Wat zijn de openingstijden?

Woensdag 10:00 - 17:00 Donderdag 10:00 - 17:00 Vrijdag 10:00 - 17:00 Zaterdag 10:00 - 17:00

Museum van Zuilen, Schaverijstraat 13, Zuilen (2026)

31/05/2026

Uit het plakboek van het Museum van Zuilen... St.-Willibrordusstraat

Clemens Willibrord, ook Willibrordus genoemd (Northumbria, omstreeks 658 – Echternach, 7 november 739) is een christelijke heilige. Hij was aartsbisschop en missionaris (van Angelsaksische afkomst). Willibrord staat ook bekend als de "apostel der Friezen", soms ook als "apostel van de Lage Landen".

Voor een beschrijving van de St.-Willibrordusstraat ‘van toen’ gaan we aan de wandel alsof het 1938-’39 is en lopen vanaf de Sweder van Zuylenweg. Dit tijdspad is niet toevallig gekozen. We beschikken over een adressenbestand uit die tijd, dus kunnen we als we door deze straat lopen precies zeggen wie er woont of welke winkel er zit.

Vanaf de Sweder van Zuylenweg gaan we de straat in. Rechts kwamen we bij slager Bosch, één van de beide broers die in Zuilen een slagerij hadden (de andere zat op de hoek van de Edisonstraat en de St.-Ludgerusstraat).
Op de hoek van de St.-Winfridusstraat zat een sigarenwinkel. De rookwaar werd u in eerste instantie aangeboden door de heer J. de Groot. Zijn opvolger is H. v. Veenendaal. Hij heeft zijn winkel heel toepasselijk ‘ ’t Hoekje’ genoemd, alleen heeft de schilder die deze naam op de ruit schilderde daar een ‘te verwaarlozen’ wijziging in aangebracht. Die schilderde namelijk ‘ t’ Hoekje’. Dit heeft de winkelier lang achtervolgd.
Aan de linkerkant, op nummer 22, zat tijdens onze wandeling (1938-’39) nog schoenmaker M. van Erve. Dit werd later de winkel van Jos Saveur. Nog later ging Adrie Otten met de dochter van de heer Saveur de groentenhal runnen en de zoon van Jos Saveur zette het uitventen met een paard-en-wagen voort.
Op de hoek bij de St.-Willibrordusstraat zat een van de vele melk‘boeren’ van Zuilen. De winkel werd gerund door het echtpaar Van Schaik, waarbij (gewoontegetrouw) mevrouw Van Schaik de winkel draaiende hield, terwijl haar man de melk uitventte in de wijk. De winkel groeide uit tot een kruidenierswinkel, een mini Albert Heijn’.
Aan de overkant van de St.-Bonifaciusstraat kwamen we bij de Fröbelschool die lange tijd hoorde bij de rooms-katholieke jongens en meisjesscholen aan de overkant van de straat.
De meeste leerkrachten waren zusters die woonden in het klooster op de volgende hoek.
De per juni 1924 geopende Fröbelschool had ook nog ‘burgerleerkrachten’. Van hen is juf Terlingen wel de meest bekende. Zij bleef het langst in dienst. De school werd gebouwd met een prachtige ‘garderobe’ en ‘zithoekje’ voor de Zuilense kleuters. Maar de school komt al snel heel veel ruimte tekort en moet dan deze luxe opofferen aan nieuwe lokaalruimte..
In januari 1977 werd de Fröbelschool ondergebracht bij de Ludgerschool aan de overkant. De Fröbelschool bouwde men om tot de Ludgerkapel voor de parochianen die door sloop van de St.-Ludgeruskerk niet meer naar die kerk konden.
Nog later werd ook de Ludgerkapel verkocht, aan de zusters van de congregatie ‘Dienaressen van de Heilige Geest van altijddurende aanbidding’, die tot dan gehuisvest waren in het Cenakel te Soesterberg.
Het gebouw huisvestte nog meer opleiding. De groene deuren van het iets naar voren stekende deel leiden naar de bovenverdieping en daar had zich gevestigd de ‘R.K. Vereeniging tot bevordering industrie onderwijs voor meisjes ‘‘St Anna’’ ’. Deze door de zusters geleidde opleiding stond algemeen bekend onder de naam ‘de Naaischool’.
Als we de St.-Willibrordusstraat oversteken gaan we naar de kruising bij de St.-Bonifaciusstraat en gaan we verder met de beschrijving van de straat. Rechts was eerst nog de speelplaats van de rooms-katholieke meisjesschool ‘St.-Theresia’ en daar voorbij de school zelf. De leerkrachten van de lagere klassen zijn ook hier voornamelijk de zusters van het klooster op de hoek met de St.-Ludgerusstraat.
Voorbij de meisjesschool stond het pand van het Wit-Gele Kruis. Hier zorgden de wijkzusters van de St.-Ludgerusparochie voor het lichamelijk welzijn van de parochianen.
Naast ‘De Stins’ stond het Pastoor Schiltehuis, het gebouw dat bijna iedere inwoner van Zuilen kende, van buiten én van binnen. Want ondanks het ‘roomse etiket’ werden in dit gebouw vele activiteiten ondernomen die door iedereen bezocht zouden worden.
Op de hoek van de St.-Willibrordusstraat en de St.-Ludgerusstraat, recht tegenover het Pastoor Schiltehuis stond het klooster van de Zusters van de Goddelijke Voorzienigheid.
Toen pastoor G.B.W. Schilte zijn opdracht had aanvaard om een parochie te stichten in Nieuw-Zuilen, wist hij dat daar ook een school bij hoorde. Zijn plannen kregen gestalte in de vorm van de al beschreven scholen aan de St.-Willibrordusstraat. In 1923 opende de eerste school zijn deuren voor de katholieke jeugd in Zuilen.
Voor het huisvesten van de leerkrachten op de Fröbel- en meisjesschool (pastoor Schilte deed een beroep op de congregatie van de Zusters van de Goddelijke voorzienigheid) werd het klooster gebouwd.
Het klooster werd gelijk met de St.-Ludgeruskerk eind jaren zeventig afgebroken.

