22/05/2026
Met verdriet delen we mee dat Elly Vleeschhouwer-Blocq (1924) afgelopen dinsdag (19 mei 2026) is overleden. Elly werd 101 jaar oud.
Elly groeide samen met haar vier broers en twee zussen op in een liefdevol Joods gezin in Amsterdam. In 1942 trouwde ze met de eveneens Joodse Wim, middenin de Tweede Wereldoorlog. Toen Elly een ster moest gaan dragen weigerde zij in eerste instantie: “Ik wilde gewoon niet apart gezet worden.” Maar aan de vervolging viel niet te ontkomen.
‘Met ontzettend veel geluk’, zoals ze later vaak zou herhalen, overleefde zij acht concentratiekampen. Kamp Vught, waar zij al in januari 1943 als een van de eerste gevangenen arriveerde en tot begin juni 1944 zou blijven, was het eerste. Maar naast geluk speelden ook de liefde van haar man Wim, die vrijwillig met haar meeging toen Elly werd opgepakt, én haar tewerkstelling bij het Philips-Kommando een grote rol bij het overleven.
Na de oorlog werden Elly en Wim herenigd, samen werden ze gelukkig oud. Wim stierf in 2007. Het grootste deel van haar leven zou Elly zwijgen over haar ervaringen in de oorlog. Pas op zeer hoge leeftijd ging ze vertellen. Femmetje de Wind baseerde op haar levensverhaal de in 2024 verschenen historische roman Hij noemde me Elly. Met dat ontroerende boek verwierf het verhaal van Elly in één klap landelijke bekendheid.
Op het eind van haar leven gaf ze nog een belangrijke boodschap mee in een wereld waarin angst en haat weer de boventoon voeren: “Je moet elkaar leren kennen, dan haat je elkaar niet meer.”
Nationaal Monument Kamp Vught verliest in Elly een bijzondere vrouw wier krachtige stem voorgoed is gedoofd, maar zal blijven weerklinken in het verhaal dat wij te vertellen hebben.
