Galeria pod Arkadami Łomża

Strona główna
Polska
Łomża
Galeria pod Arkadami Łomża

Zadzwoń Wskazówki dojazdu Strona internetowa Kontakt: muzeum

Dane kontaktowe, mapa i wskazówki, formularz kontaktowy, godziny otwarcia, usługi, oceny, zdjęcia, filmy i ogłoszenia od Galeria pod Arkadami Łomża, Galeria sztuki, Łomża.

07/10/2026

✨ ❝𝐁Ł𝐀Ż𝐄𝐉 𝐑𝐀𝐅𝐀Ł𝐎𝐖𝐒𝐊𝐈❞✨
Przedstawiamy sylwetki uczestników wystawy intermedialnej, pt. ❝𝐍𝐎𝐖𝐄 𝐏𝐎𝐊𝐎𝐋𝐄𝐍𝐈𝐄 𝐖𝐈𝐃𝐙𝐄𝐍𝐈𝐀❞ . Autorzy wystawy - odpowiadają na serię pytań - dotyczących początków ich twórczości, procesu artystycznego i wielu innych. Zapraszamy do lektury ✨✨✨✨
**************************
𝑾 𝒋𝒂𝒌𝒊 𝒔𝒑𝒐𝒔ó𝒃 𝒑𝒐𝒋𝒂𝒘𝒊ł𝒂 𝒔𝒊ę 𝒖 𝑪𝒊𝒆𝒃𝒊𝒆 𝒔𝒛𝒕𝒖𝒌𝒂?

𝑀𝑜𝑗𝑎 𝑚𝑎𝑚𝑎 𝑧𝑎𝑝𝑜𝑧𝑛𝑎ł𝑎 𝑚𝑛𝑖𝑒 𝑧𝑒 𝑠𝑧𝑡𝑢𝑘ą, 𝑔𝑑𝑦 𝑏𝑦ł𝑒𝑚 𝑏𝑎𝑟𝑑𝑧𝑜 𝑚𝑎ł𝑦 𝑖 𝑧𝑎𝑤𝑠𝑧𝑒 𝑠𝑡𝑎𝑟𝑎ł𝑎 𝑠𝑖ę 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑘𝑎𝑧𝑦𝑤𝑎ć 𝑚𝑖 𝑠𝑤𝑜𝑗ą 𝑤𝑖𝑒𝑑𝑧ę 𝑛𝑎 𝑡𝑒𝑛 𝑡𝑒𝑚𝑎𝑡. 𝑇𝑒𝑟𝑎𝑧 𝑟𝑜𝑙ę 𝑠𝑖ę 𝑧𝑚𝑖𝑒𝑛𝑖ł𝑦 𝑖 𝑐𝑧ę𝑠𝑡𝑜 𝑡𝑜 𝑗𝑎 𝑜𝑝𝑜𝑤𝑖𝑎𝑑𝑎𝑚 𝑗𝑒𝑗 𝑜 𝑎𝑟𝑡𝑦𝑠𝑡𝑎𝑐ℎ/𝑎𝑟𝑡𝑦𝑠𝑡𝑘𝑎𝑐ℎ 𝑖 𝑖𝑐ℎ 𝑑𝑧𝑖𝑒ł𝑎𝑐ℎ.

𝑱𝒂𝒌𝒊 𝒘𝒑ł𝒚𝒘 𝒎𝒂 𝒅𝒍𝒂 𝑪𝒊𝒆𝒃𝒊𝒆 𝒎𝒊𝒆𝒋𝒔𝒄𝒆 𝒑𝒐𝒄𝒉𝒐𝒅𝒛𝒆𝒏𝒊𝒂/𝒛𝒂𝒎𝒊𝒆𝒔𝒛𝒌𝒂𝒏𝒊𝒂?

𝑃𝑟𝑧𝑒𝑧 𝑑ł𝑢𝑔𝑖 𝑐𝑧𝑎𝑠 𝑖𝑟𝑦𝑡𝑜𝑤𝑎ł𝑜 𝑚𝑛𝑖𝑒, ż𝑒 𝑗𝑒𝑠𝑡𝑒𝑚 𝑧 𝑚𝑛𝑖𝑒𝑗𝑠𝑧𝑒𝑔𝑜 𝑚𝑖𝑎𝑠𝑡𝑎, 𝑤 𝑘𝑡ó𝑟𝑦𝑚 𝑛𝑖𝑒 𝑑𝑧𝑖𝑒𝑗𝑒 𝑠𝑖ę 𝑧𝑎 𝑤𝑖𝑒𝑙𝑒. 𝐶𝑧𝑢ł𝑒𝑚 𝑠𝑖ę 𝑜𝑔𝑟𝑎𝑛𝑖𝑐𝑧𝑜𝑛𝑦. 𝑃𝑟𝑧𝑒𝑑 𝑤𝑦𝑗𝑎𝑧𝑑𝑒𝑚 𝑛𝑎 𝑠𝑡𝑢𝑑𝑖𝑎 𝑧𝑎𝑢𝑤𝑎ż𝑦ł𝑒𝑚 𝑗𝑎𝑘 𝑏𝑎𝑟𝑑𝑧𝑜 𝑑𝑜𝑐𝑒𝑛𝑖𝑎𝑚 𝑡𝑜 𝑠𝑘ą𝑑 𝑗𝑒𝑠𝑡𝑒𝑚. 𝑊 Ł𝑜𝑚ż𝑦 𝑚𝑜𝑔ę 𝑤𝑠𝑖ąść 𝑑𝑜 𝑎𝑢𝑡𝑎 𝑖 𝑝𝑜𝑗𝑒𝑐ℎ𝑎ć 𝑑𝑜 𝑙𝑎𝑠𝑢 𝑤 𝑐𝑖ą𝑔𝑢 5 𝑚𝑖𝑛𝑢𝑡. 𝑊𝑠𝑧𝑦𝑠𝑡𝑘𝑜 𝑤𝑦𝑑𝑎𝑗𝑒 𝑚𝑖 𝑠𝑖ę 𝑡𝑎𝑚 𝑧𝑛𝑎𝑗𝑜𝑚𝑒 𝑖 𝑝𝑟𝑜𝑠𝑡𝑠𝑧𝑒, 𝑚𝑎 𝑡𝑜 𝑜𝑐𝑧𝑦𝑤𝑖ś𝑐𝑖𝑒 𝑠𝑤𝑜𝑗𝑒 𝑝𝑙𝑢𝑠𝑦 𝑖 𝑚𝑖𝑛𝑢𝑠𝑦. 𝑀𝑦ś𝑙ę, ż𝑒 𝑑𝑎ł𝑜 𝑚𝑖 𝑡𝑜 𝑝𝑒𝑤𝑖𝑒𝑛 𝑠𝑝𝑜𝑘ó𝑗 𝑤 𝑚𝑜𝑗𝑒𝑗 𝑡𝑤ó𝑟𝑐𝑧𝑜ś𝑐𝑖.

𝑪𝒐 𝒎𝒂 𝒏𝒂 𝑪𝒊𝒆𝒃𝒊𝒆 𝒘𝒑ł𝒚𝒘 𝒋𝒂𝒌𝒐 𝒕𝒘ó𝒓𝒄𝒚?

Ż𝑦𝑐𝑖𝑜𝑤𝑒 𝑑𝑜ś𝑤𝑖𝑎𝑑𝑐𝑧𝑒𝑛𝑖𝑎, 𝑟𝑜𝑧𝑚𝑜𝑤𝑦 𝑧 𝑙𝑢𝑑ź𝑚𝑖 𝑖 𝑠𝑧𝑡𝑢𝑘𝑎 𝑘𝑡ó𝑟ą 𝑘𝑜𝑛𝑠𝑢𝑚𝑢𝑗ę.

𝑱𝒂𝒌𝒂 𝒃𝒚ł𝒂 𝒑𝒊𝒆𝒓𝒘𝒔𝒛𝒂 𝒑𝒓𝒂𝒄𝒂, 𝒌𝒕ó𝒓𝒂 𝒓𝒐𝒛𝒑𝒐𝒄𝒛ęł𝒂 𝒄𝒚𝒌𝒍, 𝒌𝒕ó𝒓𝒚 𝒎𝒐ż𝒆𝒎𝒚 𝒛𝒐𝒃𝒂𝒄𝒛𝒚ć 𝒏𝒂 𝒘𝒚𝒔𝒕𝒂𝒘𝒊𝒆?

𝐽𝑒𝑠𝑡 𝑡𝑜 𝑧𝑑𝑗ę𝑐𝑖𝑒 𝑟𝑢𝑟𝑦 𝑤𝑦𝑑𝑒𝑐ℎ𝑜𝑤𝑒𝑗 𝑎𝑢𝑡𝑎 𝑚𝑜𝑗𝑒𝑔𝑜 𝑝𝑟𝑧𝑦𝑗𝑎𝑐𝑖𝑒𝑙𝑎 𝑖 𝑧𝑛𝑎𝑗𝑑𝑢𝑗𝑒 𝑠𝑖ę 𝑜𝑛𝑜 𝑤 𝑘𝑠𝑖ąż𝑐𝑒. 𝐽𝑒ź𝑑𝑧𝑖𝑙𝑖ś𝑚𝑦 𝑤𝑡𝑒𝑑𝑦 𝑝𝑜 𝑝𝑜𝑑𝑚𝑜𝑘ł𝑦𝑐ℎ 𝑡𝑒𝑟𝑒𝑛𝑎𝑐ℎ 𝑖 𝑑𝑟𝑖𝑓𝑡𝑜𝑤𝑎𝑙𝑖ś𝑚𝑦 𝑛𝑎𝑑 𝑟𝑧𝑒𝑘ą.

𝒁 𝒄𝒛𝒆𝒈𝒐 𝒘𝒚𝒏𝒊𝒌𝒂ł 𝒐𝒓𝒂𝒛 𝒋𝒂𝒌 𝒖𝒌𝒔𝒛𝒕𝒂ł𝒕𝒐𝒘𝒂ł 𝒔𝒊ę 𝒘 𝑻𝒐𝒃𝒊𝒆 𝒛𝒂𝒎𝒚𝒔ł 𝒕𝒆𝒈𝒐 𝒄𝒚𝒌𝒍𝒖?

𝑊 𝑐𝑜𝑑𝑧𝑖𝑒𝑛𝑛𝑦𝑚 ż𝑦𝑐𝑖𝑢 𝑏𝑟𝑎𝑘𝑢𝑗𝑒 𝑚𝑖 𝑓𝑖𝑧𝑦𝑐𝑧𝑛𝑒𝑗 𝑑𝑜𝑘𝑢𝑚𝑒𝑛𝑡𝑎𝑐𝑗𝑖 𝑓𝑜𝑡𝑜𝑔𝑟𝑎𝑓𝑖𝑐𝑧𝑛𝑒𝑗. 𝑀𝑎ł𝑜 𝑘𝑡𝑜 𝑛𝑎𝑑𝑎𝑙 𝑟𝑜𝑏𝑖 𝑎𝑙𝑏𝑢𝑚𝑦 𝑟𝑜𝑑𝑧𝑖𝑛𝑛𝑒. 𝑀𝑜𝑗𝑎 𝑝𝑟𝑎𝑐𝑎 𝑡𝑜 𝑝𝑒𝑤𝑛𝑒𝑔𝑜 𝑟𝑜𝑑𝑧𝑎𝑗𝑢 𝑎𝑟𝑐ℎ𝑖𝑤𝑢𝑚 𝑚𝑜𝑚𝑒𝑛𝑡ó𝑤 𝑖 𝑐ℎ𝑤𝑖𝑙, 𝑘𝑡ó𝑟𝑒 𝑚𝑎𝑗ą 𝑑𝑙𝑎 𝑚𝑛𝑖𝑒 𝑤𝑎ż𝑛𝑒 𝑧𝑛𝑎𝑐𝑧𝑒𝑛𝑖𝑒. 𝑁𝑖𝑒𝑜𝑑łą𝑐𝑧𝑛𝑦𝑚 𝑒𝑙𝑒𝑚𝑒𝑛𝑡𝑒𝑚 𝑧𝑎𝑚𝑦𝑠ł𝑢 𝑏𝑦ł 𝑡𝑒ż 𝑠𝑝𝑜𝑠ó𝑏 𝑡𝑤𝑜𝑟𝑧𝑒𝑛𝑖𝑎 𝑡𝑦𝑐ℎ 𝑓𝑜𝑡𝑜𝑔𝑟𝑎𝑓𝑖𝑖. 𝑊𝑖ę𝑘𝑠𝑧𝑜ść 𝑧 𝑛𝑖𝑐ℎ 𝑛𝑖𝑒 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑝𝑜𝑧𝑜𝑤𝑎𝑛𝑎. 𝑃𝑟𝑎𝑐𝑢𝑗ą𝑐 𝑧𝑎𝑢𝑤𝑎ż𝑦ł𝑒𝑚 𝑡𝑜 𝑗𝑎𝑘 𝑏𝑎𝑟𝑑𝑧𝑜 𝑟𝑜𝑏𝑖𝑒𝑛𝑖𝑒 𝑧𝑑𝑗ę𝑐𝑖𝑎 𝑑𝑒𝑧𝑜𝑟𝑖𝑒𝑛𝑡𝑢𝑗𝑒 𝑐𝑧ł𝑜𝑤𝑖𝑒𝑘𝑎, 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑟𝑦𝑤𝑎 𝑚𝑜𝑚𝑒𝑛𝑡 𝑤𝑜𝑙𝑛𝑜ś𝑐𝑖, 𝑘𝑡ó𝑟𝑦 𝑐ℎ𝑐ę 𝑢𝑤𝑖𝑒𝑐𝑧𝑛𝑖ć. 𝐷𝑙𝑎𝑡𝑒𝑔𝑜 𝑤𝑖𝑒𝑙𝑒 𝑧𝑑𝑗ęć 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑛𝑖𝑒𝑜𝑠𝑡𝑟𝑦𝑐ℎ, „𝑛𝑖𝑒𝑝𝑜𝑝𝑟𝑎𝑤𝑛𝑦𝑐ℎ”, „𝑛𝑖𝑒𝑐ℎ𝑙𝑢𝑗𝑛𝑦𝑐ℎ”, 𝑝𝑜𝑛𝑖𝑒𝑤𝑎ż 𝑝𝑟ó𝑏𝑢𝑗ą𝑐 𝑢𝑧𝑦𝑠𝑘𝑎ć 𝑖𝑑𝑒𝑎𝑙𝑛𝑦 𝑒𝑓𝑒𝑘𝑡 𝑠𝑡𝑟𝑎𝑐𝑖ł𝑏𝑦𝑚 𝑐ℎ𝑤𝑖𝑙ę, 𝑤 𝑘𝑡ó𝑟𝑒𝑗 𝑧𝑛𝑎𝑗𝑑𝑢𝑗ę 𝑠𝑖ę 𝑗𝑎 𝑖 𝑚𝑜𝑑𝑒𝑙.

𝑪𝒐 𝒋𝒆𝒔𝒕 𝒅𝒍𝒂 𝑪𝒊𝒆𝒃𝒊𝒆 𝒏𝒂𝒋𝒘𝒂ż𝒏𝒊𝒆𝒋𝒔𝒛𝒆: 𝒑𝒓𝒐𝒄𝒆𝒔, 𝒐𝒔𝒕𝒂𝒕𝒆𝒄𝒛𝒏𝒚 𝒆𝒇𝒆𝒌𝒕 𝒘𝒊𝒛𝒖𝒂𝒍𝒏𝒚? 𝑨 𝒎𝒐ż𝒆 𝒄𝒐ś 𝒋𝒆𝒔𝒛𝒄𝒛𝒆 𝒊𝒏𝒏𝒆𝒈𝒐?

𝑊𝑦𝑑𝑎𝑗𝑒 𝑚𝑖 𝑠𝑖ę ż𝑒 𝑜𝑏𝑎 𝑒𝑙𝑒𝑚𝑒𝑛𝑡𝑦 𝑠ą 𝑏𝑎𝑟𝑑𝑧𝑜 𝑤𝑎ż𝑛𝑒 𝑖 𝑝𝑜𝑤𝑖𝑛𝑛𝑦 𝑧𝑒 𝑠𝑜𝑏ą 𝑤𝑠𝑝ółż𝑦ć. 𝐺𝑑𝑦 𝑚𝑜𝑗𝑎 𝑝𝑟𝑎𝑐𝑎 𝑚𝑎 𝑡𝑦𝑙𝑘𝑜 𝑗𝑒𝑑𝑒𝑛 𝑧 𝑛𝑖𝑐ℎ 𝑛𝑖𝑒 𝑑𝑎𝑗𝑒 𝑚𝑖 𝑝𝑜𝑐𝑧𝑢𝑐𝑖𝑎 𝑠𝑎𝑡𝑦𝑠𝑓𝑎𝑘𝑐𝑗𝑖.

𝑪𝒛𝒚 𝒎𝒂𝒔𝒛 𝒔𝒘ó𝒋 𝒑𝒓𝒛𝒚𝒔𝒛ł𝒚 𝒄𝒆𝒍 𝒘 𝒕𝒘ó𝒓𝒄𝒛𝒐ś𝒄𝒊?