Fotobijschrift 1:
Het klooster van de zusters van de congregatie ‘Zusters van de Goddelijke Voorzienigheid’. Dit klooster stond op de hoek van de St.-Ludgerusstraat en de St.-Willibrordusstraat. Rechts achteraan is nog een klein stukje van de St.-Ludgeruskerk te zien.

Fotobijschrift 2:
Het eigen onderkomen voor de welpen padvinders kabouters akela’s enz. werd voor de R. K. jeugd van de St.- Ludgerusparochie een feit. Dat zien we hier. Nadat zij jaren in het Pastoor Schiltehuis voor ‘overlast’ hadden gezorgd, werd er voor hen een eigen honk gebouwd, tussen het Pastoor Schiltehuis en het gebouw van de Zusters van het Wit-Gele Kruis in. Het gebouwtje werd ‘De Stins’ gedoopt. Onder toeziend oog van Pastoor W. van Albach wordt hier op 1 mei 1938 het gebouw ingewijd. Een aantal leden van de Katholieke Jeugdfanfare zette het geheel muzikale luister bij.

Meer weten over de St.-Willibrordusstraat en/of Zuilen: www.museumvanzuilen.nl

Voor al die mensen die goeie herinneringen delen aan de St.-Willibrordusstraat: denk alstublieft eens na over steun aan het Museum van Zuilen, we zoeken naarstig naar uw hulp. Word vriend van het museum:
https://www.museumvanzuilen.nl/help-het-museum-van-Zuilen/

29/05/2026

Uit het plakboek van het Museum van Zuilen...St.-Win(l)fridusstraat

In het Utrechts Nieuwsblad van 4 maart 1930 wordt de St. Winfridusstraat voor het eerst genoemd. Voorlopig onderzoek wijst uit dat Winfridus nooit bisschop van York is geweest. De bisschop van York was zijn bijna naamgenoot St.-Wilfrid(us) of Walfridus van York.

Het lijkt erop dat de beide personen door elkaar gehaald zijn.
Er was wel een Winfridus, Winfried, Wynfrith of Winfrith, die leefde van ca 674/675 tot 754. Deze Winfridus is geboren rond 674 in het plaatsje Crediodunum (of Crediton) in het toenmalige Engelse koninkrijk Wessex en komt uit een adellijke familie van Saksische afkomst. Op zijn 30ste wordt hij tot priester gewijd en tussen 716 en 722 vertrekt hij naar Friesland en in Duitsland, ter rechterzijde van de Rijn om daar missionaris te worden. Naar een oude gewoonte neemt hij een andere naam aan na zijn bisschopswijding in 722: Bonifacius.
De voorlopige conclusie moet dus zijn dat de straat eigenlijk St.-Wilfridusstraat zal moeten heten. Maar dat zal wel lastig te veranderen zijn.

Voor een beschrijving van de St.-Winfridusstraat ‘van toen’ gaan we aan de wandel alsof het 1938-’39 is en lopen vanaf de St.-Willibrordusstraat. Dit tijdspad is niet toevallig gekozen. We beschikken over een adressenbestand uit die tijd, dus kunnen we als we door deze straat lopen precies zeggen wie er woont of welke winkel er zit.

Als we de straat vanaf het pleintje inlopen, dan zit meteen rechts een sigarenwinkel op de hoek. De rookwaar wordt u aangeboden door de heer J. de Groot. Hij heeft zijn winkel op de hoek heel toepasselijk ‘ ’t Hoekje’ genoemd, alleen heeft de schilder die deze naam op de ruit schilderde daar een ‘te verwaarlozen’ wijziging in aangebracht. Die schilderde namelijk ‘ t’ Hoekje’. Dit heeft de winkelier lang achtervolgd.

