst 52 maal in een half uur kraaide. De Telegraaf maakte er een bericht van, evenals het Nieuwsblad van Friesland en tal van andere kranten. Een krant uit Zwolle voegde er aan toe: “Er wordt niet bij vermeld of de meest zwijgende dan wel de meest hinderlijke den prijs verwierf.”
De naam van de gelukkige eigenaar van de haan die victorie kraaide (de meest hinderlijke), vernamen de lezers niet, maar die is wel bekend. Die is namelijk gegraveerd in een grote bronzen medaille: 1e Prijs H. v. Vugt. De medaille bevindt zich in de collectie van het Vughts Museum.
Waar H. van Vugt woonde, staat er niet bij, maar wel is op de medaille in kleine letters te lezen dat de prijs is aangeboden door de burgemeester van Vught. Dat was toen A.W.J. van Lanschot.

Bronnen: o.a. Wikipedia en Delpher

Podcast Adres Bekend – Laatste aflevering      Francis Parinussa – Lady Soul                 Adres Bekend, is een histor...
08/02/2026

Podcast Adres Bekend – Laatste aflevering
Francis Parinussa – Lady Soul


Adres Bekend, is een historische podcast over mensen die ooit in Vught, Helvoirt of Cromvoirt gewoond en geleefd hebben en het verdienen om in het licht gezet te worden. In deze laatste aflevering wandelen de makers Joyce Tritschler en Ans de Man naar de Lunettenlaan in Vught. Ze passeren de Van Brederodekazerne, het Geniemuseum en Barak 1b dat onderdeel uitmaakt van het verderop gelegen Nationaal Monument Kamp Vught. En dan komen ze op de plek waar het verhaal begint. Woonoord Lunetten, het laatste Molukse woonoord in Nederland.

Deze podcast gaat over Francis Parinussa, Lady Soul, geboren in Palembang op het Indonesische eiland Sumatra en opgegroeid op woonoord Lunettten. Hier ging ze naar de lagere school, gevolgd door de Huishoudschool in Vught. Ze werd coupeuse, trouwde, kreeg twee kinderen en bleef ook na haar scheiding op het woonoord wonen. Dat was haar thuis.
Muziek was haar lust en haar leven. De Queen of Soul, Aretha Franklin, was haar grote voorbeeld. En dat was precies wat zij ook wilde: zingen, optreden en beroemd worden. En dat lukte haar!
Francis werd leadzangeres bij de Funny Faces, een van de bandjes op het woonoord. Totdat haar ouders erop aandrongen dat zij samen met haar broers Nelis en Toni en de tweelingzussen Lydia en Evie een familieband zouden vormen. En zo ontstond Lady Soul. De band speelde voornamelijk soulmuziek en zong in het Engels. Later kwam daar ook rock bij en niet te vergeten Molukse liederen zoals Maluku. Ze werd bekend onder de naam Lady Soul en Franciss Parr. In 1993 komt de Soundmixshow van Henny Huisman op haar pad, ze doet mee onder haar eigen naam Franciss Parr en kruipt in de huid van Patti Labelle met het lied “Voulez vous couchez avec moi”. Ze bereikt de finale en behaalt de tweede plaats. En dat betekende feest op het woonoord Lunetten.
In deze podcast vertellen haar dochter Tosca Ayal, broer Nelis en zus Martha Parinussa over Lady Soul. Wie was Francis Parinussa, wat dreef haar? En niet te vergeten haar talloze optredens in binnen- en buitenland. Tussen de gesprekken door is haar muziek te horen.
Francis Parinussa overlijdt op zaterdag 9 januari 2021 op 73 jarige leeftijd.

In deze podcast komen haar dochter Tosca Ayal, broer Nelis en zus Martha Parinussa aan het woord en natuurlijk haar muziek waaronder haar optreden bij de Soundmixshow.
De podcast is te beluisteren op Novo3 https://www.novo3.nl/podcast/ of op Spotify

https://open.spotify.com/show/1adkaF6cvhWypmfkv7670L

Podiumgesprek over Museum Slager in Vughts MuseumRuim twee decennia was zij vrijwilliger bij Museum Slager in Den Bosch....
03/02/2026

Podiumgesprek over Museum Slager in Vughts Museum

Ruim twee decennia was zij vrijwilliger bij Museum Slager in Den Bosch. Om haar vrije tijd op een ‘zinnige’ wijze te besteden. Die jarenlange ervaring resulteerde zaterdag 31 januari in een interessant en onderhoudend podiumgesprek met Else van Helmond bij het Vughts Museum in DePetrus. Het gesprek vond plaats letterlijk tegen de achtergrond van de expositie Familie Slager schildert Vught .

Moderator Geert van den Brand hoefde niet veel te doen. Op zijn sturende vragen kwam Else steevast met een leuke anekdote of informatie over hoe het bij Museum Slager allemaal liep. Dat museum, dit jaar vijftig jaar geleden geopend, was – en is – het levenswerk van Suze Bergé-Slager en haar man Hein Bergé. Suze had zich tot doel gesteld de nalatenschap van de acht schilderende Slagers – haar familie – veilig te stellen in een museum.

Meer over dit podiumgesprek lees je via https://www.vughtsmuseum.nl/2026/02/02/else-van-helmond-biedt-inkijkje-in-museum-slager/

De expositie in DePetrus is nog te zien tot en met 8 maart 2026: https://www.vughtsmuseum.nl/2026/01/13/familie-slager-en-vught-een-vruchtbare-combi/

Adres

Heuvel 2
Vught
5261EE

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Vughts Museum nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact Het Museum

Stuur een bericht naar Vughts Museum:

Delen