𝑅𝑜𝑧𝑤𝑖𝑛ąć 𝑠𝑖ę 𝑏𝑎𝑟𝑑𝑧𝑖𝑒𝑗 𝑤 𝑠𝑡𝑟𝑒𝑓𝑖𝑒 𝑚𝑎𝑙𝑎𝑟𝑠𝑡𝑤𝑎.

𝑾 𝒋𝒂𝒌𝒊 𝒔𝒑𝒐𝒔ó𝒃 𝒑𝒓𝒛𝒚𝒈𝒐𝒕𝒐𝒘𝒖𝒋𝒆𝒔𝒛 𝒔𝒊ę 𝒅𝒐 𝒔𝒕𝒘𝒐𝒓𝒛𝒆𝒏𝒊𝒂 𝒑𝒓𝒂𝒄𝒚? 𝑪𝒛𝒚 𝒛𝒂𝒘𝒔𝒛𝒆 𝒖𝒛𝒚𝒔𝒌𝒖𝒋𝒆𝒔𝒛 𝒛𝒂𝒎𝒊𝒆𝒓𝒛𝒐𝒏𝒚 𝒆𝒇𝒆𝒌𝒕?

𝐽𝑒𝑠𝑡 𝑡𝑜 𝑧𝑎𝑙𝑒ż𝑛𝑒 𝑜𝑑 𝑝𝑟𝑎𝑐𝑦, 𝑘𝑡ó𝑟ą 𝑐ℎ𝑐𝑒 𝑤𝑦𝑘𝑜𝑛𝑎ć. 𝑁𝑖𝑒𝑘𝑡ó𝑟𝑒 𝑝𝑟𝑜𝑗𝑒𝑘𝑡𝑦 𝑤𝑦𝑚𝑎𝑔𝑎𝑗ą 𝑤𝑖ę𝑘𝑠𝑧𝑒𝑔𝑜 𝑟𝑒𝑠𝑒𝑎𝑟𝑐ℎ𝑢 𝑛𝑖ż 𝑖𝑛𝑛𝑒. 𝐿𝑢𝑏𝑖ę 𝑗𝑒𝑑𝑛𝑎𝑘 𝑝𝑜𝑧𝑜𝑠𝑡𝑎𝑤𝑖𝑎ć 𝑠𝑜𝑏𝑖𝑒 𝑑𝑢żą 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑠𝑡𝑟𝑧𝑒ń 𝑑𝑜 𝑠𝑎𝑚𝑜𝑑𝑧𝑖𝑒𝑙𝑛𝑒𝑗 𝑒𝑘𝑠𝑝𝑙𝑜𝑟𝑎𝑐𝑗𝑖 𝑡𝑒𝑚𝑎𝑡𝑢. 𝑍𝑎𝑢𝑤𝑎ż𝑦ł𝑒𝑚, ż𝑒 𝑖 𝑡𝑎𝑘 𝑝𝑜𝑑ś𝑤𝑖𝑎𝑑𝑜𝑚𝑖𝑒 𝑜𝑑𝑛𝑜𝑠𝑧ę 𝑠𝑖ę 𝑑𝑜 𝑖𝑛𝑠𝑝𝑖𝑟𝑎𝑐𝑗𝑖 𝑛𝑎 𝑠𝑤ó𝑗 𝑠𝑝𝑜𝑠ó𝑏. 𝐶𝑧ę𝑠𝑡𝑜 𝑧𝑑𝑎𝑟𝑧𝑎 𝑠𝑖ę, ż𝑒 𝑝𝑟𝑧𝑦 𝑏𝑎𝑟𝑑𝑧𝑖𝑒𝑗 𝑠𝑝𝑜𝑛𝑡𝑎𝑛𝑖𝑐𝑧𝑛𝑦𝑐ℎ 𝑝𝑟𝑎𝑐𝑎𝑐ℎ 𝑧𝑎𝑠𝑘𝑎𝑘𝑢𝑗ę 𝑠𝑖ę 𝑒𝑓𝑒𝑘𝑡𝑒𝑚, 𝑝𝑜𝑧𝑦𝑡𝑦𝑤𝑛𝑖𝑒 𝑗𝑎𝑘 𝑖 𝑛𝑒𝑔𝑎𝑡𝑦𝑤𝑛𝑖𝑒. 𝑆𝑡𝑎𝑟𝑎𝑚 𝑠𝑖ę 𝑢𝑡𝑟𝑧𝑦𝑚𝑎ć 𝑏𝑎𝑙𝑎𝑛𝑠 𝑚𝑖ę𝑑𝑧𝑦 𝑘𝑜𝑛𝑡𝑟𝑜𝑙ą, 𝑎 𝑒𝑘𝑠𝑝𝑟𝑒𝑠𝑗ą.

07/10/2026

✨ 𝑾𝑰𝑲𝑻𝑶𝑹𝑰𝑨 𝑪𝑰𝑬Ś𝑵𝑰𝑪𝑲𝑨 ✨
Przedstawiamy sylwetki uczestników wystawy intermedialnej, pt. ❝𝐍𝐎𝐖𝐄 𝐏𝐎𝐊𝐎𝐋𝐄𝐍𝐈𝐄 𝐖𝐈𝐃𝐙𝐄𝐍𝐈𝐀❞ . Autorzy wystawy - odpowiadają na serię pytań - dotyczących początków ich twórczości, procesu artystycznego i wielu innych. Zapraszamy do lektury ✨✨✨✨
**************************

𝑾 𝒋𝒂𝒌𝒊 𝒔𝒑𝒐𝒔ó𝒃 𝒑𝒐𝒋𝒂𝒘𝒊ł𝒂 𝒔𝒊ę 𝒖 𝑪𝒊𝒆𝒃𝒊𝒆 𝒔𝒛𝒕𝒖𝒌𝒂?

𝐶ℎ𝑐𝑖𝑎ł𝑎𝑚 𝑝𝑜 𝑝𝑟𝑜𝑠𝑡𝑢 𝑧𝑛𝑎𝑙𝑒źć 𝑗𝑎𝑘𝑖ś 𝑠𝑝𝑜𝑠ó𝑏 𝑛𝑎 𝑤𝑦𝑟𝑎ż𝑒𝑛𝑖𝑒 𝑠𝑖𝑒𝑏𝑖𝑒 𝑖 𝑠𝑤𝑜𝑖𝑐ℎ 𝑒𝑚𝑜𝑐𝑗𝑖, 𝑘𝑖𝑒𝑑𝑦 𝑏𝑟𝑎𝑘𝑜𝑤𝑎ł𝑜 𝑚𝑖 𝑠łó𝑤. 𝑍 𝑐𝑧𝑎𝑠𝑒𝑚 𝑧𝑤𝑦𝑘ł𝑒 𝑟𝑦𝑠𝑜𝑤𝑎𝑛𝑖𝑒 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑠𝑡𝑎ł𝑜 𝑚𝑖 𝑤𝑦𝑠𝑡𝑎𝑟𝑐𝑧𝑎ć 𝑖 𝑧𝑎𝑐𝑧ęł𝑎𝑚 𝑠𝑧𝑢𝑘𝑎ć 𝑐𝑧𝑒𝑔𝑜ś 𝑔łę𝑏𝑠𝑧𝑒𝑔𝑜. 𝑇𝑒𝑚𝑎𝑡ó𝑤 𝑧𝑤𝑖ą𝑧𝑎𝑛𝑦𝑐ℎ 𝑧 𝑐𝑖𝑎ł𝑒𝑚, 𝑙𝑢𝑑ź𝑚𝑖 𝑖 𝑡𝑦𝑚, 𝑐𝑜 𝑝𝑜 𝑠𝑜𝑏𝑖𝑒 𝑧𝑜𝑠𝑡𝑎𝑤𝑖𝑎𝑚𝑦.

𝑱𝒂𝒌𝒊 𝒘𝒑ł𝒚𝒘 𝒎𝒂 𝒅𝒍𝒂 𝑪𝒊𝒆𝒃𝒊𝒆 𝒎𝒊𝒆𝒋𝒔𝒄𝒆 𝒑𝒐𝒄𝒉𝒐𝒅𝒛𝒆𝒏𝒊𝒂/𝒛𝒂𝒎𝒊𝒆𝒔𝒛𝒌𝒂𝒏𝒊𝒂?

𝐷𝑎𝑗𝑒 𝑚𝑖 𝑝𝑢𝑛𝑘𝑡 𝑜𝑑𝑛𝑖𝑒𝑠𝑖𝑒𝑛𝑖𝑎 𝑖 𝑝𝑜𝑐𝑧𝑢𝑐𝑖𝑒 𝑧𝑎𝑘𝑜𝑟𝑧𝑒𝑛𝑖𝑒𝑛𝑖𝑎. 𝐾𝑖𝑒𝑑𝑦 𝑧𝑎𝑐𝑧ęł𝑎𝑚 𝑜𝑑𝑘𝑟𝑦𝑤𝑎ć 𝑠𝑡𝑎𝑟𝑒, 𝑏𝑎ł𝑘𝑎ń𝑠𝑘𝑖𝑒 𝑚𝑜𝑡𝑦𝑤𝑦 𝑖 𝑡𝑟𝑎𝑑𝑦𝑐𝑗𝑒 𝑧 𝑛𝑎𝑠𝑧𝑒𝑗 𝑐𝑧ęś𝑐𝑖 𝐸𝑢𝑟𝑜𝑝𝑦, 𝑑𝑜𝑡𝑎𝑟ł𝑜 𝑑𝑜 𝑚𝑛𝑖𝑒, 𝑗𝑎𝑘 𝑐𝑖𝑒𝑘𝑎𝑤𝑒 𝑠ą 𝑡𝑒 𝑙𝑜𝑘𝑎𝑙𝑛𝑒 𝑠𝑦𝑚𝑏𝑜𝑙𝑒. 𝑃𝑟𝑧𝑒𝑛𝑜𝑠𝑧ę 𝑗𝑒 𝑑𝑜 𝑠𝑤𝑜𝑖𝑐ℎ 𝑝𝑟𝑎𝑐, 𝑏𝑜 𝑙𝑢𝑏𝑖ę łą𝑐𝑧𝑦ć 𝑡𝑜, 𝑐𝑜 𝑑𝑎𝑤𝑛𝑒, 𝑧 𝑡𝑦𝑚, 𝑗𝑎𝑘 ż𝑦𝑗𝑒𝑚𝑦 𝑑𝑧𝑖𝑠𝑖𝑎𝑗.

𝑪𝒐 𝒎𝒂 𝒏𝒂 𝑪𝒊𝒆𝒃𝒊𝒆 𝒘𝒑ł𝒚𝒘 𝒋𝒂𝒌𝒐 𝒕𝒘ó𝒓𝒄𝒚?

𝑃𝑟𝑧𝑒𝑑𝑒 𝑤𝑠𝑧𝑦𝑠𝑡𝑘𝑖𝑚 𝑙𝑢𝑑𝑧𝑖𝑒. 𝐼𝑐ℎ ℎ𝑖𝑠𝑡𝑜𝑟𝑖𝑒, 𝑒𝑚𝑜𝑐𝑗𝑒 𝑖 𝑡𝑜, 𝑗𝑎𝑘 𝑡𝑤𝑜𝑟𝑧𝑦𝑚𝑦 𝑧𝑒 𝑠𝑜𝑏ą 𝑟𝑒𝑙𝑎𝑐𝑗𝑒. 𝐵𝑖𝑜𝑟ę 𝑡𝑒ż 𝑑𝑢ż𝑜 𝑧 𝑡𝑟𝑎𝑑𝑦𝑐𝑗𝑖, 𝑛𝑝. 𝑧𝑒 𝑠𝑡𝑎𝑟𝑦𝑐ℎ 𝑡𝑎𝑡𝑢𝑎ż𝑦 𝑐𝑧𝑦 𝑠𝑦𝑚𝑏𝑜𝑙𝑖 𝑟𝑦𝑡𝑢𝑎𝑙𝑛𝑦𝑐ℎ.

𝑱𝒂𝒌𝒂 𝒃𝒚ł𝒂 𝒑𝒊𝒆𝒓𝒘𝒔𝒛𝒂 𝒑𝒓𝒂𝒄𝒂, 𝒌𝒕ó𝒓𝒂 𝒓𝒐𝒛𝒑𝒐𝒄𝒛ęł𝒂 𝒄𝒚𝒌𝒍, 𝒌𝒕ó𝒓𝒚 𝒎𝒐ż𝒆𝒎𝒚 𝒛𝒐𝒃𝒂𝒄𝒛𝒚ć 𝒏𝒂 𝒘𝒚𝒔𝒕𝒂𝒘𝒊𝒆?

𝑇𝑜 𝑏𝑦ł𝑦 𝑝𝑖𝑒𝑟𝑤𝑠𝑧𝑒 𝑝𝑟ó𝑏𝑦 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑛𝑜𝑠𝑧𝑒𝑛𝑖𝑎 𝑤𝑧𝑜𝑟ó𝑤 𝑡𝑎𝑡𝑢𝑎ż𝑦 𝑧 𝑐𝑖𝑎ł𝑎 𝑛𝑎 𝑠𝑢𝑟𝑜𝑤𝑦 𝑚𝑎𝑡𝑒𝑟𝑖𝑎ł. 𝐾𝑖𝑒𝑑𝑦 𝑝𝑜łą𝑐𝑧𝑦ł𝑎𝑚 𝑝𝑟𝑜𝑠𝑡𝑦 𝑟𝑦𝑠𝑢𝑛𝑒𝑘 𝑧 𝑓𝑎𝑘𝑡𝑢𝑟ą 𝑡𝑘𝑎𝑛𝑖𝑛𝑦, 𝑧𝑜𝑏𝑎𝑐𝑧𝑦ł𝑎𝑚, ż𝑒 𝑡𝑒𝑛 𝑝𝑜𝑓𝑎𝑙𝑜𝑤𝑎𝑛𝑦, 𝑧𝑎𝑓𝑎𝑟𝑏𝑜𝑤𝑎𝑛𝑦 𝑚𝑎𝑡𝑒𝑟𝑖𝑎ł 𝑧𝑎𝑐𝑧𝑦𝑛𝑎 𝑝𝑟𝑧𝑦𝑝𝑜𝑚𝑖𝑛𝑎ć 𝑠𝑘ó𝑟ę 𝑎𝑙𝑏𝑜 𝑠𝑡𝑎𝑟𝑦 𝑝𝑒𝑟𝑔𝑎𝑚𝑖𝑛. 𝑊𝑡𝑒𝑑𝑦 𝑝𝑜𝑐𝑧𝑢ł𝑎𝑚, ż𝑒 𝑡𝑜 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑑𝑜𝑘ł𝑎𝑑𝑛𝑖𝑒 𝑡𝑒𝑛 𝑘𝑖𝑒𝑟𝑢𝑛𝑒𝑘.

𝒁 𝒄𝒛𝒆𝒈𝒐 𝒘𝒚𝒏𝒊𝒌𝒂ł 𝒐𝒓𝒂𝒛 𝒋𝒂𝒌 𝒖𝒌𝒔𝒛𝒕𝒂ł𝒕𝒐𝒘𝒂ł 𝒔𝒊ę 𝒘 𝑻𝒐𝒃𝒊𝒆 𝒛𝒂𝒎𝒚𝒔ł 𝒕𝒆𝒈𝒐 𝒄𝒚𝒌𝒍𝒖?

𝑍 𝑓𝑎𝑠𝑐𝑦𝑛𝑎𝑐𝑗𝑖 𝑡𝑎𝑡𝑢𝑎ż𝑒𝑚, 𝑎𝑙𝑒 𝑛𝑖𝑒 𝑗𝑎𝑘𝑜 𝑧𝑤𝑦𝑘łą 𝑜𝑧𝑑𝑜𝑏ą, 𝑡𝑦𝑙𝑘𝑜 𝑐𝑧𝑦𝑚ś, 𝑐𝑜 𝑛𝑖𝑒𝑠𝑖𝑒 𝑧𝑒 𝑠𝑜𝑏ą ℎ𝑖𝑠𝑡𝑜𝑟𝑖ę 𝑘𝑜𝑛𝑘𝑟𝑒𝑡𝑛𝑒𝑔𝑜 𝑐𝑧ł𝑜𝑤𝑖𝑒𝑘𝑎. 𝐶ℎ𝑐𝑖𝑎ł𝑎𝑚 𝑤𝑦𝑐𝑖ą𝑔𝑛ąć 𝑡𝑒 𝑠𝑦𝑚𝑏𝑜𝑙𝑒 𝑧 𝑐𝑖𝑎ł𝑎 𝑖 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑛𝑖𝑒ść 𝑗𝑒 𝑑𝑜 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑠𝑡𝑟𝑧𝑒𝑛𝑖, ż𝑒𝑏𝑦 𝑜𝑝𝑜𝑤𝑖𝑒𝑑𝑧𝑖𝑒ć 𝑜 𝑝𝑎𝑚𝑖ę𝑐𝑖 𝑖 𝑜 𝑡𝑦𝑚, 𝑐𝑜 𝑛𝑎𝑠 łą𝑐𝑧𝑦.