Op nummer 13 woont de heer van Rossum, de vaste Sinterklaas van buurtvereniging ‘St.-Winfridus’. Aan de even zijde heeft op nummer 20 de heer Danvers zijn verkooppunt van staatsloten. Ook heeft hij een bestuursfunctie in het Zuilens Fanfare Corps. Dat houdt in dat de leden van het corps zich in de straat verzamelen als zij een aubade of serenade gaan brengen. De man die op nummer 26 komt te wonen, is vertegenwoordiger in lampenkappen. Hij is een van de weinigen in de straat die in de jaren vijftig van de vorige eeuw een auto heeft. Als hij door een regenbui de auto een keer aan de verkeerde kant van de straat parkeert, krijgt hij prompt een boete.

Twee huizen verder, op nummer 30, woont de heer Wischhoff, die van 1950 tot 1960 voorzitter is van de al genoemde buurtvereniging. We steken de Daalseweg over. – Het is dus 1938 en toen heette de Edisonstraat nog zo. In de herfst van 1949 wordt het deel van de Daalseweg tussen de Sweder van Zuylenweg en de F. Koolhovenstraat omgedoopt in Edisonstraat. – De volgende winkel zit aan de oneven kant op de hoek Daalseweg en de St.-Winfridusstraat: de melkwinkel van de heer de Ruig, die nog met een hondenkar vent. Later komt in deze winkel de heer Stam.
Als we de St.-Winfridusstraat oversteken, zit op de andere hoek ook een winkeltje. In die winkel zit nu nog een vestiging van de Coöperatie ‘Oostenburg’ en er worden kruidenierswaren verkocht.
We komen bij nummer 44. Hier zit op dit moment (1938) vishandelaar Kollaard.

Later komt in deze winkel de bekendste winkelierster van de straat en staat hij bij de gemiddelde Zuilenees bekend als ‘het winkeltje van vrouw Van Geelen’. Hier kon je voor schooltijd nog even terecht voor een stukje duimdrop of ander lekkers dat zij los verkocht. De verveloze deur nodigde niet echt uit tot een bezoek. Eenmaal binnen ging je rechts de winkel binnen, die nog het meest leek op een gewone huiskamer. Op een soort tafel stonden allerhande schoteltjes waaruit je kon kiezen, duimdrop of duimdrop of duimdrop. Soms koos je voor zoethout.
Tegenwoordig is er helemaal niets terug te vinden van de levensmiddelenwinkel ‘De goedkope winkel’, die de heer Adr. Klabbers op nummer 54 heeft, op de hoek van de Balderikstraat. En wie weet dán nog dat op nummer 54-bis de schoenmakerij is van A.H. Vervoert?
Aan de overkant van de straat, op nummer 77, zit fotograaf G.W. Heidenis.
We zijn bij de Balderikstraat aangekomen, het einde van de St.-Winfridusstraat.)

Fotobijschrift:
Prachtige opname van de St.-Win(l)fridusstraat in zijn nog jonge jaren. (foto: Het Utrechts Archief)

Meer weten over de St.-Winfridusstraat en/of Zuilen: www.museumvanzuilen.nl

Voor al die mensen die goeie herinneringen delen aan de St.-Winfridusstraat: denk alstublieft eens na over steun aan het Museum van Zuilen, we zoeken naarstig naar uw hulp. Word vriend van het museum:
https://www.museumvanzuilen.nl/help-het-museum-van-Zuilen/

28/05/2026

Uit het plakboek van het Museum van Zuilen... St.-Bonifaciusstraat

Bonifacius, geboortenaam: Wynfreth (Winfried) werd geboren nabij Exeter in Zuidwest-Engeland, in 672 of 675 en gedood bij Dokkum op 5 juni 754, maar dat kan ook 755 zijn.

Voor een beschrijving van de St.-Bonifaciusstraat ‘van toen’ gaan we aan de wandel alsof het 1938-’39 is en lopen vanaf de Amsterdamsestraatweg. Dit tijdspad is niet toevallig gekozen. We beschikken over een adressenbestand uit die tijd, dus kunnen we als we door deze straat lopen precies zeggen wie er woont of welke winkel er zit.

De straat loopt niet helemaal haaks op de Amsterdamsestraatweg. Dat heeft een oorzaak. De kavels in deze regio lopen namelijk niet haaks op de, ‘pas’ 200 jaar oude Amsterdamsestraatweg, maar op de al veel eerder aanwezige Daalseweg.
– Het gedeelte van de Daalseweg van de Sweder van Zuylenweg tot de F. Koolhovenstraat werd door het Zuilense gemeentebestuur per september 1949 omgedoopt in Edisonstraat. – Al voordat we de straat instappen zien we op de linkerhoek de showroom van Garage A.J. Raassink die de garages van zijn Ford-auto’s in de St.-Bonifaciusstraat heeft.

A.J. Raassink adverteerde in 1931 met ‘A.J. Raassink Garage Utrecht, telefoon 14726, Amsterdamsche-straatweg 565 Official Service Ford Dealer. Verhuurinrichting Stalling. Reparatie-inrichting voor automobielen - motoren - rijwielen - benzine - olie - banden - accessoires’.

Op de andere hoek vinden we de winkel van M.C.W. van Odijk, die onder de naam ‘Rico’, handelt in manufacturen. De manufacturenhandel ‘Rico’ ging een lange geschiedenis tegemoet. Pas in 1977 kwamen de bordjes ‘opheffingsuitverkoop’ in de etalage.

We gaan terug naar de even kant van de straat. Voorbij de garage was in 1938-’39 de modelmakerij van de heer Leeman. Later vestigde op dit adres Den Daas zijn isolatiebedrijf, en nog later (in de Utrechtse tijd) vonden we hier de heer Wisselo met zijn constructiebedrijf.
Naast Leeman komen we bij het tegelzettersbedrijf van Van Dongen. Hij is de man die onder andere de wanden achter het altaar in de St.-Ludgeruskerk van een mozaïek voorzag.

Op de hoek bij de St.-Willibrordusstraat zit een van de vele melk‘boeren’ van Zuilen. De winkel wordt gerund door het echtpaar Van Schaik, waarbij (gewoontegetrouw) mevrouw Van Schaik de winkel draait, terwijl haar man de melk uitvent in de wijk. Ook deze winkel groeit uit tot een kruidenierswinkel, een ‘mini Albert Heijn’.
Aan de linkerkant van de straat zien we net de muur langs de speelplaats van de r.k. Fröbelschool waarvan de ingang om de hoek gevestigd is, in de St.-Willibrordusstraat.

Als we daarna deze straat oversteken dan hebben we aan deze even kant van de St.-Bonifaciusstraat achtereenvolgens de speelplaats van de r.k. St.-Theresiaschool (meisjes) de gymnastiekzaal en de r.k. St.-Ludgerusschool (jongens).
De St.-Ludgerusschool werd in 1982 afgebroken en vanaf 1983 konden de leerlingen (de jongens en meisjes samen) in een geheel nieuw gebouw de lessen volgen. De school heeft dan ook een aan de tijd aangepaste naamsverandering ondergaan. Het werd de Ludgerschool.
Voorbij de school staan nog enkele huizen en (op nummer 16) een pakhuis. Vermeldenswaard is nog dat de woning nummer 10 – volgens een koopacte van notaris Mr. R.A. de Wijs – in 1969 verkocht werd door de in Nederland zeer bekende auteur Godfried J.A. Bomans.

De oneven kant van deze straat bestaat vanaf de St.-Willibrordusstraat geheel uit woningen.

Fotobijschrift:
Dit is een foto van een ansichtkaart, die te koop werd aangeboden voor 10 cent. De achterzijde was voorzien van een stempel:

‘St. Ludgerus Bibliotheek in de Noodkerk.
Geopend:
’s Zondags 12¼ - 1¼ en vanaf 29/9/’23
ook ’s Woensdags 7 – 8 uur en ook in Mei
Woensdags 8¼ - 9 uur
Bevat + 1500 boeken! Ruime keuze Jeugdlectuur!’

Meer weten over de St.-Bonifaciusstraat en/of Zuilen: www.museumvanzuilen.nl

www.museumvanzuilen.nl
Voor al die mensen die goeie herinneringen delen aan de St.-Bonifaciusstraat: denk alstublieft eens na over steun aan het Museum van Zuilen, we zoeken naarstig naar uw hulp. Word vriend van het museum:
https://www.museumvanzuilen.nl/help-het-museum-van-Zuilen/

27/05/2026

En... het is weer einde van de maand, dus de hoogste tijd voor de laatste nieuwtjes over het Museum van Zuilen.

Veel leesplezier!

27/05/2026

Uit het plakboek van het Museum van Zuilen...

St.-Ludgerusstraat
Voor een beschrijving van de St.-Ludgerusstraat ‘van toen’ gaan we aan de wandel alsof het 1938-’39 is en lopen vanaf de Amsterdamsestraatweg.
De St.-Ludgerusstraat staat bijna haaks op de Amsterdamsestraatweg. Die ‘schuine’ aanloop is het gevolg van de kavels zoals die al lang geleden werden vastgesteld. Heel lang geleden, al voor de aanleg van de Amsterdamsestraatweg die september 1813 gereedkwam. Tot dan was dé verbindingsweg tussen Utrecht en Amsterdam de Daalseweg (waarvan een deel sinds september 1949 Edisonstraat heet). De kavels staan haaks op de Daalseweg.
De St.-Ludgerusstraat loopt in 1938-’39 pal naast de gelijknamige kerk die in 1977 gesloopt werd.
Als we de straat vanaf de Amsterdamsestraatweg in wandelen, valt aan de rechterkant de St.-Ludgeruskerk natuurlijk het meeste op.
Deze ‘Dom van Zuilen’ was een ontwerp van architect Te Riele en werd maandag 11 augustus 1924 ingewijd door Mgr. Van de Wetering, aartsbisschop van het bisdom Utrecht.