𝑪𝒐 𝒋𝒆𝒔𝒕 𝒅𝒍𝒂 𝑪𝒊𝒆𝒃𝒊𝒆 𝒏𝒂𝒋𝒘𝒂ż𝒏𝒊𝒆𝒋𝒔𝒛𝒆: 𝒑𝒓𝒐𝒄𝒆𝒔, 𝒐𝒔𝒕𝒂𝒕𝒆𝒄𝒛𝒏𝒚 𝒆𝒇𝒆𝒌𝒕 𝒘𝒊𝒛𝒖𝒂𝒍𝒏𝒚? 𝑨 𝒎𝒐ż𝒆 𝒄𝒐ś 𝒋𝒆𝒔𝒛𝒄𝒛𝒆 𝒊𝒏𝒏𝒆𝒈𝒐?

𝐷𝑙𝑎 𝑚𝑛𝑖𝑒 𝑛𝑎𝑗𝑤𝑎ż𝑛𝑖𝑒𝑗𝑠𝑧𝑦 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑠𝑎𝑚 𝑝𝑟𝑜𝑐𝑒𝑠. 𝐶𝑎ł𝑒 𝑡𝑜 𝑓𝑎𝑟𝑏𝑜𝑤𝑎𝑛𝑖𝑒 𝑚𝑎𝑡𝑒𝑟𝑖𝑎łó𝑤, 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑘ł𝑎𝑑𝑎𝑛𝑖𝑒 𝑤𝑧𝑜𝑟ó𝑤, 𝑠𝑧𝑦𝑐𝑖𝑒 𝑖 ℎ𝑎𝑓𝑡𝑜𝑤𝑎𝑛𝑖𝑒, 𝑡𝑜 𝑑𝑧𝑖𝑎ł𝑎 𝑛𝑎 𝑚𝑛𝑖𝑒 𝑝𝑟𝑎𝑤𝑖𝑒 𝑗𝑎𝑘 𝑚𝑒𝑑𝑦𝑡𝑎𝑐𝑗𝑎. 𝑂𝑐𝑧𝑦𝑤𝑖ś𝑐𝑖𝑒 𝑤𝑦𝑔𝑙ą𝑑 𝑘𝑜ń𝑐𝑜𝑤𝑦 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑤𝑎ż𝑛𝑦, 𝑎𝑙𝑒 𝑏𝑎𝑟𝑑𝑧𝑖𝑒𝑗 𝑧𝑎𝑙𝑒ż𝑦 𝑚𝑖 𝑛𝑎 𝑡𝑦𝑚, ż𝑒𝑏𝑦 𝑝𝑟𝑎𝑐𝑎 𝑤𝑦𝑤𝑜ł𝑦𝑤𝑎ł𝑎 𝑤 𝑘𝑖𝑚ś 𝑒𝑚𝑜𝑐𝑗𝑒, 𝑛𝑖ż 𝑝𝑜 𝑝𝑟𝑜𝑠𝑡𝑢 „ł𝑎𝑑𝑛𝑖𝑒 𝑤𝑦𝑔𝑙ą𝑑𝑎ł𝑎”.

𝑪𝒛𝒚 𝒎𝒂𝒔𝒛 𝒔𝒘ó𝒋 𝒑𝒓𝒛𝒚𝒔𝒛ł𝒚 𝒄𝒆𝒍 𝒘 𝒕𝒘ó𝒓𝒄𝒛𝒐ś𝒄𝒊?

𝐶ℎ𝑐ę 𝑑𝑎𝑙𝑒𝑗 𝑒𝑘𝑠𝑝𝑒𝑟𝑦𝑚𝑒𝑛𝑡𝑜𝑤𝑎ć 𝑧 𝑡𝑘𝑎𝑛𝑖𝑛ą 𝑖 𝑏𝑢𝑑𝑜𝑤𝑎𝑛𝑖𝑒𝑚 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑠𝑡𝑟𝑧𝑒𝑛𝑖. 𝑀𝑜𝑖𝑚 𝑐𝑒𝑙𝑒𝑚 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑡𝑤𝑜𝑟𝑧𝑒𝑛𝑖𝑒 𝑝𝑟𝑎𝑐, 𝑤 𝑘𝑡ó𝑟𝑒 𝑚𝑜ż𝑛𝑎 𝑜𝑡 𝑡𝑎𝑘 „𝑤𝑒𝑗ść” – 𝑡𝑎𝑘𝑖𝑐ℎ, 𝑘𝑡ó𝑟𝑒 𝑑𝑧𝑖𝑎ł𝑎𝑗ą 𝑛𝑎 𝑤𝑖𝑑𝑧𝑎 𝑛𝑖𝑒 𝑡𝑦𝑙𝑘𝑜 𝑤𝑧𝑟𝑜𝑘𝑜𝑤𝑜, 𝑎𝑙𝑒 𝑡𝑒ż 𝑒𝑚𝑜𝑐𝑗𝑜𝑛𝑎𝑙𝑛𝑖𝑒.

𝑾 𝒋𝒂𝒌𝒊 𝒔𝒑𝒐𝒔ó𝒃 𝒑𝒓𝒛𝒚𝒈𝒐𝒕𝒐𝒘𝒖𝒋𝒆𝒔𝒛 𝒔𝒊ę 𝒅𝒐 𝒔𝒕𝒘𝒐𝒓𝒛𝒆𝒏𝒊𝒂 𝒑𝒓𝒂𝒄𝒚? 𝑪𝒛𝒚 𝒛𝒂𝒘𝒔𝒛𝒆 𝒖𝒛𝒚𝒔𝒌𝒖𝒋𝒆𝒔𝒛 𝒛𝒂𝒎𝒊𝒆𝒓𝒛𝒐𝒏𝒚 𝒆𝒇𝒆𝒌𝒕?

𝑁𝑎𝑗𝑝𝑖𝑒𝑟𝑤 𝑟𝑜𝑏𝑖ę 𝑤𝑛𝑖𝑘𝑙𝑖𝑤𝑦 𝑟𝑒𝑠𝑒𝑎𝑟𝑐ℎ 𝑖 𝑎𝑛𝑎𝑙𝑖𝑧𝑢𝑗ę 𝑧𝑒𝑏𝑟𝑎𝑛𝑒 𝑖𝑛𝑓𝑜𝑟𝑚𝑎𝑐𝑗𝑒. 𝑆𝑧𝑢𝑘𝑎𝑚 𝑠𝑡𝑎𝑟𝑦𝑐ℎ 𝑤𝑧𝑜𝑟ó𝑤, 𝑐𝑧𝑦𝑡𝑎𝑚 𝑜 𝑠𝑦𝑚𝑏𝑜𝑙𝑎𝑐ℎ 𝑖 𝑑𝑢ż𝑜 𝑠𝑧𝑘𝑖𝑐𝑢𝑗ę. 𝑃𝑜𝑡𝑒𝑚 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑐ℎ𝑜𝑑𝑧ę 𝑑𝑜 𝑚𝑎𝑡𝑒𝑟𝑖𝑎łó𝑤: 𝑡𝑒𝑠𝑡𝑢𝑗ę 𝑓𝑎𝑟𝑏𝑜𝑤𝑎𝑛𝑖𝑒 𝑖 𝑢𝑘ł𝑎𝑑𝑎𝑛𝑖𝑒 𝑡𝑘𝑎𝑛𝑖𝑛𝑦. 𝑆𝑧𝑐𝑧𝑒𝑟𝑧𝑒 𝑚ó𝑤𝑖ą𝑐, 𝑟𝑧𝑎𝑑𝑘𝑜 𝑤𝑦𝑐ℎ𝑜𝑑𝑧𝑖 𝑚𝑖 𝑑𝑜𝑘ł𝑎𝑑𝑛𝑖𝑒 𝑡𝑜, 𝑐𝑜 𝑧𝑎𝑝𝑙𝑎𝑛𝑜𝑤𝑎ł𝑎𝑚 𝑛𝑎 𝑝𝑎𝑝𝑖𝑒𝑟𝑧𝑒. 𝑇𝑘𝑎𝑛𝑖𝑛𝑎 𝑖 ℎ𝑎𝑓𝑡 ż𝑦𝑗ą 𝑤ł𝑎𝑠𝑛𝑦𝑚 ż𝑦𝑐𝑖𝑒𝑚 𝑖 𝑡𝑒𝑛 𝑝𝑟𝑧𝑦𝑝𝑎𝑑𝑒𝑘 𝑤 𝑡𝑟𝑎𝑘𝑐𝑖𝑒 𝑝𝑟𝑎𝑐𝑦 𝑐𝑧ę𝑠𝑡𝑜 𝑑𝑎𝑗𝑒 𝑙𝑒𝑝𝑠𝑧𝑦 𝑒𝑓𝑒𝑘𝑡 𝑛𝑖ż 𝑝𝑖𝑒𝑟𝑤𝑜𝑡𝑛𝑦 𝑝𝑙𝑎𝑛.

07/10/2026

✨ 𝐖𝐈𝐊𝐓𝐎𝐑𝐈𝐀 Ś𝐖𝐈Ą𝐓𝐊𝐎𝐖𝐒𝐊𝐀 ✨
Przedstawiamy sylwetki uczestników wystawy intermedialnej, pt. ❝𝐍𝐎𝐖𝐄 𝐏𝐎𝐊𝐎𝐋𝐄𝐍𝐈𝐄 𝐖𝐈𝐃𝐙𝐄𝐍𝐈𝐀❞ . Autorzy wystawy - odpowiadają na serię pytań - dotyczących początków ich twórczości, procesu artystycznego i wielu innych. Zapraszamy do lektury ✨✨✨✨

**************************

𝑾 𝒋𝒂𝒌𝒊 𝒔𝒑𝒐𝒔ó𝒃 𝒑𝒐𝒋𝒂𝒘𝒊ł𝒂 𝒔𝒊ę 𝒖 𝑪𝒊𝒆𝒃𝒊𝒆 𝒔𝒛𝒕𝒖𝒌𝒂?

𝑆𝑧𝑡𝑢𝑘𝑎 𝑡𝑜𝑤𝑎𝑟𝑧𝑦𝑠𝑧𝑦ł𝑎 𝑚𝑖 𝑜𝑑 𝑧𝑎𝑤𝑠𝑧𝑒. 𝑂𝑑𝑘ą𝑑 𝑝𝑎𝑚𝑖ę𝑡𝑎𝑚 𝑤𝑜𝑘ół 𝑤𝑖𝑑𝑧𝑖𝑎ł𝑎𝑚 𝑚𝑛ó𝑠𝑡𝑤𝑜 𝑛𝑖𝑒𝑜𝑐𝑧𝑦𝑤𝑖𝑠𝑡𝑦𝑐ℎ 𝑜𝑏𝑟𝑎𝑧ó𝑤 𝑤 𝑑𝑜𝑚𝑢, 𝑎𝑢𝑡𝑜𝑟𝑠𝑡𝑤𝑎 𝑚𝑜𝑗𝑒𝑔𝑜 𝑡𝑎𝑡𝑦. 𝐶𝑧ę𝑠𝑡𝑜 𝑝𝑜𝑚𝑎𝑔𝑎ł𝑎𝑚 𝑚𝑢 𝑤 𝑜𝑟𝑔𝑎𝑛𝑖𝑧𝑎𝑐𝑗𝑖 𝑤𝑒𝑟𝑛𝑖𝑠𝑎ż𝑦 𝑗𝑒𝑔𝑜 𝑝𝑟𝑎𝑐 𝑖 𝑝𝑟𝑎𝑐 𝑙𝑢𝑑𝑧𝑖, 𝑘𝑡ó𝑟𝑧𝑦 𝑤𝑦𝑠𝑡𝑎𝑤𝑖𝑎𝑙𝑖 𝑠𝑖ę 𝑤 𝑗𝑒𝑔𝑜 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑠𝑡𝑟𝑧𝑒𝑛𝑖, 𝑑𝑧𝑖ś 𝑛𝑎𝑧𝑦𝑤𝑎𝑛ą 𝐺𝑎𝑙𝑒𝑟𝑖ą 𝑆𝑧𝑡𝑢𝑘𝑖 𝐼𝑤𝑜 Ś𝑤𝑖ą𝑡𝑘𝑜𝑤𝑠𝑘𝑖. 𝐶ℎ𝑜ć 𝑡𝑜 𝑚𝑖𝑒𝑗𝑠𝑐𝑒 𝑔łó𝑤𝑛𝑖𝑒 𝑛𝑎𝑙𝑒żą𝑐𝑒 𝑑𝑜 𝑚𝑜𝑗𝑒𝑔𝑜 𝑜𝑗𝑐𝑎, 𝑠𝑡𝑎ł𝑜 𝑠𝑖ę 𝑡𝑒ż 𝑡𝑟𝑜𝑐ℎę 𝑚𝑜𝑖𝑚 𝑚𝑖𝑒𝑗𝑠𝑐𝑒𝑚, 𝑔𝑑𝑧𝑖𝑒 𝑜𝑏𝑒𝑐𝑛𝑖𝑒 𝑟𝑜𝑧𝑤𝑖𝑗𝑎𝑚 𝑠𝑖ę 𝑚𝑢𝑧𝑦𝑐𝑧𝑛𝑖𝑒.

𝑱𝒂𝒌𝒊 𝒘𝒑ł𝒚𝒘 𝒎𝒂 𝒅𝒍𝒂 𝑪𝒊𝒆𝒃𝒊𝒆 𝒎𝒊𝒆𝒋𝒔𝒄𝒆 𝒑𝒐𝒄𝒉𝒐𝒅𝒛𝒆𝒏𝒊𝒂/𝒛𝒂𝒎𝒊𝒆𝒔𝒛𝒌𝒂𝒏𝒊𝒂?

𝐶𝑖ęż𝑘𝑜 𝑠𝑡𝑤𝑖𝑒𝑟𝑑𝑧𝑖ć 𝑏𝑜 𝑛𝑖𝑒𝑘𝑜𝑛𝑖𝑒𝑐𝑧𝑛𝑖𝑒 𝑑𝑜ś𝑤𝑖𝑎𝑑𝑐𝑧𝑦ł𝑎𝑚 𝑖𝑛𝑛𝑒𝑔𝑜 ż𝑦𝑐𝑖𝑎 𝑗𝑎𝑘 𝑤 𝑚𝑛𝑖𝑒𝑗𝑠𝑧𝑦𝑚 𝑚𝑖𝑒ś𝑐𝑖𝑒, 𝑛𝑎 𝑑ł𝑢ż𝑠𝑧ą 𝑚𝑒𝑡ę 𝑜𝑐𝑧𝑦𝑤𝑖ś𝑐𝑖𝑒. 𝑀𝑦ś𝑙ę, ż𝑒 𝑛𝑖𝑒 𝑡𝑦𝑙𝑘𝑜 𝑑𝑙𝑎 𝑚𝑛𝑖𝑒 𝑎 𝑑𝑙𝑎 𝑤𝑖ę𝑘𝑠𝑧𝑜ś𝑐𝑖 𝑎𝑟𝑡𝑦𝑠𝑡ó𝑤 𝑤𝑎ż𝑛𝑦𝑚 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑎𝑏𝑦 𝑘𝑡𝑜ś 𝑑𝑜𝑠𝑡𝑟𝑧𝑒𝑔ł 𝑗𝑒𝑔𝑜 𝑝𝑜𝑠𝑡𝑟𝑧𝑒𝑔𝑎𝑛𝑖𝑒 ś𝑤𝑖𝑎𝑡𝑎 𝑎 𝑑𝑜 𝑡𝑒𝑔𝑜 𝑡𝑟𝑧𝑒𝑏𝑎 ś𝑟𝑜𝑑𝑜𝑤𝑖𝑠𝑘𝑎 𝑎𝑟𝑡𝑦𝑠𝑡𝑦𝑐𝑧𝑛𝑒𝑔𝑜, 𝑘𝑡ó𝑟𝑒 𝑤 Ł𝑜𝑚ż𝑦 𝑠𝑝𝑟𝑧𝑦𝑗𝑎 𝑤𝑠𝑧𝑒𝑙𝑘𝑖𝑒𝑗 𝑚𝑎ś𝑐𝑖 𝑎𝑟𝑡𝑦𝑠𝑡𝑜𝑚. 𝐶𝑜 𝑝𝑟𝑎𝑤𝑑𝑎 𝑛𝑖𝑒 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑡𝑜 𝑚𝑖𝑎𝑠𝑡𝑜 𝑝𝑜𝑘𝑟𝑜𝑗𝑢 𝑊𝑎𝑟𝑠𝑧𝑎𝑤𝑦 𝑐𝑧𝑦 𝐾𝑟𝑎𝑘𝑜𝑤𝑎 𝑔𝑑𝑧𝑖𝑒 𝑚𝑜ż𝑙𝑖𝑤𝑜ś𝑐𝑖 𝑠ą 𝑜 𝑤𝑖𝑒𝑙𝑒 𝑠𝑧𝑒𝑟𝑠𝑧𝑒, 𝑗𝑒𝑠𝑡𝑒𝑚 𝑑𝑢𝑚𝑛𝑎, ż𝑒 𝑝𝑜𝑐ℎ𝑜𝑑𝑧ę 𝑤ł𝑎ś𝑛𝑖𝑒 𝑧 Ł𝑜𝑚ż𝑦 𝑎 𝑚𝑖𝑎𝑠𝑡𝑜, ż𝑒 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑜𝑡𝑤𝑎𝑟𝑡𝑒 𝑛𝑎 𝑔ł𝑜𝑤𝑦 𝑝𝑒ł𝑛𝑒 𝑝𝑜𝑚𝑦𝑠łó𝑤.