Fotobijschrift 1:
De St.-Ludgeruskerk met links de pastorie. Beiden werden vanwege het teruglopend aantal parochianen en (daardoor) te hoge onderhoudskosten in 1977 gesloopt.

Op de andere hoek bij de Amsterdamsestraatweg vinden we de winkel van Röben. Dit pand staat al een tijd aan de Amsterdamsestraatweg. In een door pastoor Schilte geschreven verslag van begin jaren twintig van de vorige eeuw memoreert hij dat hij op een van zijn wandelingen door Elinkwijk op het idee kwam een viertal winkels met hoekhuizen te bouwen op de hoek van de Amsterdamsestraatweg en de St.-Ludgerusstraat. Die grond was door de kerk aangekocht en in de woning op de hoek vestigde hij zijn eerste pastorie. Later zou deze woning nog dienstdoen als tijdelijk klooster voor de zusters die door pastoor Schilte naar Zuilen werden gehaald voor het onderwijs op de scholen.
Nadat de zusters dit pand verlieten omdat hun eigen klooster gereed was, hing de heer van Eijndthoven boven de deur een bordje met de tekst: ’t Aldeklester (Limburgs voor ‘Het oude klooster’. Net voorbij het poortje dat de afscheiding vormt met het pand van Röben staat de werkplaats van Van Kilsdonk die hier fietsen en kachels maakt.

Voorbij de kerk staat het klooster van de congregatie ‘Zusters van de Goddelijke Voorzienigheid’. Hierin wonen voornamelijk zusters die lesgeven op de fröbelschool en de rooms-katholieke meisjesschool ‘St.-Theresia’ in de St.-Willibrordusstraat. Op de hoek met deze laatstgenoemde straat vinden we de ingang van het klooster.
De grote kerk, het klooster, de scholen, gymzaal, enz. werd allemaal gerealiseerd door (bouw)pastoor G.B.W. Schilte die op 16 april 1933 is overleden. Pastoor Schilte had voor zijn parochianen een verrassing in petto: in zijn testament bepaalde hij dat van zijn erfenis een nieuw parochiehuis moest worden gebouwd.
Dit nieuwe parochiehuis kreeg de naam van deze weldoener: het ‘Pastoor Schiltehuis’.

In de jaren 1960-1970 krijgt het Pastoor Schiltehuis regionale faam. Door het optreden van de grote verscheidenheid aan ‘beatbands’ tijdens ‘instuifavonden’ groeit het Pastoor Schiltehuis uit tot hét beatcentrum van de regio. Het zijn soms bands die hun oorsprong vinden in de onmiddellijke omgeving. Een van de eerste bands die tijdens zo’n instuif optraden is The Jugglers. Ook de Golden Earring, W***y en Willeke Alberti, Lou Bandy, Unit Gloria en vele, vele anderen stonden hier op het podium.

Fotobijschrift 2:
Uitzicht vanaf de St.-Ludgeruskerktoren. Links is de St.-Ludgerusstraat. Het dak waarop de schaduw van de toren valt is van het klooster en de trapgevel midden voor is van het in 1979 afgebrande Pastoor Schiltehuis.

Meer weten over de St.- Ludgerusstraat of Zuilen: www.museumvanzuilen.nl

Voor al die mensen die goeie herinneringen delen aan de St.-Ludgerusstraat: denk alstublieft eens na over steun aan het Museum van Zuilen, we zoeken naarstig naar uw hulp. Word vriend van het museum:
https://www.museumvanzuilen.nl/help-het-museum-van-Zuilen/

27/05/2026

*Het Museum van Zuilen zoekt materiaal over verenigingsleven in Zuilen*

Voor een nieuwe tentoonstelling over verenigingsleven in Zuilen zijn we op zoek naar foto’s, filmpjes, voorwerpen en documenten van Zuilense verenigingen, van vroeger én nu.

Denk aan sportverenigingen, scoutinggroepen, muziekverenigingen, biljartclubs, buurtverenigingen, dansgroepen, yogagroepen, eetclubs of andere clubs uit Zuilen.

We zoeken onder andere:

- foto’s en filmpjes van activiteiten, wedstrijden, optredens of bijeenkomsten;
- vaantjes, speldjes, medailles, bekers of clubkleding;
- clubblaadjes, ledenboekjes, statuten of oprichtingsdocumenten;
- andere voorwerpen of herinneringen die iets vertellen over het verenigingsleven in Zuilen.

Ook als u twijfelt of iets interessant is: laat het ons gerust weten. Juist kleine voorwerpen of persoonlijke foto’s kunnen veel vertellen over het leven in Zuilen.