𝑪𝒐 𝒎𝒂 𝒏𝒂 𝑪𝒊𝒆𝒃𝒊𝒆 𝒘𝒑ł𝒚𝒘 𝒋𝒂𝒌𝒐 𝒕𝒘ó𝒓𝒄𝒚?

𝑁𝑖𝑒 𝑠𝑡𝑤𝑜𝑟𝑧ę 𝑑𝑜𝑏𝑟𝑒𝑔𝑜 𝑜𝑏𝑟𝑎𝑧𝑢 𝑛𝑖𝑒 𝑠ł𝑦𝑠𝑧ą𝑐 𝑎𝑡𝑚𝑜𝑠𝑓𝑒𝑟𝑦 𝑡𝑒𝑔𝑜, 𝑐𝑜 𝑡𝑤𝑜𝑟𝑧ę. 𝑇𝑜 𝑧𝑛𝑎𝑐𝑧𝑦, 𝑧𝑎𝑛𝑖𝑚 𝑧𝑛𝑎𝑗𝑑ę 𝑘𝑜𝑛𝑐𝑒𝑝𝑐𝑗ę 𝑡𝑜 𝑑ź𝑤𝑖ę𝑘 𝑘𝑖𝑒𝑟𝑢𝑗𝑒 𝑚𝑛𝑖𝑒 𝑛𝑎 𝑜𝑑𝑝𝑜𝑤𝑖𝑒𝑑𝑛𝑖𝑒 𝑡𝑜𝑟𝑦. 𝑍 𝑚𝑜𝑖𝑐ℎ 𝑜𝑏𝑠𝑒𝑟𝑤𝑎𝑐𝑗𝑖 𝑤𝑦𝑛𝑖𝑘𝑎, ż𝑒 𝑡𝑜 𝑚𝑢𝑧𝑦𝑘𝑎 𝑎 𝑛𝑎𝑤𝑒𝑡 𝑝𝑜𝑗𝑒𝑑𝑦𝑛𝑐𝑧𝑦 𝑑ź𝑤𝑖ę𝑘 𝑘𝑖𝑒𝑟𝑢𝑗𝑒 𝑚𝑜𝑗ą 𝑡𝑤ó𝑟𝑐𝑧𝑜ś𝑐𝑖ą.

𝑱𝒂𝒌𝒂 𝒃𝒚ł𝒂 𝒑𝒊𝒆𝒓𝒘𝒔𝒛𝒂 𝒑𝒓𝒂𝒄𝒂, 𝒌𝒕ó𝒓𝒂 𝒓𝒐𝒛𝒑𝒐𝒄𝒛ęł𝒂 𝒄𝒚𝒌𝒍, 𝒌𝒕ó𝒓𝒚 𝒎𝒐ż𝒆𝒎𝒚 𝒛𝒐𝒃𝒂𝒄𝒛𝒚ć 𝒏𝒂 𝒘𝒚𝒔𝒕𝒂𝒘𝒊𝒆?

𝑃𝑖𝑒𝑟𝑤𝑠𝑧ą 𝑝𝑟𝑎𝑐ą 𝑏𝑦ł𝑎 𝑝𝑖𝑜𝑠𝑒𝑛𝑘𝑎, 𝑑𝑜 𝑘𝑡ó𝑟𝑒𝑗 𝑛𝑎𝑠𝑡ę𝑝𝑛𝑖𝑒 𝑠𝑡𝑤𝑜𝑟𝑧𝑦ł𝑎𝑚 𝑡𝑒𝑙𝑒𝑑𝑦𝑠𝑘. 𝐽𝑒𝑠𝑡 𝑚𝑜𝑗𝑒𝑔𝑜 𝑎𝑢𝑡𝑜𝑟𝑠𝑡𝑤𝑎 𝑖 𝑝𝑟𝑜𝑑𝑢𝑘𝑐𝑗𝑖. 𝑁𝑎𝑤𝑖ą𝑧𝑢𝑗ą𝑐 𝑑𝑜 𝑤𝑐𝑧𝑒ś𝑛𝑖𝑒𝑗𝑠𝑧𝑒𝑔𝑜 𝑝𝑦𝑡𝑎𝑛𝑖𝑎, 𝑡𝑜 𝑤ł𝑎ś𝑛𝑖𝑒 𝑚𝑢𝑧𝑦𝑘𝑎 𝑑𝑎𝑗𝑒 𝑚𝑖 𝑝𝑜𝑙𝑒 𝑑𝑜 𝑚𝑎𝑛𝑒𝑤𝑟𝑢 𝑜𝑏𝑟𝑎𝑧𝑒𝑚, 𝑝ę𝑑𝑧𝑙𝑒𝑚 𝑐𝑧𝑦 𝑜łó𝑤𝑘𝑖𝑒𝑚.

𝒁 𝒄𝒛𝒆𝒈𝒐 𝒘𝒚𝒏𝒊𝒌𝒂ł 𝒐𝒓𝒂𝒛 𝒋𝒂𝒌 𝒖𝒌𝒔𝒛𝒕𝒂ł𝒕𝒐𝒘𝒂ł 𝒔𝒊ę 𝒘 𝑻𝒐𝒃𝒊𝒆 𝒛𝒂𝒎𝒚𝒔ł 𝒕𝒆𝒈𝒐 𝒄𝒚𝒌𝒍𝒖?

𝐵𝑎𝑟𝑑𝑧𝑜 𝑐ℎ𝑐𝑖𝑎ł𝑎𝑚 𝑠𝑡𝑤𝑜𝑟𝑧𝑦ć 𝑐𝑜ś 𝑏𝑙𝑖𝑠𝑘𝑖𝑒𝑔𝑜 𝑚𝑜𝑗𝑒𝑚𝑢 𝑠𝑒𝑟𝑐𝑢. 𝐶𝑜ś, 𝑧 𝑐𝑧𝑦𝑚 𝑏ę𝑑ę 𝑚𝑜𝑔ł𝑎 𝑠𝑖ę 𝑢𝑡𝑜ż𝑠𝑎𝑚𝑖𝑎ć, 𝑐𝑜 𝑏ę𝑑ę 𝑡𝑤𝑜𝑟𝑧𝑦ć 𝑧 𝑝𝑟𝑧𝑦𝑗𝑒𝑚𝑛𝑜ś𝑐𝑖ą. 𝑆𝑡ą𝑑 𝑑𝑒𝑐𝑦𝑧𝑗𝑎 𝑜 𝑡𝑒𝑙𝑒𝑑𝑦𝑠𝑘𝑢. 𝐷𝑜 𝑚𝑜𝑖𝑐ℎ 𝑧𝑎𝑖𝑛𝑡𝑒𝑟𝑒𝑠𝑜𝑤𝑎ń 𝑛𝑎𝑙𝑒żą 𝑝𝑟𝑎𝑐𝑎 𝑤 𝑡𝑒𝑎𝑡𝑟𝑧𝑒, 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑑 𝑘𝑎𝑚𝑒𝑟ą 𝑎 𝑤𝑟ę𝑐𝑧 𝑢𝑤𝑖𝑒𝑙𝑏𝑖𝑎𝑚 𝑐𝑖𝑒𝑠𝑧𝑦ć 𝑜𝑐𝑧𝑦 𝑝𝑟𝑧𝑦𝑗𝑒𝑚𝑛𝑦𝑚𝑖 𝑘𝑎𝑑𝑟𝑎𝑚𝑖. 𝑁𝑎𝑗𝑝𝑖𝑒𝑟𝑤 𝑛𝑎𝑝𝑖𝑠𝑎ł𝑎𝑚 𝑝𝑖𝑜𝑠𝑒𝑛𝑘ę 𝑎 𝑝óź𝑛𝑖𝑒𝑗 𝑑𝑜𝑝𝑎𝑠𝑜𝑤𝑎ł𝑎𝑚 𝑜𝑏𝑟𝑎𝑧 𝑑𝑜 𝑑ź𝑤𝑖ę𝑘𝑢. 𝐴 𝑔𝑑𝑦𝑏𝑦 𝑧𝑎𝑗𝑟𝑧𝑒ć 𝑗𝑒𝑠𝑧𝑐𝑧𝑒 𝑔łę𝑏𝑖𝑒𝑗, 𝑡𝑎 𝑝𝑟𝑎𝑐𝑎 𝑑𝑦𝑝𝑙𝑜𝑚𝑜𝑤𝑎 𝑡𝑜 𝑝𝑒𝑤𝑛𝑒𝑔𝑜 𝑟𝑜𝑑𝑧𝑎𝑗𝑢 𝑜𝑏𝑛𝑎ż𝑒𝑛𝑖𝑒 𝑢𝑐𝑧𝑢ć, 𝑘𝑡ó𝑟𝑒 𝑔𝑑𝑧𝑖𝑒ś 𝑡𝑎𝑚 𝑠𝑖ę 𝑤𝑒 𝑚𝑛𝑖𝑒 𝑡ł𝑢𝑘ą. 𝑃𝑟𝑧𝑦𝑘𝑟𝑦𝑐ℎ 𝑑𝑜ś𝑤𝑖𝑎𝑑𝑐𝑧𝑒ń: 𝑠𝑎𝑚𝑜𝑡𝑛𝑜ś𝑐𝑖, 𝑐𝑜𝑑𝑧𝑖𝑒𝑛𝑛𝑒𝑔𝑜 𝑛𝑖𝑒𝑝𝑜𝑘𝑜𝑗𝑢.

𝑪𝒐 𝒋𝒆𝒔𝒕 𝒅𝒍𝒂 𝑪𝒊𝒆𝒃𝒊𝒆 𝒏𝒂𝒋𝒘𝒂ż𝒏𝒊𝒆𝒋𝒔𝒛𝒆: 𝒑𝒓𝒐𝒄𝒆𝒔, 𝒐𝒔𝒕𝒂𝒕𝒆𝒄𝒛𝒏𝒚 𝒆𝒇𝒆𝒌𝒕 𝒘𝒊𝒛𝒖𝒂𝒍𝒏𝒚? 𝑨 𝒎𝒐ż𝒆 𝒄𝒐ś 𝒋𝒆𝒔𝒛𝒄𝒛𝒆 𝒊𝒏𝒏𝒆𝒈𝒐?

𝑁𝑎𝑗𝑤𝑎ż𝑛𝑖𝑒𝑗𝑠𝑧𝑦𝑚 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑑𝑙𝑎 𝑚𝑛𝑖𝑒 𝑗𝑎𝑘 𝑜𝑑𝑏𝑖𝑜𝑟𝑐𝑎 𝑧𝑟𝑜𝑧𝑢𝑚𝑖𝑒 𝑡𝑒𝑚𝑎𝑡 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑧𝑒 𝑚𝑛𝑖𝑒 𝑝𝑜𝑟𝑢𝑠𝑧𝑜𝑛𝑦. 𝑇𝑜 𝑓𝑎𝑠𝑐𝑦𝑛𝑢𝑗ą𝑐𝑒, ż𝑒 𝑘𝑎ż𝑑𝑦 𝑤 𝑜𝑝𝑎𝑟𝑐𝑖𝑢 𝑜 𝑤ł𝑎𝑠𝑛𝑒 𝑝𝑟𝑧𝑒ż𝑦𝑐𝑖𝑎 𝑝𝑜𝑡𝑟𝑎𝑓𝑖 𝑤𝑦𝑐𝑖ą𝑔𝑛ąć 𝑧𝑢𝑝𝑒ł𝑛𝑖𝑒 𝑖𝑛𝑛𝑒 𝑤𝑛𝑖𝑜𝑠𝑘𝑖 𝑧 𝑡𝑒𝑔𝑜 𝑠𝑎𝑚𝑒𝑔𝑜 ź𝑟ó𝑑ł𝑎. 𝑀𝑎ł𝑜 𝑡𝑒𝑔𝑜, 𝑛𝑖𝑒 𝑤𝑠𝑧𝑦𝑠𝑡𝑘𝑜 𝑟𝑢𝑠𝑧𝑎 𝑘𝑎ż𝑑𝑒𝑔𝑜. 𝑇𝑜 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑑𝑙𝑎 𝑚𝑛𝑖𝑒 𝑛𝑎𝑗𝑐𝑒𝑛𝑛𝑖𝑒𝑗𝑠𝑧𝑒. 𝑇𝑜, ż𝑒 𝑘𝑎ż𝑑𝑎 𝑔ł𝑜𝑤𝑎 𝑜𝑑𝑏𝑖𝑒𝑟𝑧𝑒 𝑚𝑛𝑖𝑒 𝑖𝑛𝑎𝑐𝑧𝑒𝑗.

𝑪𝒛𝒚 𝒎𝒂𝒔𝒛 𝒔𝒘ó𝒋 𝒑𝒓𝒛𝒚𝒔𝒛ł𝒚 𝒄𝒆𝒍 𝒘 𝒕𝒘ó𝒓𝒄𝒛𝒐ś𝒄𝒊?

𝑀𝑎𝑚, 𝑐ℎ𝑜ć 𝑑𝑜𝑐𝑒𝑙𝑜𝑤𝑜 𝑛𝑖𝑒 𝑐ℎ𝑐𝑖𝑎ł𝑎𝑏𝑦𝑚 𝑠𝑖ę 𝑠𝑘𝑢𝑝𝑖𝑎ć 𝑛𝑎 𝑝𝑟𝑎𝑐𝑦 𝑧𝑎 𝑘𝑎𝑚𝑒𝑟ą, 𝑎 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑑. 𝑁𝑖𝑒𝑚𝑛𝑖𝑒𝑗 𝑗𝑒𝑑𝑛𝑎𝑘, 𝑗𝑒𝑠𝑡𝑒𝑚 𝑠𝑧𝑐𝑧ęś𝑙𝑖𝑤𝑎, ż𝑒 𝑚𝑜𝑔ł𝑎𝑚 𝑑𝑜ś𝑤𝑖𝑎𝑑𝑐𝑧𝑦ć 𝑡𝑤𝑜𝑟𝑧𝑒𝑛𝑖𝑎 𝑘𝑎𝑑𝑟ó𝑤, 𝑠𝑧𝑢𝑘𝑎𝑛𝑖𝑎 𝑎𝑡𝑟𝑎𝑘𝑐𝑦𝑗𝑛𝑦𝑐ℎ 𝑟𝑜𝑧𝑤𝑖ą𝑧𝑎ń. 𝑈𝑤𝑎ż𝑎𝑚, ż𝑒 𝑡𝑜 𝑤𝑎𝑟𝑡𝑜ść 𝑑𝑜𝑑𝑎𝑛𝑎 𝑖 𝑝𝑜𝑧𝑤𝑜𝑙𝑖 𝑚𝑖 𝑡𝑜 𝑏𝑎𝑟𝑑𝑧𝑖𝑒𝑗 𝑧𝑟𝑜𝑧𝑢𝑚𝑖𝑒ć 𝑠𝑖ę 𝑧 𝑜𝑝𝑒𝑟𝑎𝑡𝑜𝑟𝑎𝑚𝑖 𝑘𝑎𝑚𝑒𝑟𝑦 𝑤 𝑚𝑜𝑗𝑒𝑗 𝑝𝑟𝑧𝑦𝑠𝑧ł𝑒𝑗 𝑝𝑟𝑎𝑐𝑦. 𝐶𝑜 𝑑𝑜 𝑠𝑧𝑡𝑢𝑘 𝑠𝑡𝑟𝑖𝑐𝑡𝑒 𝑝𝑙𝑎𝑠𝑡𝑦𝑐𝑧𝑛𝑦𝑐ℎ 𝑐ℎ𝑐𝑖𝑎ł𝑎𝑏𝑦𝑚 𝑎𝑏𝑦 𝑧𝑎𝑤𝑠𝑧𝑒 𝑡𝑜𝑤𝑎𝑟𝑧𝑦𝑠𝑧𝑦ł𝑦 𝑚𝑖 𝑤 ż𝑦𝑐𝑖𝑢, 𝑎𝑏𝑦𝑚 𝑤 𝑘𝑎ż𝑑𝑦𝑚 𝑚𝑜𝑚𝑒𝑛𝑐𝑖𝑒 𝑚𝑜𝑔ł𝑎 𝑢𝑐𝑖𝑒𝑐 𝑑𝑜 𝑤ł𝑎𝑠𝑛𝑦𝑐ℎ 𝑚𝑦ś𝑙𝑖 𝑖 𝑡𝑤𝑜𝑟𝑧𝑦ć

𝑾 𝒋𝒂𝒌𝒊 𝒔𝒑𝒐𝒔ó𝒃 𝒑𝒓𝒛𝒚𝒈𝒐𝒕𝒐𝒘𝒖𝒋𝒆𝒔𝒛 𝒔𝒊ę 𝒅𝒐 𝒔𝒕𝒘𝒐𝒓𝒛𝒆𝒏𝒊𝒂 𝒑𝒓𝒂𝒄𝒚? 𝑪𝒛𝒚 𝒛𝒂𝒘𝒔𝒛𝒆 𝒖𝒛𝒚𝒔𝒌𝒖𝒋𝒆𝒔𝒛 𝒛𝒂𝒎𝒊𝒆𝒓𝒛𝒐𝒏𝒚 𝒆𝒇𝒆𝒌𝒕?