Helpt u mee?
Kent u oud-leden van een Zuilense vereniging, of zit u in een WhatsAppgroep, Facebookgroep of kent u een verenigingsnieuwsbrief waar deze oproep thuishoort? Stuur dit bericht of de afbeelding bij dit bericht dan gerust door.

Reacties kunnen naar: [email protected]

Vermeld graag uw naam, eventueel telefoonnummer, om welke vereniging het gaat en of u het materiaal wilt schenken of in bruikleen wilt geven.

26/05/2026

Uit het plakboek van het Museum van Zuilen... Prinses Prinses Irenelaan 2.

Een korte beschrijving van de laan doen we in twee delen: deel 1 voor de oneven zijde beschreven we gisteren, vandaag deel 2, de even zijde, vanaf de J.M. de Muinck Keizerlaan.

Henk Pardijs schreef een herinnering aan de Prinses Irenelaan als volgt op:
‘Prinses Irenelaan, een brede laan, aan één kant bewoond, met veel groen maar voornamelijk plantsoen.
Ideaal voor kinderen zult u zeggen. Dat was ook zo, maar helaas mochten wij niet op het gras lopen, laat staan ballen.
Natuurlijk deden wij dit wel, maar het was altijd opletten. Meestal zagen wij de parkwachter wel aankomen en dan was het, de bal pakken en via de poortjes wegwezen. Maar soms, zoals ook op een mooie zondagmiddag ging het mis. We waren qua observatie te laat. Hij stond er al, ja de man in het groen, staande naast zijn dienstfiets. Zo’n klein fanatiek mannetje met een ronde buik.
We waren van het gras af, maar de bal vergeten, die lag midden in het plantsoen. Hij wachtte waarschijnlijk wie de bal zou halen. Wij hadden een soort negatief respect voor deze “groene kikker”, zoals hij soms genoemd werd, dus niemand durfde de bal op te halen.
Plotseling hoorden we dat de vader van één van ons riep: “Carla, wil jij de bal pakken en dan naar huis komen!”
Hij stond aan de rand van zijn tuin, een grote man, kaarsrecht. Daaraan kon je zien dat Elinkwijk had gewonnen.
Omdat Carla niet goed durfde, herhaalde hij nogmaals zijn oproep.
Opeens liep Carla over het plantsoen, pakte de bal en holde naar huis. Voor ons, we waren ongeveer met z’n achten, een spannend moment. Deze spanning nam pas af toen we zagen dat de man in het groen, nietszeggend, met veel moeite op zijn fiets stapte en richting Beatrixlaan reed.
Wat ons betreft had deze middag niet alleen Elinkwijk gewonnen.’

De eerste bebouwing die we aan deze kant tegenkomen zijn de flats van het Ireneplateau. Dit complex werd voor een deel gerealiseerd op de plaats waar eerste Zuilense school voor Uitgebreid Lager Onderwijs, de ULO, van meester J.C. van der Wilt, stond. De school werd al voor de Tweede Wereldoorlog opgericht, echter een eigen gebouw liet nog even op zich wachten.
Maar eindelijk, 6 september 1948 werd de school geopend. De Koningin Juliana ULO – de eerste Nederlandse school met de naam van de nieuwe vorstin: al een half uur vóór de inauguratie van koningin Juliana werd de school van deze naam voorzien – werd met enige regelmaat uitgebreid met klaslokalen. Ook een gymnastiekzaal kwam uiteindelijk bij de school.

Fotobijschrift:
Wethouder Kievit haalde de vlag weg die voor de naam van de U.L.O. hing, zodat iedereen kon zien wat de nieuwe naam van de school geworden is: Kon. Julianaschool voor U.L.O. Daarmee had Zuilen de eerste school in Nederland die de naam van de nieuwe koningin droeg. Iemand enig idee waar deze letters gebleven zijn?

Meer weten over de Prinses Irenelaan en/of Zuilen: www.museumvanzuilen.nl

Voor al die mensen die goeie herinneringen delen aan de Prinses Irenelaan: denk alstublieft eens na over steun aan het Museum van Zuilen, we zoeken naarstig naar uw hulp. Word vriend van het museum:
https://www.museumvanzuilen.nl/help-het-museum-van-Zuilen/

25/05/2026

Uit het plakboek van het Museum van Zuilen... Prinses Prinses Irenelaan 1
Irene Emma Elisabeth Prinses der Nederlanden, Prinses van Oranje Nassau, Prinses van Lippe Biesterfeld is op 5 augustus 1939 op paleis Soestdijk in Baarn geboren. De naar haar genoemde laan in Zuilen kreeg in de Tweede Wereldoorlog op last van de bezetter een andere naam. Hij loopt dwars op de Prinses Beatrixlaan die gewijzigd werd in de oude naam: Hovenierslaan. Het is voor de bezetter dan ook logisch de naam van de Prinses Irenelaan te veranderen in Hoveniersdwarslaan.

Een korte beschrijving van de laan doen we in twee delen: deel 1 voor de oneven zijde vanaf de Pionstraat vandaag, de andere kant komt morgen aan de b***t.

De bebouwing tot aan het Niftarlakeplantsoen loopt in de pas met die van de Pionstraat en is na de Tweede Wereldoorlog. In de flats voorbij de laagbouw woonde E. Leenheer die haar herinneringen aan de Prinses Irenelaan opschreef:
‘We woonden 3-hoog in de portiekflat die rond 1958 werden gebouwd. Deze had een prachtig uitzicht over het plantsoen, groot grasveld, de Vecht en daarachter de wijk Overvecht in aanbouw. De flat bestond uit drie blokken van elk 8 appartementen, twee per portiek. Het waren flats van verschillende grootte, vader, moeder en ik hadden samen een driekamerappartement.
Ik had een balkon aan de voorzijde, de slaapkamer van mijn ouders grensde aan de achterzijde, met uitzicht over de speelplaats met zandbak, duikelrek en betonnen stapstenen. Op dit balkon was ruimte voor een kolenbergplaats. De keuken was smal maar practisch en verder hadden we een badkamer met een lavet. Dat is een soort bad op stahoogte, waar je ook de was in kon doen of je kleine kinderen in bad. Best practisch.
Als opbergplaats was er op de begane grond de met kippengaas afgeschoten box, een ruimte voor de brommer (de Honda C50 van mijn vader), de fietsen en de aardappelkist. Onder het zadeldak had iedereen een eigen zolderruimte, ook met kippengaas afgeschoten, een heerlijke droomplek. Dat was mijn kamer – als enig kind – ook; iets waar door de meeste kinderen met ongeloof naar werd gekeken. Het was voor iedere vriend en vriendin een veilig toevluchtsoord, en iedereen kreeg er thee met een biscuitje. Met mooi weer zaten we er in de tuin in het opblaaszwembad.’
Tot zover de ingekorte versie van haar herinnerringen. Ingekort, omdat in het verhaal over de Prinses Irenelaan ook dat van de bewoner van laatste huis, vóór de J.M. de Muinck Keizerlaan, aandacht verdient:
De familie De Geus woonde op die hoek en de heer des huizes was zeeman. Bij razzia’s was hij dan ook steevast ‘op zee’ als de Duitsers vroegen waar de heer des huizes was. De heer De Geus bracht de volgende foto en vertelde ook het verhaal erbij:

Fotobijschrift:
Dit zijn de zoon en dochter van het echtpaar De Geus in de Hoveniersdwarslaan. Dus… is de foto in de oorlog is gemaakt. En wat dan nog? Nou, kijk eens goed! Dat meisje links zit helemaal onder de zweren. Van ondervoeding! Toch zien de kinderen er keurig uit, hoor ik u denken. Dat klopt, de heer de Geus werkte op de ‘grote vaart’.
Hij kwam ook in de Tweede Wereldoorlog overal ter wereld en kocht in Amerika deze kleertjes voor zijn kinderen.
Dat gaf wel eens problemen. Personeel van de winkel waar de heer de Geus deze kleertjes kocht, vond het in enkele gevallen vreemd dat een man kleertjes kwam kopen voor kinderen van wie hij de maten niet eens goed kende! Wisten zij veel dat de heer de Geus dan soms al negen maanden onderweg was.
Dat zijn kledingkeuze goed was, bewijzen de opmerkingen van de omwonenden: ‘Zo… wat zien jullie kinderen er geweldig goedgekleed uit, hoe doen jullie dat toch?’ Mevrouw De Geus stuurde deze foto via het Rode Kruis naar haar man. De bezetter heeft de zweren niet gezien of althans niet de link gelegd met ondervoeding, anders was de foto zeker niet door de censuur gekomen. De foto is van 1944.

Meer weten over de Prinses Irenelaan en/of Zuilen: www.museumvanzuilen.nl

Voor al die mensen die goeie herinneringen delen aan de Prinses Irenelaan: denk alstublieft eens na over steun aan het Museum van Zuilen, we zoeken naarstig naar uw hulp. Word vriend van het museum:
https://www.museumvanzuilen.nl/help-het-museum-van-Zuilen/

24/05/2026

Uit het plakboek van het Museum van Zuilen... Prinses Margrietstraat deel 2

De Prinses Margrietstraat is ooit begonnen onder de naam Heiligerleestraat. De straat was nog onbebouwd. Na de geboorte van de diverse prinsessen, werden scholen en straten in Zuilen vernoemd naar leden van het koninklijk huis. De Heiligerleestraat leende zich uitstekend voor een herbenoeming, en zo besloot het gemeentebestuur van Zuilen tot de naamswijziging.