𝐶𝑧𝑎𝑠𝑒𝑚 𝑤𝑦𝑑𝑎𝑗𝑒 𝑚𝑖 𝑠𝑖ę, ż𝑒 𝑧𝑢𝑝𝑒ł𝑛𝑖𝑒 𝑛𝑖𝑒 𝑢𝑚𝑖𝑒𝑚 𝑠𝑖ę 𝑑𝑜 𝑛𝑖𝑒𝑗 𝑝𝑟𝑧𝑦𝑔𝑜𝑡𝑜𝑤𝑎ć. 𝑊𝑟𝑎𝑧 𝑧 𝑝𝑜𝑠𝑡ę𝑝𝑒𝑚 𝑤𝑦𝑛𝑎𝑗𝑑𝑢𝑗ę 𝑛𝑜𝑤𝑒 𝑝𝑜𝑚𝑦𝑠ł𝑦, 𝑟𝑜𝑧𝑤𝑖ą𝑧𝑎𝑛𝑖𝑎. 𝐶𝑖ęż𝑘𝑜 𝑚𝑖 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑤𝑖𝑑𝑧𝑖𝑒ć 𝑐𝑎ł𝑦 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑏𝑖𝑒𝑔 𝑝𝑟𝑜𝑐𝑒𝑠𝑢. 𝐶ℎ𝑜ć 𝑚𝑜ż𝑒 𝑡𝑜 𝑛𝑖𝑒𝑧𝑏𝑦𝑡 𝑑𝑜𝑏𝑟𝑎 𝑐𝑒𝑐ℎ𝑎, ż𝑒 𝑐𝑖ęż𝑘𝑜 𝑚𝑖 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑧𝑎𝑝𝑙𝑎𝑛𝑜𝑤𝑎ć 𝑐𝑜ś 𝑜𝑑 𝑎 𝑑𝑜 𝑧, 𝑙𝑢𝑏𝑖ę 𝑡𝑜, 𝑧𝑒 𝑤𝑧𝑔𝑙𝑒𝑑𝑢 𝑛𝑎 𝑓𝑎𝑘𝑡, 𝑗𝑎𝑘 𝑓𝑎𝑠𝑐𝑦𝑛𝑢𝑗ą𝑐𝑒 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑜𝑑𝑘𝑟𝑦𝑤𝑎𝑛𝑖𝑒 𝑐𝑧𝑒𝑔𝑜ś 𝑛𝑜𝑤𝑒𝑔𝑜, 𝑛𝑎𝑔ł𝑎 𝑒𝑢𝑓𝑜𝑟𝑖𝑎 𝑛𝑎 𝑧𝑢𝑝𝑒ł𝑛𝑖𝑒 𝑖𝑛𝑛𝑒 𝑟𝑜𝑧𝑤𝑖ą𝑧𝑎𝑛𝑖𝑒. 𝐶𝑜 𝑧𝑎 𝑡𝑦𝑚 𝑖𝑑𝑧𝑖𝑒- 𝑛𝑖𝑔𝑑𝑦 𝑛𝑖𝑒 𝑢𝑧𝑦𝑠𝑘𝑢𝑗𝑒 𝑧𝑎𝑚𝑖𝑒𝑟𝑧𝑜𝑛𝑒𝑔𝑜 𝑒𝑓𝑒𝑘𝑡𝑢 𝑤 𝑠𝑡𝑢 𝑝𝑟𝑜𝑐𝑒𝑛𝑡𝑎𝑐ℎ. 𝑍𝑎𝑟𝑦𝑠, 𝑘𝑜𝑛𝑐𝑒𝑝𝑐𝑗ę 𝑜𝑔ó𝑙𝑛ą - 𝑜𝑤𝑠𝑧𝑒𝑚, 𝑛𝑖𝑔𝑑𝑦 𝑗𝑒𝑑𝑛𝑎𝑘 𝑚ó𝑗 𝑝𝑟𝑜𝑗𝑒𝑘𝑡 𝑛𝑖𝑒 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑡𝑦𝑚 𝑗𝑎𝑘𝑖𝑚 𝑔𝑜 𝑛𝑎𝑠𝑧𝑘𝑖𝑐𝑜𝑤𝑎ł𝑎𝑚.

07/10/2026

✨ 𝐄𝐋Ż𝐁𝐈𝐄𝐓𝐀 𝐓𝐄𝐅𝐀𝐋𝐒𝐊𝐀 ✨
Przedstawiamy sylwetki uczestników wystawy intermedialnej, pt. ❝𝐍𝐎𝐖𝐄 𝐏𝐎𝐊𝐎𝐋𝐄𝐍𝐈𝐄 𝐖𝐈𝐃𝐙𝐄𝐍𝐈𝐀❞ . Autorzy wystawy - odpowiadają na serię pytań - dotyczących początków ich twórczości, procesu artystycznego i wielu innych. Zapraszamy do lektury ✨✨✨✨

**********************
𝑾 𝒋𝒂𝒌𝒊 𝒔𝒑𝒐𝒔ó𝒃 𝒑𝒐𝒋𝒂𝒘𝒊ł𝒂 𝒔𝒊ę 𝒖 𝑪𝒊𝒆𝒃𝒊𝒆 𝒔𝒛𝒕𝒖𝒌𝒂?

𝑃𝑜𝑗𝑎𝑤𝑖ł𝑎 𝑠𝑖ę 𝑏𝑎𝑟𝑑𝑧𝑜 𝑛𝑎𝑡𝑢𝑟𝑎𝑙𝑛𝑖𝑒. 𝑂𝑑 𝑚𝑎ł𝑒𝑔𝑜 𝑏𝑦ł 𝑡𝑜 𝑚ó𝑗 𝑠𝑝𝑜𝑠ó𝑏 𝑤𝑦𝑟𝑎ż𝑎𝑛𝑖𝑎 𝑠𝑖𝑒𝑏𝑖𝑒, 𝑚𝑜𝑖𝑐ℎ 𝑒𝑚𝑜𝑐𝑗𝑖 𝑖 𝑢𝑐𝑧𝑢ć. 𝑁𝑎 𝑝𝑜𝑐𝑧ą𝑡𝑘𝑢 𝑏𝑦ł𝑦 𝑡𝑜 𝑝𝑟𝑜𝑠𝑡𝑒 𝑝𝑟𝑎𝑐𝑒 𝑝𝑙𝑎𝑠𝑡𝑦𝑐𝑧𝑛𝑒 𝑖 𝑟𝑦𝑠𝑢𝑛𝑘𝑖, 𝑝𝑜𝑝𝑟𝑧𝑒𝑧 𝑘𝑡ó𝑟𝑒 𝑜𝑘𝑎𝑧𝑦𝑤𝑎ł𝑎𝑚 𝑚𝑜𝑗ą 𝑜𝑔𝑟𝑜𝑚𝑛ą 𝑚𝑖ł𝑜ść 𝑑𝑜 𝑟𝑜𝑑𝑧𝑖𝑐ó𝑤. 𝑍 𝑐𝑧𝑎𝑠𝑒𝑚 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑟𝑜𝑑𝑧𝑖ł𝑜 𝑠𝑖ę 𝑡𝑜 𝑤 𝑐𝑜𝑟𝑎𝑧 𝑔łę𝑏𝑠𝑧𝑒 𝑎𝑛𝑎𝑙𝑖𝑧𝑦 ś𝑤𝑖𝑎𝑡𝑎, 𝑘𝑡ó𝑟𝑒 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑘ł𝑎𝑑𝑎ł𝑎𝑚 𝑛𝑎 𝑠𝑤ó𝑗 𝑖𝑛𝑑𝑦𝑤𝑖𝑑𝑢𝑎𝑙𝑛𝑦, 𝑎𝑟𝑡𝑦𝑠𝑡𝑦𝑐𝑧𝑛𝑦 𝑠𝑝𝑜𝑠ó𝑏. 𝑁𝑖𝑒 𝑝𝑜𝑡𝑟𝑎𝑓𝑖ę 𝑤𝑖ę𝑐 𝑑𝑜𝑘ł𝑎𝑑𝑛𝑖𝑒 𝑜𝑘𝑟𝑒ś𝑙𝑖ć, 𝑗𝑎𝑘 𝑡𝑎 𝑠𝑧𝑡𝑢𝑘𝑎 𝑠𝑖ę 𝑝𝑜𝑗𝑎𝑤𝑖ł𝑎 – 𝑜𝑛𝑎 𝑝𝑜 𝑝𝑟𝑜𝑠𝑡𝑢 𝑏𝑦ł𝑎 𝑖 𝑟𝑜𝑧𝑤𝑖𝑗𝑎ł𝑎 𝑠𝑖ę 𝑟𝑎𝑧𝑒𝑚 𝑧𝑒 𝑚𝑛ą.

𝑱𝒂𝒌𝒊 𝒘𝒑ł𝒚𝒘 𝒎𝒂 𝒅𝒍𝒂 𝑪𝒊𝒆𝒃𝒊𝒆 𝒎𝒊𝒆𝒋𝒔𝒄𝒆 𝒑𝒐𝒄𝒉𝒐𝒅𝒛𝒆𝒏𝒊𝒂/𝒛𝒂𝒎𝒊𝒆𝒔𝒛𝒌𝒂𝒏𝒊𝒂?

𝑀𝑦ś𝑙ę, ż𝑒 𝑤𝑏𝑟𝑒𝑤 𝑝𝑜𝑧𝑜𝑟𝑜𝑚 𝑚𝑖𝑒𝑗𝑠𝑐𝑎, 𝑤 𝑘𝑡ó𝑟𝑦𝑐ℎ 𝑚𝑖𝑒𝑠𝑧𝑘𝑎ł𝑎𝑚 – 𝑎 𝑏𝑦ł𝑦 𝑡𝑜 𝑑𝑤𝑖𝑒 𝑙𝑜𝑘𝑎𝑙𝑖𝑧𝑎𝑐𝑗𝑒 – 𝑑𝑎ł𝑦 𝑚𝑖 𝑛𝑖𝑒𝑧𝑤𝑦𝑘𝑙𝑒 𝑑𝑢ż𝑜. 𝑃𝑖𝑒𝑟𝑤𝑠𝑧𝑦, 𝑗𝑎𝑘 𝑖 𝑑𝑟𝑢𝑔𝑖 𝑑𝑜𝑚 𝑚𝑖𝑎ł𝑎𝑚 𝑡𝑟𝑤𝑎𝑙𝑒 𝑝𝑜łą𝑐𝑧𝑜𝑛𝑦 𝑧 𝑛𝑎𝑡𝑢𝑟ą. 𝑂𝑑 𝑚𝑎ł𝑒𝑔𝑜 𝑡𝑜𝑤𝑎𝑟𝑧𝑦𝑠𝑧𝑦ł𝑎 𝑚𝑖 𝑤𝑖ę𝑐 𝑏𝑙𝑖𝑠𝑘𝑜ść 𝑙𝑎𝑠𝑢, 𝑠ą𝑠𝑖𝑒𝑑𝑧𝑡𝑤𝑜 𝑧𝑤𝑖𝑒𝑟𝑧ą𝑡 𝑖 𝑝𝑟𝑎𝑘𝑡𝑦𝑐𝑧𝑛𝑖𝑒 𝑐𝑎ł𝑘𝑜𝑤𝑖𝑡𝑦 𝑏𝑟𝑎𝑘 𝑧𝑎𝑠𝑖ę𝑔𝑢, 𝑐𝑜 – 𝑚𝑖𝑚𝑜 𝑝𝑜𝑐𝑧ą𝑡𝑘𝑜𝑤𝑒𝑔𝑜 𝑛𝑖𝑒𝑧𝑎𝑑𝑜𝑤𝑜𝑙𝑒𝑛𝑖𝑎 – 𝑑𝑎ł𝑜 𝑚𝑖 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑠𝑡𝑟𝑧𝑒ń 𝑑𝑜 𝑟𝑜𝑧𝑤𝑖𝑗𝑎𝑛𝑖𝑎 𝑠𝑖𝑒𝑏𝑖𝑒 𝑖 𝑝𝑜𝑧𝑤𝑜𝑙𝑖ł𝑜 𝑠𝑘𝑢𝑝𝑖ć 𝑠𝑖ę 𝑛𝑎 𝑡𝑦𝑚, 𝑐𝑜 𝑤𝑎ż𝑛𝑒. 𝑇𝑒𝑟𝑎𝑧 𝑟ó𝑤𝑛𝑖𝑒ż 𝑤𝑖𝑑𝑧ę, 𝑗𝑎𝑘 𝑤𝑖𝑒𝑙𝑒 𝑖𝑛𝑠𝑝𝑖𝑟𝑎𝑐𝑗𝑖 𝑑𝑜 𝑡𝑤ó𝑟𝑐𝑧𝑜ś𝑐𝑖 𝑧𝑎𝑐𝑧𝑒𝑟𝑝𝑛ęł𝑎𝑚 𝑤ł𝑎ś𝑛𝑖𝑒 𝑧 𝑡𝑒𝑗 𝑛𝑖𝑒𝑜𝑑łą𝑐𝑧𝑛𝑒𝑗 𝑜𝑑 𝑚𝑜𝑗𝑒𝑔𝑜 ż𝑦𝑐𝑖𝑎 𝑛𝑎𝑡𝑢𝑟𝑦.

𝑪𝒐 𝒎𝒂 𝒏𝒂 𝑪𝒊𝒆𝒃𝒊𝒆 𝒘𝒑ł𝒚𝒘 𝒋𝒂𝒌𝒐 𝒕𝒘ó𝒓𝒄𝒚?

𝑃𝑟𝑧𝑒𝑑𝑒 𝑤𝑠𝑧𝑦𝑠𝑡𝑘𝑖𝑚 𝑏𝑎𝑟𝑑𝑧𝑜 𝑑𝑢ż𝑦 𝑤𝑝ł𝑦𝑤 𝑚𝑎 𝑤𝑠𝑝𝑜𝑚𝑛𝑖𝑎𝑛𝑒 𝑤𝑐𝑧𝑒ś𝑛𝑖𝑒𝑗 𝑜𝑡𝑜𝑐𝑧𝑒𝑛𝑖𝑒 – 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑠𝑡𝑟𝑧𝑒ń, 𝑤 𝑘𝑡ó𝑟𝑒𝑗 𝑛𝑎 𝑐𝑜 𝑑𝑧𝑖𝑒ń ż𝑦𝑗ę. 𝐶𝑜𝑑𝑧𝑖𝑒𝑛𝑛𝑒 𝑚𝑎ł𝑒 𝑟𝑧𝑒𝑐𝑧𝑦 𝑖 𝑤𝑟ę𝑐𝑧 𝑛𝑖𝑒𝑧𝑎𝑢𝑤𝑎ż𝑎𝑙𝑛𝑒 𝑝𝑟𝑜𝑐𝑒𝑠𝑦, 𝑘𝑡ó𝑟𝑒 𝑝𝑜𝑡𝑟𝑎𝑓𝑖ą 𝑛𝑖𝑒𝑧𝑤𝑦𝑘𝑙𝑒 𝑧𝑎𝑖𝑛𝑠𝑝𝑖𝑟𝑜𝑤𝑎ć.

𝑱𝒂𝒌𝒂 𝒃𝒚ł𝒂 𝒑𝒊𝒆𝒓𝒘𝒔𝒛𝒂 𝒑𝒓𝒂𝒄𝒂, 𝒌𝒕ó𝒓𝒂 𝒓𝒐𝒛𝒑𝒐𝒄𝒛ęł𝒂 𝒄𝒚𝒌𝒍, 𝒌𝒕ó𝒓𝒚 𝒎𝒐ż𝒆𝒎𝒚 𝒛𝒐𝒃𝒂𝒄𝒛𝒚ć 𝒏𝒂 𝒘𝒚𝒔𝒕𝒂𝒘𝒊𝒆?

𝑇𝑎𝑘 𝑛𝑎𝑝𝑟𝑎𝑤𝑑ę 𝑘𝑎ż𝑑𝑎 𝑝𝑟𝑎𝑐𝑎 𝑝𝑜𝑤𝑠𝑡𝑎𝑤𝑎ł𝑎 𝑟ó𝑤𝑛𝑜𝑙𝑒𝑔𝑙𝑒. 𝑁𝑖𝑒 𝑚𝑖𝑎ł𝑎𝑚 𝑚𝑜𝑚𝑒𝑛𝑡𝑢, 𝑤 𝑘𝑡ó𝑟𝑦𝑚 𝑜𝑑ł𝑜ż𝑦ł𝑎𝑏𝑦𝑚 𝑗𝑒𝑑𝑛ą 𝑧 𝑛𝑖𝑐ℎ 𝑛𝑎 𝑝ół𝑘ę, 𝑜𝑘𝑟𝑒ś𝑙𝑎𝑗ą𝑐 𝑗ą 𝑗𝑎𝑘𝑜 𝑝𝑖𝑒𝑟𝑤𝑠𝑧𝑦 𝑠𝑘𝑜ń𝑐𝑧𝑜𝑛𝑦 𝑒𝑙𝑒𝑚𝑒𝑛𝑡 𝑐𝑦𝑘𝑙𝑢. 𝑃𝑟𝑎𝑐ę 𝑟𝑜𝑧𝑝𝑜𝑐𝑧ęł𝑎𝑚 𝑜𝑑 𝑛𝑎𝑔𝑟𝑦𝑤𝑎𝑛𝑖𝑎 𝑘𝑎𝑑𝑟ó𝑤 𝑑𝑜 𝑟𝑒𝑎𝑙𝑖𝑧𝑎𝑐𝑗𝑖 𝑓𝑖𝑙𝑚𝑜𝑤𝑒𝑗, 𝑎 𝑝óź𝑛𝑖𝑒𝑗 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑠𝑧ł𝑎𝑚 𝑑𝑜 𝑝𝑟𝑜𝑐𝑒𝑠𝑢 𝑝𝑟𝑧𝑦𝑔𝑜𝑡𝑜𝑤𝑎𝑛𝑖𝑎 𝑡𝑘𝑎𝑛𝑖𝑛. 𝑊𝑠𝑧𝑦𝑠𝑡𝑘𝑜 𝑜𝑑𝑏𝑦𝑤𝑎ł𝑜 𝑠𝑖ę 𝑛𝑎𝑡𝑢𝑟𝑎𝑙𝑛𝑖𝑒 – 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑐ℎ𝑜𝑑𝑧𝑖ł𝑎𝑚 𝑧 𝑗𝑒𝑑𝑛𝑒𝑔𝑜 𝑒𝑙𝑒𝑚𝑒𝑛𝑡𝑢 𝑤 𝑘𝑜𝑙𝑒𝑗𝑛𝑦 𝑖 𝑤𝑟𝑎𝑐𝑎ł𝑎𝑚 𝑑𝑜 𝑝𝑜𝑝𝑟𝑧𝑒𝑑𝑛𝑖𝑐ℎ.

𝒁 𝒄𝒛𝒆𝒈𝒐 𝒘𝒚𝒏𝒊𝒌𝒂ł 𝒐𝒓𝒂𝒛 𝒋𝒂𝒌 𝒖𝒌𝒔𝒛𝒕𝒂ł𝒕𝒐𝒘𝒂ł 𝒔𝒊ę 𝒘 𝑻𝒐𝒃𝒊𝒆 𝒛𝒂𝒎𝒚𝒔ł 𝒕𝒆𝒈𝒐 𝒄𝒚𝒌𝒍𝒖?

𝐶𝑎ł𝑦 𝑧𝑎𝑚𝑦𝑠ł 𝑐𝑦𝑘𝑙𝑢 𝑧𝑎𝑐𝑧ął 𝑠𝑖ę 𝑜𝑑 𝑏𝑎𝑟𝑑𝑧𝑜 𝑜𝑔ó𝑙𝑛𝑒𝑔𝑜 𝑜𝑘𝑟𝑒ś𝑙𝑒𝑛𝑖𝑎, 𝑤𝑜𝑘ół 𝑐𝑧𝑒𝑔𝑜 𝑐ℎ𝑐𝑖𝑎ł𝑎𝑏𝑦𝑚 𝑠𝑖ę 𝑜𝑏𝑟𝑎𝑐𝑎ć. 𝑈𝑧𝑛𝑎ł𝑎𝑚, ż𝑒 𝑛𝑎𝑗𝑏𝑙𝑖ż𝑠𝑧𝑎 𝑏ę𝑑𝑧𝑖𝑒 𝑚𝑖 𝑘𝑜𝑏𝑖𝑒𝑐𝑜ść 𝑖 𝑘𝑜𝑏𝑖𝑒𝑐𝑒 𝑐𝑖𝑎ł𝑜. 𝑁𝑖𝑒 𝑐ℎ𝑐𝑖𝑎ł𝑎𝑚 𝑗𝑒𝑑𝑛𝑎𝑘 𝑝𝑜𝑑𝑒𝑗ść 𝑑𝑜 𝑡𝑒𝑔𝑜 𝑤 𝑧𝑏𝑦𝑡 𝑜𝑐𝑧𝑦𝑤𝑖𝑠𝑡𝑦 𝑠𝑝𝑜𝑠ó𝑏, 𝑑𝑙𝑎𝑡𝑒𝑔𝑜 𝑧𝑎𝑐𝑧ęł𝑎𝑚 𝑑ąż𝑦ć 𝑑𝑜 𝑗𝑎𝑘 𝑛𝑎𝑗𝑔łę𝑏𝑠𝑧𝑒𝑗 𝑎𝑛𝑎𝑙𝑖𝑧𝑦 𝑡𝑒𝑚𝑎𝑡𝑢, 𝑝𝑜𝑠𝑧𝑢𝑘𝑢𝑗ą𝑐 𝑝𝑟𝑧𝑦 𝑡𝑦𝑚 𝑗𝑎𝑘 𝑛𝑎𝑗𝑡𝑟𝑎𝑓𝑛𝑖𝑒𝑗𝑠𝑧𝑦𝑐ℎ 𝑛𝑎𝑟𝑧ę𝑑𝑧𝑖 𝑖 𝑚𝑒𝑑𝑖ó𝑤. 𝑆𝑎𝑚 𝑧𝑎𝑚𝑦𝑠ł 𝑒𝑤𝑜𝑙𝑢𝑜𝑤𝑎ł, 𝑎𝑏𝑦 𝑒𝑓𝑒𝑘𝑡 𝑘𝑜ń𝑐𝑜𝑤𝑦 𝑏𝑦ł 𝑗𝑎𝑘 𝑛𝑎𝑗𝑏𝑎𝑟𝑑𝑧𝑖𝑒𝑗 𝑑𝑜𝑝𝑟𝑎𝑐𝑜𝑤𝑎𝑛𝑦 – 𝑐ℎ𝑜ć 𝑛𝑖𝑒 𝑧𝑎𝑤𝑠𝑧𝑒 𝑤 𝑝𝑒ł𝑛𝑖 𝑘𝑜𝑛𝑡𝑟𝑜𝑙𝑜𝑤𝑎𝑛𝑦.

𝑪𝒐 𝒋𝒆𝒔𝒕 𝒅𝒍𝒂 𝑪𝒊𝒆𝒃𝒊𝒆 𝒏𝒂𝒋𝒘𝒂ż𝒏𝒊𝒆𝒋𝒔𝒛𝒆: 𝒑𝒓𝒐𝒄𝒆𝒔, 𝒐𝒔𝒕𝒂𝒕𝒆𝒄𝒛𝒏𝒚 𝒆𝒇𝒆𝒌𝒕 𝒘𝒊𝒛𝒖𝒂𝒍𝒏𝒚? 𝑨 𝒎𝒐ż𝒆 𝒄𝒐ś 𝒋𝒆𝒔𝒛𝒄𝒛𝒆 𝒊𝒏𝒏𝒆𝒈𝒐?

𝑁𝑖𝑒 𝑝𝑜𝑡𝑟𝑎𝑓𝑖ę 𝑗𝑒𝑑𝑛𝑜𝑧𝑛𝑎𝑐𝑧𝑛𝑖𝑒 𝑠𝑡𝑤𝑖𝑒𝑟𝑑𝑧𝑖ć, 𝑐𝑜 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑛𝑎𝑗𝑤𝑎ż𝑛𝑖𝑒𝑗𝑠𝑧𝑒 – 𝑘𝑎ż𝑑𝑎 𝑧 𝑡𝑦𝑐ℎ 𝑟𝑧𝑒𝑐𝑧𝑦 𝑜𝑑𝑔𝑟𝑦𝑤𝑎 𝑠𝑤𝑜𝑗ą 𝑟𝑜𝑙ę. 𝑃𝑟𝑜𝑐𝑒𝑠 𝑧𝑑𝑒𝑐𝑦𝑑𝑜𝑤𝑎𝑛𝑖𝑒 𝑛𝑎𝑗𝑤𝑖ę𝑐𝑒𝑗 𝑑𝑎𝑗𝑒 𝑚𝑖 𝑗𝑎𝑘𝑜 𝑎𝑟𝑡𝑦𝑠𝑡𝑐𝑒, 𝑏𝑜 𝑑𝑧𝑖ę𝑘𝑖 𝑛𝑖𝑒𝑚𝑢 𝑢𝑐𝑧ę 𝑠𝑖ę 𝑛𝑜𝑤𝑦𝑐ℎ 𝑟𝑧𝑒𝑐𝑧𝑦, 𝑜𝑑𝑘𝑟𝑦𝑤𝑎𝑚 𝑖 𝑟𝑜𝑧𝑤𝑖𝑗𝑎𝑚 𝑠𝑖𝑒𝑏𝑖𝑒. 𝑁𝑎𝑡𝑜𝑚𝑖𝑎𝑠𝑡 𝑜𝑠𝑡𝑎𝑡𝑒𝑐𝑧𝑛𝑦 𝑒𝑓𝑒𝑘𝑡 𝑝𝑜𝑘𝑎𝑧𝑢𝑗𝑒 ś𝑤𝑖𝑎𝑡𝑢 𝑡𝑜, 𝑜 𝑐𝑧𝑦𝑚 𝑐ℎ𝑐𝑖𝑎ł𝑎𝑚 𝑜𝑝𝑜𝑤𝑖𝑒𝑑𝑧𝑖𝑒ć. 𝑃𝑜𝑧𝑤𝑎𝑙𝑎 𝑛𝑎 𝑢𝑧𝑒𝑤𝑛ę𝑡𝑟𝑧𝑛𝑖𝑒𝑛𝑖𝑒 𝑚𝑜𝑖𝑐ℎ 𝑤𝑖𝑧𝑗𝑖, 𝑎𝑙𝑒 𝑟ó𝑤𝑛𝑖𝑒ż 𝑝𝑜𝑘𝑎𝑧𝑢𝑗𝑒 𝑚𝑖, 𝑛𝑎 𝑖𝑙𝑒 𝑟𝑜𝑧𝑤𝑖𝑛𝑖ę𝑡𝑦 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑚ó𝑗 𝑎𝑟𝑡𝑦𝑠𝑡𝑦𝑐𝑧𝑛𝑦 𝑤𝑎𝑟𝑠𝑧𝑡𝑎𝑡.

𝑪𝒛𝒚 𝒎𝒂𝒔𝒛 𝒔𝒘ó𝒋 𝒑𝒓𝒛𝒚𝒔𝒛ł𝒚 𝒄𝒆𝒍 𝒘 𝒕𝒘ó𝒓𝒄𝒛𝒐ś𝒄𝒊?

𝑁𝑎 𝑡𝑒𝑛 𝑚𝑜𝑚𝑒𝑛𝑡 𝑐ℎ𝑦𝑏𝑎 𝑛𝑖𝑒. 𝑁𝑖𝑒 𝑙𝑢𝑏𝑖ę 𝑤𝑦𝑧𝑛𝑎𝑐𝑧𝑎ć 𝑠𝑜𝑏𝑖𝑒 𝑠𝑧𝑡𝑦𝑤𝑛𝑦𝑐ℎ 𝑐𝑒𝑙ó𝑤. 𝑍𝑑𝑒𝑐𝑦𝑑𝑜𝑤𝑎𝑛𝑖𝑒 𝑏𝑎𝑟𝑑𝑧𝑖𝑒𝑗 𝑤𝑜𝑙ę 𝑖ść 𝑧 𝑏𝑖𝑒𝑔𝑖𝑒𝑚 ż𝑦𝑐𝑖𝑎 𝑖 𝑛𝑎 𝑏𝑖𝑒żą𝑐𝑜 𝑟𝑒𝑎𝑔𝑜𝑤𝑎ć 𝑛𝑎 𝑡𝑜, 𝑐𝑜 𝑑𝑧𝑖𝑒𝑗𝑒 𝑠𝑖ę 𝑤𝑒 𝑚𝑛𝑖𝑒 𝑖 𝑑𝑜𝑜𝑘𝑜ł𝑎 𝑚𝑛𝑖𝑒.

𝑾 𝒋𝒂𝒌𝒊 𝒔𝒑𝒐𝒔ó𝒃 𝒑𝒓𝒛𝒚𝒈𝒐𝒕𝒐𝒘𝒖𝒋𝒆𝒔𝒛 𝒔𝒊ę 𝒅𝒐 𝒔𝒕𝒘𝒐𝒓𝒛𝒆𝒏𝒊𝒂 𝒑𝒓𝒂𝒄𝒚? 𝑪𝒛𝒚 𝒛𝒂𝒘𝒔𝒛𝒆 𝒖𝒛𝒚𝒔𝒌𝒖𝒋𝒆𝒔𝒛 𝒛𝒂𝒎𝒊𝒆𝒓𝒛𝒐𝒏𝒚 𝒆𝒇𝒆𝒌𝒕?

𝑃𝑟𝑧𝑦𝑔𝑜𝑡𝑜𝑤𝑎𝑛𝑖𝑒 𝑧𝑎𝑤𝑠𝑧𝑒 𝑧𝑎𝑐𝑧𝑦𝑛𝑎𝑚 𝑜𝑑 𝑧𝑎𝑔łę𝑏𝑖𝑒𝑛𝑖𝑎 𝑠𝑖ę 𝑤 𝑡𝑒𝑚𝑎𝑡, 𝑤𝑜𝑘ół 𝑘𝑡ó𝑟𝑒𝑔𝑜 𝑐ℎ𝑐ę 𝑠𝑖ę 𝑜𝑏𝑟𝑎𝑐𝑎ć. 𝐶𝑧𝑎𝑠𝑒𝑚 𝑧𝑑𝑎𝑟𝑧𝑎 𝑠𝑖ę, ż𝑒 𝑝𝑖𝑒𝑟𝑤𝑠𝑧𝑎 𝑤𝑖𝑧𝑗𝑎 𝑜𝑘𝑎𝑧𝑢𝑗𝑒 𝑠𝑖ę 𝑡ą 𝑜𝑠𝑡𝑎𝑡𝑒𝑐𝑧𝑛ą, 𝑗𝑒𝑑𝑛𝑎𝑘 𝑏𝑎𝑟𝑑𝑧𝑜 𝑐𝑧ę𝑠𝑡𝑜 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑐ℎ𝑜𝑑𝑧𝑖 𝑜𝑛𝑎 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑧 𝑤𝑖𝑒𝑙𝑒 𝑘𝑜𝑟𝑒𝑘𝑡 𝑗𝑢ż 𝑛𝑎 𝑝𝑜𝑐𝑧ą𝑡𝑘𝑜𝑤𝑦𝑚 𝑒𝑡𝑎𝑝𝑖𝑒 𝑝𝑟𝑎𝑐.
𝐶𝑜 𝑑𝑜 𝑧𝑎𝑚𝑖𝑒𝑟𝑧𝑜𝑛𝑒𝑔𝑜 𝑒𝑓𝑒𝑘𝑡𝑢 – 𝑛𝑎 𝑝𝑜𝑐𝑧ą𝑡𝑘𝑢 𝑚𝑜𝑗𝑒𝑗 𝑎𝑟𝑡𝑦𝑠𝑡𝑦𝑐𝑧𝑛𝑒𝑗 𝑑𝑟𝑜𝑔𝑖 𝑏𝑎𝑟𝑑𝑧𝑜 𝑧𝑎𝑙𝑒ż𝑎ł𝑜 𝑚𝑖 𝑛𝑎 𝑡𝑦𝑚, 𝑎𝑏𝑦 𝑧𝑎𝑤𝑠𝑧𝑒 𝑢𝑧𝑦𝑠𝑘𝑎ć 𝑡𝑒𝑛 𝑤𝑦𝑚𝑎𝑟𝑧𝑜𝑛𝑦 𝑟𝑒𝑧𝑢𝑙𝑡𝑎𝑡. 𝑇𝑒𝑟𝑎𝑧 𝑗𝑒𝑑𝑛𝑎𝑘 𝑢𝑤𝑎ż𝑎𝑚, ż𝑒 𝑤 𝑠𝑧𝑡𝑢𝑐𝑒 𝑡𝑜 𝑐𝑧ę𝑠𝑡𝑜 𝑝𝑟𝑧𝑦𝑝𝑎𝑑𝑘𝑜𝑤𝑒 𝑝𝑙𝑎𝑚𝑦 𝑐𝑧𝑦 𝑛𝑖𝑒𝑘𝑜𝑛𝑡𝑟𝑜𝑙𝑜𝑤𝑎𝑛𝑒 𝑘𝑟𝑒𝑠𝑘𝑖 𝑛𝑎𝑑𝑎𝑗ą 𝑝𝑟𝑎𝑐𝑦 𝑢𝑛𝑖𝑘𝑎𝑡𝑜𝑤𝑦 𝑐ℎ𝑎𝑟𝑎𝑘𝑡𝑒𝑟 𝑖 𝑑𝑢𝑠𝑧ę. 𝑅𝑒𝑧𝑦𝑔𝑛𝑎𝑐𝑗𝑎 𝑧 𝑝𝑒ł𝑛𝑒𝑗 𝑘𝑜𝑛𝑡𝑟𝑜𝑙𝑖 𝑏𝑦𝑤𝑎 𝑠𝑡𝑟𝑒𝑠𝑢𝑗ą𝑐𝑎, 𝑎𝑙𝑒 𝑚𝑦ś𝑙ę, ż𝑒 𝑡𝑜 𝑤ł𝑎ś𝑛𝑖𝑒 𝑤𝑡𝑒𝑑𝑦 𝑜𝑑𝑘𝑟𝑦𝑤𝑎𝑚𝑦 𝑤ł𝑎𝑠𝑛𝑦 𝑠𝑡𝑦𝑙.