Een korte beschrijving van de straat doen we in twee delen: deel 1 voor de oneven zijde begint bij de Adriaan van Bergenstraat. De tegel met deel 2 ligt hier bij de Prinses Beatrixlaan. – De Prinses Margrietstraat is bijna even lang als de Marnixlaan! – Vóór de Tweede Wereldoorlog hebben we hier weinig te zoeken, de straat is dan nog onbebouwd. Stenen bebouwing is dan zelfs nog verboden. Dat heeft te maken met het Fort De Klop, net over de Vecht. Tot aan de oorlog dacht men het schootsveld van de forten rond de stad Utrecht nodig te hebben ter verdediging van het land. Dat bleek na de luchtaanvallen vanaf 10 mei 1940 onjuist en daarmee kwam de mogelijkheid tot bebouwen in beeld.

Richting Adriaan van Bergenstraat duurt het nog geruime tijd voordat we ‘Zuilense’ bebouwing zien. De flats voorbij de Huis te Zuylenlaan zijn na de annexatie gebouwd, zij werden gesloopt en vervangen door de herenhuizen die er nu staan. Voorbij de Zuylenveldlaan werden twee scholen gebouwd. Deze werden ontworpen door de gemeente-architect van Zuilen, W.C. van Hoorn. Vanwege de gebruikte gele-verblendsteen, werden ze de ‘gele scholen’ genoemd.
Deze scholen, (openbare) de Prinses Marijkeschool en de (christelijke) Elout van Soeterwoudeschool, werden kort na de Tweede Wereldoorlog gebouwd. Deviezentekorten bepaalde toen dat wel scholen gebouwd mochten worden, maar gymzalen ‘dat kwam later wel’. Van Hoorn bedacht een nieuw type school: de lokalen in een ruitvorm, om een ruimte heen. Zo ontstond een ‘aula’, een soort ‘sporthal’ terwijl het eigenlijk niet mocht!
Langs de gangen van de bovenste verdieping werden van draadwerk gemaakte versieringen aangebracht die een schoolvak uitbeelden.
In de tweede helft van de jaren vijftig van de vorige eeuw werden aan deze oneven zijde ook woningen gebouwd. Dit waren woningen en een (vergader)zaaltje van de Stevensfundatie. Op Wikipedia lezen we over de Stevensfundatie het volgende:
‘De Stevensfundatie was een hofje in Utrecht. Slechts enkele woningen zijn bewaard gebleven waardoor het niet meer als hofje herkenbaar is.
Gerardus Hendrikus Stevens bepaalde bij testament van 18 juni 1853 dat een deel van zijn nalatenschap zou moeten worden aangewend voor de oprichting van vrijwoningen voor protestantse ambachtslieden.
Na zijn dood kochten de beheerders van de Stevensfundatie een stuk grond van het Heilige Kruisgasthuis aan tussen de Kruissteeg (vanaf 1869 Kruisstraat), de Biltstraat, de Stadsbuitengracht en de Gasthuisstraat, waar zich de Breyerskameren bevinden. In 1860 werden op dit terrein 50 woningen gebouwd op een binnentuin…
De bepaling dat de huizen bedoeld waren voor mannelijke ambachtslieden werd strikt nageleefd: als een man overleed, moesten zijn vrouw en kinderen het hofje verlaten terwijl een man die weduwnaar werd mocht blijven. De regels zijn in de jaren ’30 versoepeld.
Door de komst van de Rijkshogereburgerschool in 1866 en concertgebouw Tivoli in 1871 was de Kruisstraat een drukke straat geworden en de gemeente wilde de straat verbreden. Plannen hiertoe werden in 1935 ingetrokken maar in 1955 alsnog uitgevoerd. Hierdoor moest de Stevensfundatie terrein inleveren…
De fundatie bouwde vervangende woningen in Zuilen…’
Naast de rij ‘vervangende woningen’ bouwde men een zaaltje. Dit zaaltje werd ook verhuurd voor ‘bruiloften en partijen’ en werd later verbouwd en uitgebreid. Sinds 2004 is het een hotel met 10 kamers in de organisatie van Holland Lodge Hotels.

Fotobijschrift:
Éen van de twee Gele Scholen die plaats moesten maken voor winkelcentrum ‘Rokade’.

Meer weten over de Prinses Margrietstraat en/of Zuilen: www.museumvanzuilen.nl
Voor al die mensen die goeie herinneringen delen aan de Prinses Margrietstraat: denk alstublieft eens na over steun aan het Museum van Zuilen, we zoeken naarstig naar uw hulp. Word vriend van het museum:
https://www.museumvanzuilen.nl/help-het-museum-van-Zuilen/

Museum van Zuilen

31/05/2026

29/05/2026

28/05/2026

27/05/2026

27/05/2026

27/05/2026

26/05/2026

25/05/2026

24/05/2026

Adres

Openingstijden

Telefoon

Website

Meldingen

Contact Het Museum

Snelkoppelingen

Delen

Type

Woensdag	10:00 - 17:00
Donderdag	10:00 - 17:00
Vrijdag	10:00 - 17:00
Zaterdag	10:00 - 17:00