07/10/2026

✨ 𝐙𝐎𝐅𝐈𝐀 𝐇𝐎𝐑𝐎𝐒𝐙 ✨
Przedstawiamy sylwetki uczestników wystawy intermedialnej, pt. ❝𝐍𝐎𝐖𝐄 𝐏𝐎𝐊𝐎𝐋𝐄𝐍𝐈𝐄 𝐖𝐈𝐃𝐙𝐄𝐍𝐈𝐀❞ . Autorzy wystawy - odpowiadają na serię pytań - dotyczących początków ich twórczości, procesu artystycznego i wielu innych. Zapraszamy do lektury ✨✨✨✨

******************
𝑾 𝒋𝒂𝒌𝒊 𝒔𝒑𝒐𝒔ó𝒃 𝒑𝒐𝒋𝒂𝒘𝒊ł𝒂 𝒔𝒊ę 𝒖 𝑪𝒊𝒆𝒃𝒊𝒆 𝒔𝒛𝒕𝒖𝒌𝒂?

𝑆𝑧𝑡𝑢𝑘𝑎 𝑡𝑜𝑤𝑎𝑟𝑧𝑦𝑠𝑧𝑦ł𝑎 𝑚𝑖 𝑜𝑑 𝑛𝑎𝑗𝑚ł𝑜𝑑𝑠𝑧𝑦𝑐ℎ 𝑙𝑎𝑡. 𝑃𝑎𝑠𝑗ę 𝑑𝑜 𝑡𝑤𝑜𝑟𝑧𝑒𝑛𝑖𝑎 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑘𝑎𝑧𝑎ł𝑎 𝑚𝑖 𝑚𝑜𝑗𝑎 𝑚𝑎𝑚𝑎, 𝑘𝑡ó𝑟𝑎 𝑤𝑠𝑝𝑖𝑒𝑟𝑎ł𝑎 𝑚𝑜𝑗𝑒 𝑟𝑜𝑠𝑛ą𝑐𝑒 𝑧𝑎𝑖𝑛𝑡𝑒𝑟𝑒𝑠𝑜𝑤𝑎𝑛𝑖𝑒 𝑖 𝑑𝑜𝑠𝑡𝑎𝑟𝑐𝑧𝑎ł𝑎 𝑚𝑖 𝑤𝑖𝑒𝑙𝑢 𝑖𝑛𝑠𝑝𝑖𝑟𝑎𝑐𝑗𝑖. 𝐷𝑜 𝑑𝑧𝑖ś 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑑𝑙𝑎 𝑚𝑛𝑖𝑒 𝑤𝑧𝑜𝑟𝑒𝑚 𝑑𝑜 𝑛𝑎ś𝑙𝑎𝑑𝑜𝑤𝑎𝑛𝑖𝑎. 𝑊𝑦𝑏ó𝑟 𝑙𝑖𝑐𝑒𝑢𝑚 𝑝𝑙𝑎𝑠𝑡𝑦𝑐𝑧𝑛𝑒𝑔𝑜 𝑗𝑎𝑘𝑜 𝑚𝑖𝑒𝑗𝑠𝑐𝑎 𝑚𝑜𝑗𝑒𝑔𝑜 𝑟𝑜𝑧𝑤𝑜𝑗𝑢 𝑏𝑦ł 𝑤𝑖ę𝑐 𝑐𝑧𝑦𝑚ś 𝑛𝑎𝑡𝑢𝑟𝑎𝑙𝑛𝑦𝑚, 𝑛𝑖𝑒𝑚𝑎𝑙 𝑜𝑐𝑧𝑦𝑤𝑖𝑠𝑡𝑦𝑚 𝑘𝑟𝑜𝑘𝑖𝑒𝑚 𝑛𝑎 𝑑𝑟𝑜𝑑𝑧𝑒, 𝑘𝑡ó𝑟ą 𝑤𝑦𝑧𝑛𝑎𝑐𝑧𝑦ł𝑦 𝑚𝑖 𝑑𝑧𝑖𝑒𝑐𝑖ń𝑠𝑡𝑤𝑜 𝑖 𝑟𝑜𝑑𝑧𝑖𝑛𝑛𝑦 𝑑𝑜𝑚.

𝑱𝒂𝒌𝒊 𝒘𝒑ł𝒚𝒘 𝒎𝒂 𝒅𝒍𝒂 𝑪𝒊𝒆𝒃𝒊𝒆 𝒎𝒊𝒆𝒋𝒔𝒄𝒆 𝒑𝒐𝒄𝒉𝒐𝒅𝒛𝒆𝒏𝒊𝒂/𝒛𝒂𝒎𝒊𝒆𝒔𝒛𝒌𝒂𝒏𝒊𝒂?

𝐶𝑖𝑒𝑠𝑧ę 𝑠𝑖ę, ż𝑒 𝑤 Ł𝑜𝑚ż𝑦 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑤𝑖𝑒𝑙𝑒 𝑚𝑖𝑒𝑗𝑠𝑐, 𝑎 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑑𝑒 𝑤𝑠𝑧𝑦𝑠𝑡𝑘𝑖𝑚 𝑜𝑠ó𝑏, 𝑘𝑡ó𝑟𝑒 𝑠ą 𝑑𝑙𝑎 𝑚𝑛𝑖𝑒 𝑤𝑎ż𝑛𝑦𝑚 ź𝑟ó𝑑ł𝑒𝑚 𝑖𝑛𝑠𝑝𝑖𝑟𝑎𝑐𝑗𝑖 𝑖 𝑑𝑎𝑗ą 𝑚𝑖 𝑝𝑜𝑙𝑒 𝑑𝑜 𝑟𝑜𝑧𝑤𝑜𝑗𝑢. 𝑁𝑖𝑔𝑑𝑦 𝑛𝑖𝑒 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑠𝑧𝑘𝑎𝑑𝑧𝑎ł𝑜 𝑚𝑖, ż𝑒 𝑝𝑜𝑐ℎ𝑜𝑑𝑧ę 𝑧 𝑚𝑛𝑖𝑒𝑗𝑠𝑧𝑒𝑔𝑜 𝑚𝑖𝑎𝑠𝑡𝑎. 𝑀𝑎𝑚 𝑡𝑢 𝑤𝑠𝑧𝑦𝑠𝑡𝑘𝑜, 𝑐𝑧𝑒𝑔𝑜 𝑝𝑜𝑡𝑟𝑧𝑒𝑏𝑜𝑤𝑎ł𝑎𝑚 𝑑𝑜 𝑟𝑜𝑧𝑤𝑜𝑗𝑢 𝑎𝑟𝑡𝑦𝑠𝑡𝑦𝑐𝑧𝑛𝑒𝑔𝑜, 𝑎 𝑏𝑙𝑖𝑠𝑘𝑜ść 𝑙𝑢𝑑𝑧𝑖, 𝑘𝑡ó𝑟𝑧𝑦 𝑧𝑛𝑎𝑗ą 𝑚𝑜𝑗ą 𝑑𝑟𝑜𝑔ę 𝑜𝑑 𝑝𝑜𝑐𝑧ą𝑡𝑘𝑢, 𝑑𝑜𝑑𝑎𝑗𝑒 𝑚𝑖 𝑝𝑒𝑤𝑛𝑜ś𝑐𝑖 𝑤 𝑡𝑦𝑚, 𝑐𝑜 𝑟𝑜𝑏𝑖ę.

𝑪𝒐 𝒎𝒂 𝒏𝒂 𝑪𝒊𝒆𝒃𝒊𝒆 𝒘𝒑ł𝒚𝒘 𝒋𝒂𝒌𝒐 𝒕𝒘ó𝒓𝒄𝒚?

𝑁𝑎𝑗𝑤𝑖ę𝑘𝑠𝑧𝑦 𝑤𝑝ł𝑦𝑤 𝑚𝑎 𝑛𝑎 𝑚𝑛𝑖𝑒 𝑜𝑡𝑜𝑐𝑧𝑒𝑛𝑖𝑒, 𝑧 𝑘𝑡ó𝑟𝑒𝑔𝑜 𝑐𝑧𝑒𝑟𝑝𝑖ę 𝑛𝑎𝑗𝑤𝑖ę𝑐𝑒𝑗 𝑖𝑛𝑠𝑝𝑖𝑟𝑎𝑐𝑗𝑖. 𝐶𝑜𝑑𝑧𝑖𝑒𝑛𝑛𝑒 𝑜𝑏𝑠𝑒𝑟𝑤𝑎𝑐𝑗𝑒, 𝑙𝑢𝑑𝑧𝑖𝑒 𝑖 𝑚𝑖𝑒𝑗𝑠𝑐𝑎, 𝑤 𝑘𝑡ó𝑟𝑦𝑐ℎ 𝑏𝑦𝑤𝑎𝑚, 𝑠𝑡𝑎𝑗ą 𝑠𝑖ę 𝑝𝑢𝑛𝑘𝑡𝑒𝑚 𝑤𝑦𝑗ś𝑐𝑖𝑎 𝑑𝑜 𝑚𝑜𝑖𝑐ℎ 𝑝𝑟𝑎𝑐. 𝑊 𝑠𝑧𝑡𝑢𝑐𝑒 𝑐ℎ𝑐ę 𝑝𝑜𝑟𝑢𝑠𝑧𝑎ć 𝑡𝑒𝑚𝑎𝑡𝑦 𝑏𝑙𝑖𝑠𝑘𝑖𝑒 𝑚𝑜𝑗𝑒𝑚𝑢 𝑠𝑒𝑟𝑐𝑢, 𝑡𝑎𝑘𝑖𝑒, 𝑘𝑡ó𝑟𝑒 𝑛𝑎𝑝𝑟𝑎𝑤𝑑ę 𝑚𝑛𝑖𝑒 𝑑𝑜𝑡𝑦𝑐𝑧ą 𝑖 𝑜 𝑘𝑡ó𝑟𝑦𝑐ℎ 𝑚𝑎𝑚 𝑐𝑜ś 𝑜𝑠𝑜𝑏𝑖𝑠𝑡𝑒𝑔𝑜 𝑑𝑜 𝑝𝑜𝑤𝑖𝑒𝑑𝑧𝑒𝑛𝑖𝑎.

𝑱𝒂𝒌𝒂 𝒃𝒚ł𝒂 𝒑𝒊𝒆𝒓𝒘𝒔𝒛𝒂 𝒑𝒓𝒂𝒄𝒂, 𝒌𝒕ó𝒓𝒂 𝒓𝒐𝒛𝒑𝒐𝒄𝒛ęł𝒂 𝒄𝒚𝒌𝒍, 𝒌𝒕ó𝒓𝒚 𝒎𝒐ż𝒆𝒎𝒚 𝒛𝒐𝒃𝒂𝒄𝒛𝒚ć 𝒏𝒂 𝒘𝒚𝒔𝒕𝒂𝒘𝒊𝒆?

𝑃𝑖𝑒𝑟𝑤𝑠𝑧ą 𝑝𝑟𝑎𝑐ą 𝑤 𝑡𝑦𝑚 𝑐𝑦𝑘𝑙𝑢 𝑏𝑦ł𝑜 𝑤𝑦𝑜𝑏𝑟𝑎ż𝑒𝑛𝑖𝑒 𝑠𝑜𝑏𝑖𝑒 𝑖 𝑢𝑘𝑎𝑧𝑎𝑛𝑖𝑒 𝑠𝑡𝑎𝑛𝑢 𝑔𝑎𝑧𝑜𝑤𝑒𝑔𝑜. 𝑆𝑡𝑎ł𝑜 𝑠𝑖ę 𝑜𝑛𝑜 𝑚𝑜𝑖𝑚 𝑝𝑢𝑛𝑘𝑡𝑒𝑚 𝑤𝑦𝑗ś𝑐𝑖𝑎 𝑑𝑜 𝑑𝑎𝑙𝑠𝑧𝑦𝑐ℎ 𝑑𝑧𝑖𝑎ł𝑎ń 𝑖 𝑝𝑜𝑧𝑤𝑜𝑙𝑖ł𝑜 𝑧𝑏𝑢𝑑𝑜𝑤𝑎ć 𝑧𝑎𝑟ó𝑤𝑛𝑜 𝑘𝑜𝑛𝑡𝑟𝑎𝑠𝑡, 𝑗𝑎𝑘 𝑖 𝑝𝑜𝑑𝑜𝑏𝑖𝑒ń𝑠𝑡𝑤𝑎 𝑚𝑖ę𝑑𝑧𝑦 𝑝𝑜𝑧𝑜𝑠𝑡𝑎ł𝑦𝑚𝑖 𝑠𝑡𝑎𝑛𝑎𝑚𝑖 𝑠𝑘𝑢𝑝𝑖𝑒𝑛𝑖𝑎. 𝐷𝑧𝑖ę𝑘𝑖 𝑡𝑒𝑗 𝑘𝑜𝑙𝑒𝑗𝑛𝑜ś𝑐𝑖 𝑚𝑜𝑔ł𝑎𝑚 𝑛𝑎 𝑏𝑖𝑒żą𝑐𝑜 𝑜𝑐𝑒𝑛𝑖𝑎ć, 𝑐𝑧𝑒𝑔𝑜 𝑗𝑒𝑠𝑧𝑐𝑧𝑒 𝑏𝑟𝑎𝑘𝑢𝑗𝑒 𝑤 𝑐𝑦𝑘𝑙𝑢 𝑖 𝑐𝑜 𝑤𝑐𝑖ąż 𝑐ℎ𝑐ę 𝑝𝑜𝑤𝑖𝑒𝑑𝑧𝑖𝑒ć.

𝒁 𝒄𝒛𝒆𝒈𝒐 𝒘𝒚𝒏𝒊𝒌𝒂ł 𝒐𝒓𝒂𝒛 𝒋𝒂𝒌 𝒖𝒌𝒔𝒛𝒕𝒂ł𝒕𝒐𝒘𝒂ł 𝒔𝒊ę 𝒘 𝑻𝒐𝒃𝒊𝒆 𝒛𝒂𝒎𝒚𝒔ł 𝒕𝒆𝒈𝒐 𝒄𝒚𝒌𝒍𝒖?

𝑊 𝑡𝑦𝑚 𝑐𝑦𝑘𝑙𝑢 𝑐ℎ𝑐𝑖𝑎ł𝑎𝑚 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑑𝑠𝑡𝑎𝑤𝑖ć 𝑟𝑒𝑙𝑎𝑐𝑗𝑒 𝑚𝑖ę𝑑𝑧𝑦 𝑚𝑛ą 𝑎 𝑚𝑜𝑖𝑚𝑖 𝑠𝑖𝑜𝑠𝑡𝑟𝑎𝑚𝑖 𝑜𝑟𝑎𝑧 𝑝𝑜𝑘𝑎𝑧𝑎ć, 𝑐𝑜 𝑛𝑎𝑠 łą𝑐𝑧𝑦, 𝑎 𝑐𝑜 𝑑𝑧𝑖𝑒𝑙𝑖. 𝐾𝑎ż𝑑𝑒𝑗 𝑧 𝑛𝑎𝑠 𝑝𝑟𝑧𝑦𝑝𝑖𝑠𝑎ł𝑎𝑚 𝑗𝑒𝑑𝑒𝑛 𝑧 𝑡𝑟𝑧𝑒𝑐ℎ 𝑠𝑡𝑎𝑛ó𝑤 𝑠𝑘𝑢𝑝𝑖𝑒𝑛𝑖𝑎, 𝑘𝑡ó𝑟𝑒𝑔𝑜 𝑐ℎ𝑎𝑟𝑎𝑘𝑡𝑒𝑟 𝑜𝑑𝑝𝑜𝑤𝑖𝑎𝑑𝑎ł 𝑛𝑎𝑠𝑧𝑒𝑗 𝑜𝑠𝑜𝑏𝑜𝑤𝑜ś𝑐𝑖. 𝐶ℎ𝑜ć 𝑟óż𝑛𝑖𝑐𝑒 𝑚𝑖ę𝑑𝑧𝑦 𝑛𝑎𝑚𝑖 𝑏𝑦𝑤𝑎𝑗ą 𝑠𝑘𝑟𝑎𝑗𝑛𝑒, 𝑤𝑧𝑎𝑗𝑒𝑚𝑛𝑖𝑒 𝑠𝑖ę 𝑢𝑧𝑢𝑝𝑒ł𝑛𝑖𝑎𝑚𝑦. 𝑇𝑜 𝑤ł𝑎ś𝑛𝑖𝑒 𝑡𝑎 𝑧𝑎𝑙𝑒ż𝑛𝑜ść 𝑠𝑡𝑎ł𝑎 𝑠𝑖ę 𝑠𝑒𝑟𝑐𝑒𝑚 𝑐𝑎ł𝑒𝑔𝑜 𝑐𝑦𝑘𝑙𝑢.

𝑪𝒐 𝒋𝒆𝒔𝒕 𝒅𝒍𝒂 𝑪𝒊𝒆𝒃𝒊𝒆 𝒏𝒂𝒋𝒘𝒂ż𝒏𝒊𝒆𝒋𝒔𝒛𝒆: 𝒑𝒓𝒐𝒄𝒆𝒔, 𝒐𝒔𝒕𝒂𝒕𝒆𝒄𝒛𝒏𝒚 𝒆𝒇𝒆𝒌𝒕 𝒘𝒊𝒛𝒖𝒂𝒍𝒏𝒚? 𝑨 𝒎𝒐ż𝒆 𝒄𝒐ś 𝒋𝒆𝒔𝒛𝒄𝒛𝒆 𝒊𝒏𝒏𝒆𝒈𝒐?

𝐶𝑒𝑙 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑤𝑎ż𝑛𝑦𝑚 𝑎𝑠𝑝𝑒𝑘𝑡𝑒𝑚 𝑝𝑟𝑎𝑐𝑦 𝑖 𝑛𝑎𝑙𝑒ż𝑦 𝑑𝑜 𝑛𝑖𝑒𝑔𝑜 𝑑ąż𝑦ć, 𝑙𝑒𝑐𝑧 𝑡𝑜 𝑝𝑟𝑜𝑐𝑒𝑠 𝑝𝑜𝑧𝑤𝑎𝑙𝑎 𝑚𝑖 𝑜𝑑𝑘𝑟𝑦𝑤𝑎ć 𝑛𝑜𝑤𝑒 𝑜𝑑𝑐𝑧𝑢𝑐𝑖𝑎 𝑖 𝑡𝑜, 𝑐𝑜 𝑐ℎ𝑐ę 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑘𝑎𝑧𝑎ć ś𝑤𝑖𝑎𝑡𝑢 𝑝𝑜𝑝𝑟𝑧𝑒𝑧 𝑠𝑧𝑡𝑢𝑘ę. 𝑇𝑤ó𝑟𝑐𝑧𝑜ść 𝑡𝑜 𝑛𝑖𝑒 𝑡𝑦𝑙𝑘𝑜 𝑓𝑖𝑧𝑦𝑐𝑧𝑛𝑎 𝑝𝑟𝑎𝑐𝑎 𝑛𝑎𝑑 𝑒𝑓𝑒𝑘𝑡𝑒𝑚 𝑘𝑜ń𝑐𝑜𝑤𝑦𝑚. 𝑇𝑜𝑤𝑎𝑟𝑧𝑦𝑠𝑧ą 𝑗𝑒𝑗 𝑡𝑎𝑘ż𝑒 𝑒𝑚𝑜𝑐𝑗𝑒: 𝑜𝑑𝑘𝑟𝑦𝑤𝑎𝑛𝑖𝑒 𝑛𝑜𝑤𝑦𝑐ℎ 𝑑𝑟ó𝑔 𝑜𝑟𝑎𝑧 𝑝𝑟𝑧𝑒ż𝑦𝑤𝑎𝑛𝑖𝑒 𝑡𝑒𝑔𝑜 𝑠𝑎𝑚𝑒𝑔𝑜, 𝑐𝑜 𝑚𝑜ż𝑒 𝑝𝑜𝑐𝑧𝑢ć 𝑤𝑖𝑑𝑧, 𝑝𝑎𝑡𝑟𝑧ą𝑐 𝑛𝑎 𝑚𝑜𝑗𝑒 𝑝𝑟𝑎𝑐𝑒.

𝑪𝒛𝒚 𝒎𝒂𝒔𝒛 𝒔𝒘ó𝒋 𝒑𝒓𝒛𝒚𝒔𝒛ł𝒚 𝒄𝒆𝒍 𝒘 𝒕𝒘ó𝒓𝒄𝒛𝒐ś𝒄𝒊?

𝑁𝑖𝑒 𝑚𝑎𝑚 𝑗𝑒𝑑𝑛𝑒𝑔𝑜 𝑘𝑜𝑛𝑘𝑟𝑒𝑡𝑛𝑒𝑔𝑜 𝑐𝑒𝑙𝑢, 𝑑𝑜 𝑘𝑡ó𝑟𝑒𝑔𝑜 𝑑ążę. 𝐶ℎ𝑐ę 𝑝𝑜 𝑝𝑟𝑜𝑠𝑡𝑢 𝑟𝑜𝑧𝑤𝑖𝑗𝑎ć 𝑠𝑖ę 𝑑𝑎𝑙𝑒𝑗 𝑜𝑟𝑎𝑧 𝑝𝑜𝑠𝑧𝑒𝑟𝑧𝑎ć 𝑠𝑤𝑜𝑗𝑒 𝑚𝑜ż𝑙𝑖𝑤𝑜ś𝑐𝑖 𝑖 𝑢𝑚𝑖𝑒𝑗ę𝑡𝑛𝑜ś𝑐𝑖. 𝑊𝑖𝑒𝑟𝑧ę, ż𝑒 𝑛𝑖𝑒𝑑𝑎𝑙𝑒𝑘𝑎 𝑝𝑟𝑧𝑦𝑠𝑧ł𝑜ść 𝑛𝑎 𝐴𝑆𝑃 𝑤 𝐺𝑑𝑎ń𝑠𝑘𝑢 𝑝𝑜𝑧𝑤𝑜𝑙𝑖 𝑚𝑖 𝑤𝑦𝑝𝑟ó𝑏𝑜𝑤𝑎ć 𝑡𝑒𝑐ℎ𝑛𝑖𝑘𝑖, 𝑘𝑡ó𝑟𝑦𝑐ℎ 𝑗𝑒𝑠𝑧𝑐𝑧𝑒 𝑛𝑖𝑒 𝑚𝑖𝑎ł𝑎𝑚 𝑜𝑘𝑎𝑧𝑗𝑖 𝑝𝑜𝑧𝑛𝑎ć, 𝑖 𝑛𝑎𝑢𝑐𝑧𝑦ć 𝑠𝑖ę 𝑖𝑐ℎ. 𝐸𝑘𝑠𝑐𝑦𝑡𝑢𝑗𝑒 𝑚𝑛𝑖𝑒 𝑚𝑦ś𝑙 𝑜 𝑛𝑜𝑤𝑦𝑐ℎ 𝑑𝑜ś𝑤𝑖𝑎𝑑𝑐𝑧𝑒𝑛𝑖𝑎𝑐ℎ, 𝑘𝑡ó𝑟𝑒 𝑚𝑜𝑔ą 𝑜𝑡𝑤𝑜𝑟𝑧𝑦ć 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑑𝑒 𝑚𝑛ą 𝑧𝑢𝑝𝑒ł𝑛𝑖𝑒 𝑛𝑜𝑤𝑒 𝑘𝑖𝑒𝑟𝑢𝑛𝑘𝑖.

𝑾 𝒋𝒂𝒌𝒊 𝒔𝒑𝒐𝒔ó𝒃 𝒑𝒓𝒛𝒚𝒈𝒐𝒕𝒐𝒘𝒖𝒋𝒆𝒔𝒛 𝒔𝒊ę 𝒅𝒐 𝒔𝒕𝒘𝒐𝒓𝒛𝒆𝒏𝒊𝒂 𝒑𝒓𝒂𝒄𝒚? 𝑪𝒛𝒚 𝒛𝒂𝒘𝒔𝒛𝒆 𝒖𝒛𝒚𝒔𝒌𝒖𝒋𝒆𝒔𝒛 𝒛𝒂𝒎𝒊𝒆𝒓𝒛𝒐𝒏𝒚 𝒆𝒇𝒆𝒌𝒕?

𝑍𝑎𝑧𝑤𝑦𝑐𝑧𝑎𝑗 𝑧𝑎𝑐𝑧𝑦𝑛𝑎𝑚 𝑜𝑑 𝑖𝑛𝑠𝑝𝑖𝑟𝑎𝑐𝑗𝑖 𝑜𝑡𝑜𝑐𝑧𝑒𝑛𝑖𝑒𝑚, 𝑘𝑡ó𝑟ą 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑘ł𝑎𝑑𝑎𝑚 𝑛𝑎 𝑝𝑟𝑜𝑠𝑡𝑒 𝑠𝑧𝑘𝑖𝑐𝑒 𝑜𝑟𝑎𝑧 𝑚𝑎𝑝𝑦 𝑚𝑦ś𝑙𝑖 𝑖 𝑠𝑘𝑜𝑗𝑎𝑟𝑧𝑒ń. 𝑃𝑟𝑧𝑒𝑙𝑎𝑛𝑖𝑒 𝑚𝑦ś𝑙𝑖 𝑛𝑎 𝑝𝑎𝑝𝑖𝑒𝑟 𝑝𝑜𝑧𝑤𝑎𝑙𝑎 𝑚𝑖 𝑗𝑒 𝑢𝑝𝑜𝑟𝑧ą𝑑𝑘𝑜𝑤𝑎ć 𝑖 𝑟𝑜𝑧𝑠𝑧𝑒𝑟𝑧𝑦ć 𝑡𝑒𝑚𝑎𝑡. 𝑊 𝑡𝑟𝑎𝑘𝑐𝑖𝑒 𝑝𝑟𝑎𝑐𝑦 𝑡𝑟𝑢𝑑𝑛𝑜 𝑚𝑖 𝑡𝑟𝑧𝑦𝑚𝑎ć 𝑠𝑖ę 𝑝𝑜𝑐𝑧ą𝑡𝑘𝑜𝑤𝑦𝑐ℎ 𝑝𝑙𝑎𝑛ó𝑤, 𝑝𝑜𝑛𝑖𝑒𝑤𝑎ż 𝑐𝑎ł𝑦 𝑐𝑧𝑎𝑠 𝑐ℎł𝑜𝑛ę 𝑖𝑛𝑠𝑝𝑖𝑟𝑎𝑐𝑗𝑒 𝑖 𝑤𝑝𝑎𝑑𝑎𝑚 𝑛𝑎 𝑛𝑜𝑤𝑒 𝑝𝑜𝑚𝑦𝑠ł𝑦, 𝑒𝑘𝑠𝑝𝑒𝑟𝑦𝑚𝑒𝑛𝑡𝑢𝑗ą𝑐 𝑧 𝑡𝑦𝑚, 𝑐𝑜 𝑗𝑢ż 𝑠𝑡𝑤𝑜𝑟𝑧𝑦ł𝑎𝑚. 𝑍 𝑝𝑜𝑤𝑜𝑑𝑢 𝑡𝑒𝑔𝑜 „𝑐ℎ𝑎𝑜𝑡𝑦𝑐𝑧𝑛𝑒𝑔𝑜" 𝑖 𝑧𝑚𝑖𝑒𝑛𝑛𝑒𝑔𝑜 𝑡𝑜𝑘𝑢 𝑝𝑟𝑎𝑐𝑦 𝑒𝑓𝑒𝑘𝑡 𝑘𝑜ń𝑐𝑜𝑤𝑦 𝑧𝑤𝑦𝑘𝑙𝑒 𝑟óż𝑛𝑖 𝑠𝑖ę 𝑜𝑑 𝑧𝑎𝑚𝑖𝑒𝑟𝑧𝑜𝑛𝑒𝑔𝑜.

𝑁𝑎 𝑝𝑜𝑐𝑧ą𝑡𝑘𝑢 𝑛𝑖𝑔𝑑𝑦 𝑛𝑖𝑒 𝑜𝑘𝑟𝑒ś𝑙𝑎𝑚 𝑠𝑧𝑡𝑦𝑤𝑛𝑜 𝑟𝑎𝑚 𝑎𝑛𝑖 𝑧𝑎𝑘𝑟𝑒𝑠𝑢 𝑝𝑟𝑎𝑐𝑦. 𝑊𝑖𝑒𝑚, ż𝑒 𝑡𝑜 𝑑ł𝑢𝑔𝑖 𝑝𝑟𝑜𝑐𝑒𝑠, 𝑤 𝑘𝑡ó𝑟𝑦𝑚 𝑤𝑖𝑒𝑙𝑒 𝑟𝑧𝑒𝑐𝑧𝑦 𝑜𝑑𝑘𝑟𝑦𝑤𝑎𝑚 𝑛𝑎 𝑛𝑜𝑤𝑜, 𝑑𝑙𝑎𝑡𝑒𝑔𝑜 𝑧𝑜𝑠𝑡𝑎𝑤𝑖𝑎𝑚 𝑠𝑜𝑏𝑖𝑒 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑠𝑡𝑟𝑧𝑒ń 𝑛𝑎 𝑧𝑚𝑖𝑎𝑛𝑦 𝑖 𝑛𝑖𝑒 𝑝𝑟𝑧𝑦𝑤𝑖ą𝑧𝑢𝑗ę 𝑠𝑖ę 𝑑𝑜 𝑡𝑒𝑔𝑜, 𝑐𝑜 𝑝𝑜𝑤𝑠𝑡𝑎ł𝑜 𝑤𝑐𝑧𝑒ś𝑛𝑖𝑒𝑗. 𝑇𝑟𝑎𝑘𝑡𝑢𝑗ę 𝑡𝑤ó𝑟𝑐𝑧𝑜ść 𝑗𝑎𝑘𝑜 𝑒𝑚𝑜𝑐𝑗𝑜𝑛𝑎𝑙𝑛ą 𝑑𝑟𝑜𝑔ę, 𝑎 𝑛𝑖𝑒 𝑜𝑑𝑔ó𝑟𝑛𝑖𝑒 𝑢𝑠𝑡𝑎𝑙𝑜𝑛𝑦 𝑝𝑙𝑎𝑛 𝑑𝑧𝑖𝑎ł𝑎𝑛𝑖𝑎.

07/10/2026

Migawki z ostatniego dnia wystawy ✨✨✨✨
Finisaż wystawy pt. 𝒀𝑼𝑮𝑬𝑵 - 𝑷𝑰Ę𝑲𝑵𝑶 𝒁 𝑮ŁĘ𝑩𝑰

Dziękujemy, że byliście z nami!!!

02/10/2026

3...2...1....To już ostatnie dni wystawy 𝒀𝑼𝑮𝑬𝑵 - 𝑷𝑰Ę𝑲𝑵𝑶 𝒁 𝑮ŁĘ𝑩𝑰
Gorąco zapraszamy na finisaż który odbędzie się już w najbliższy poniedziałek.
5 𝒑𝒂ź𝒅𝒛𝒊𝒆𝒓𝒏𝒊𝒌𝒂 𝒐 𝒈𝒐𝒅𝒛. 18:00

01/10/2026

🎬 Kino Galeria 🎬
Miłośnicy Kina!! ✨

Wczorajszy pokaz sześciu filmów krótkometrażowych: "𝕋𝕐 ℝℤ𝔼𝕂𝕆", "ℂ𝕌𝔻", "ℤŁ𝔼 ℙ𝕆𝕄𝕐𝕊Ł𝕐", "𝕋ℝ𝕌ℙ𝔸 𝕋ℝ𝕌ℙ𝔸: 𝔹𝔸ℂ𝕂𝕎𝔸ℝ𝔻𝕊 𝕎𝔸𝕋𝔼ℝ", "𝕎ℍ𝔼𝔼𝕃 𝕎𝔸ℝℝ𝕀𝕆ℝ𝕊", "𝕄𝕐 𝕊𝔼ℂℝ𝔼𝕋 ℂ𝕐𝔹𝔼ℝ𝕃𝕆𝕍𝔼" - które mogliśmy obejrzeć w ramach 𝐅𝐈𝐋𝐌𝐎𝐖𝐄 𝐏𝐎𝐃𝐋𝐀𝐒𝐈𝐄 𝐀𝐓𝐀𝐊𝐔𝐉𝐄, dosłownie i w przenośni - zaatakowały nasze zmysły wszystkim tym - czego się nie spodziewaliśmy... spotem reklamowym, klipem wideo, filmem skłaniającym do refleksji, film rozwalającym system - wiadomo - muzykę się gra z głową.. albo głową. Byliśmy również świadkami alegorii o przyszłości relacji międzyludzkich.

Po pokazie, odbyło się spotkanie z 𝑴𝒂𝒄𝒊𝒆𝒋𝒆𝒎 𝑹𝒂𝒏𝒕𝒆𝒎- pomysłodawcą i Dyrektorem Artystycznym Międzynarodowego Festiwalu Filmów Krótkometrażowych ŻUBROFFKA. Niezależnym filmowcem oraz miłośnikiem piłki błotnej; a także z 𝑹𝒂𝒅𝒌𝒊𝒆𝒎 𝑫ą𝒃𝒓𝒐𝒘𝒔𝒌𝒊𝒎 twórcą, animatorem, miłośnikiem kina - związanego z akcją Filmowe Podlasie Atakuje i festiwalem Żubroffka.

Bardzo dziękujemy za piękne spotkanie, ciepłe rozmowy o filmach, młodości, o tym co kryje się za festiwalową kotarą. Na pewno wrażenia zostaną z nami na długo w pamięci. ✨

***************
Kolejny pokaz filmowy odbędzie się już 21 października w środę. Zapraszamy na pokaz melancholijnej i dowcipnej historii o męskości, która nie boi się uczuć i przyjaźni. Film w 𝐫𝐞ż. 𝐌𝐚𝐜𝐢𝐞𝐣𝐚 𝐂𝐮𝐬𝐤𝐞 pt. "𝐊𝐚𝐧𝐝𝐲𝐝𝐚𝐜𝐢 ś𝐦𝐢𝐞𝐫𝐜𝐢𝐞".

✨Gościem specjalnym pokazu, będzie bohater dokumentu 𝐑𝐚𝐟𝐚ł 𝐖𝐚𝐫𝐚𝐜𝐳𝐞𝐰𝐬𝐤𝐢.✨

Adres

Łomża
18-400

Telefon

+48862162093

Strona internetowa

http://www.mdk.lomza.pl/index.php?k=26

Powiadomienia

Bądź na bieżąco: wyślemy Ci e-mail, gdy Galeria pod Arkadami Łomża opublikuje nowości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu, a subskrypcję możesz anulować w dowolnym momencie.