Goleniów. Przeszłość i przyszłość

21/10/2026

📸Kto pamięta? Goleniów w obiektywie sprzed lat.
Prezentujemy archiwalne fotografie Goleniowa, które przypominają, jak zmieniło się nasze miasto na przestrzeni lat. Zapraszamy do dzielenia się wspomnieniami w komentarzach.

Fotografia pochodzi ze zbiorów ODDZG "Żółty Domek", przekazana przez mieszkańców z ich prywatnych archiwów rodzinnych. W przypadku chęci ponownego wykorzystania lub publikacji, prosimy o kontakt z naszą placówką w celu uszanowania woli darczyńców oraz podanie źródła pochodzenia zdjęcia.

17/10/2026

📜 Ocalić od zapomnienia
To cykl, w którym prezentujemy Państwu przedmioty codziennego użytku znajdujące się w naszym Ośrodku. Są to rzeczy, które przez wiele lat służyły mieszkańcom, będąc niemymi świadkami ich codziennego życia i historii.

Proszek do prania IXI 65 był produkowany przez poznańskie zakłady Pollena-Lechia. Został wprowadzony do produkcji w 1965 roku, a charakterystyczna nazwa „IXI 65” nawiązywała właśnie do tego roku.
IXI 65 wyróżniał się niebieskim kolorem oraz przyjemnym, rozpoznawalnym zapachem.

Zapraszamy do wspólnej podróży w przeszłość oraz do odwiedzin ODDZG „Żółty Domek”. Do zobaczenia!

16/10/2026

W Gazecie Goleniowskiej pisano…

Post publikowany jest w ramach cyklu „W Gazecie Goleniowskiej pisano…”, w którym przypominać będziemy wybrane artykuły i informacje publikowane na łamach goleniowskiego tygodnika na przestrzeni ponad 30 lat.

16 października 2009 r., w numerze 80 (1227) „Gazety Goleniowskiej” pojawił się obszerny artykuł pt. „Jeden z pierwszych”, poświęcony pamięci Pawła Ohla – żołnierza kampanii wrześniowej i jednego z pierwszych polskich osadników wojskowych, którzy w czerwcu 1945 roku przybyli do Goleniowa. Skan artykułu zamieszczamy poniżej.

W tym samym numerze informowano m.in., że budowa szkoły specjalnej planowana jest na wiosnę 2010 r. Czytelnicy mogli również przeczytać wywiad z Dariuszem Gapińskim, maratończykiem z Klinisk, zatytułowany „40 maratonów na 40. urodziny”, a także krótką informację o wydaniu starych nagrań goleniowskiej formacji grającej ciężkiego rocka – „Szwadronu Archanioła Gabriela”.

Nie zabrakło również informacji o goleniowskich nauczycielach, którzy otrzymali nagrody za osiągnięcia w poprzednim roku szkolnym. W numerze znalazła się także krótka notka dotycząca rozpoczęcia działalności hostelu przy goleniowskiej pływalni „Fala”. Hostel dysponował 49 miejscami w pokojach jedno-, dwu- i trzyosobowych, a jego oferta skierowana była przede wszystkim do grup sportowych oraz uczniów dojeżdżających do Goleniowa z innych miejscowości, dla których przewidziano możliwość zakwaterowania w formie bursy. W cenę noclegu wliczone było wejście na basen.

W sekcji „Sport” pojawił się natomiast artykuł o XVI Goleniowskiej Mili Niepodległości, której myślą przewodnią było hasło „Biegaj bezpiecznie”. Poinformowano również o „brązie piłkarzy” – reprezentacja goleniowskiego liceum zdobyła brązowy medal w ogólnopolskiej licealiadzie w Kluczborku.

Zapraszamy do wspólnej podróży po archiwalnych numerach „Gazety Goleniowskiej”!

15/10/2026

12/10/2026

⚜️ 80 lat harcerstwa na Ziemi Goleniowskiej!

10/10/2026

📜 Ocalić od zapomnienia
To cykl, w którym prezentujemy Państwu przedmioty codziennego użytku znajdujące się w naszym Ośrodku. Są to rzeczy, które przez wiele lat służyły mieszkańcom, będąc niemymi świadkami ich codziennego życia i historii.

Elektryczny młynek do kawy UD 50 G Typ 61, produkowany w czasach PRL przez Zakłady Przemysłu Precyzyjnego w Niewiadowie. To charakterystyczny młynek udarowy, w którym ziarna kawy były rozdrabniane za pomocą szybko obracającego się, dwuramiennego śmigła – noża.

Zapraszamy do wspólnej podróży w przeszłość oraz do odwiedzin ODDZG „Żółty Domek”. Do zobaczenia!

10/10/2026

80 lat Szkoły Podstawowej w Lubczynie

10 października 1946 roku została uruchomiona Szkoła Podstawowa w Lubczynie. W pierwszym dniu nauki w szkole stawiło się 46 uczniów. Rok później, 1 października 1947 roku, do szkoły uczęszczało już 50 dzieci. Pierwszym nauczycielem i organizatorem pracy szkoły był Zygmunt Kobacki. Wkrótce dołączyli do niego Ignacy Młodak, Nina Zgierska oraz Eugeniusz Suleja.

Początki szkoły nie były łatwe. W wyniku działań wojennych przedwojenny budynek szkolny został całkowicie zniszczony. Dlatego szkołę urządzono w prywatnym, obszernym budynku. W 1948 roku, podczas lustracji szkoły, odnotowano, że znajdowała się w niej jedna sala lekcyjna, druga natomiast miała zostać utworzona w wyniku połączenia dwóch pomieszczeń. W budynku znajdowało się również mieszkanie dla nauczyciela oraz dwa pokoje przeznaczone na kancelarię i przyszłe mieszkanie dla kolejnej osoby uczącej w szkole.
Początkowo w Lubczynie uczyli się uczniowie klas I–IV. Starsze dzieci, z klas V–VII, uczęszczały do szkoły w Goleniowie, oddalonej o 12 kilometrów.
Do 1952 roku szkoła była szkołą pięcioklasową. W roku szkolnym 1952/1953, wraz z rozpoczęciem pracy przez kolejnych nauczycieli, szkoła stała się szkołą siedmioklasową.

Warunki nauki pozostawiały jednak wiele do życzenia. Jeszcze do końca roku szkolnego 1955/1956 zajęcia odbywały się w klasach łączonych. Szkoła nie posiadała sali gimnastycznej, a lekcje wychowania fizycznego prowadzono na podwórku szkolnym w miesiącach ciepłych oraz w salach lekcyjnych w okresie jesienno-zimowym.

Zimą problematyczne było również ogrzewanie pomieszczeń. Szkoła nie posiadała centralnego ogrzewania, a w każdej z sal znajdował się piec kaflowy, który w chłodniejszych miesiącach wymagał stałego nadzoru. Wspominał o tym ówczesny kierownik szkoły, Bronisław Blajer: „W ogrzewanych piecami kaflowymi salach trudno było utrzymać odpowiednią temperaturę. Szczególnie w okresie większych mrozów. Woźny dwoił się i troił, aby w salach było jakie takie ciepło. Wielokrotnie, w ciągu trwających lekcji, wchodził do sal, by dorzucić węgla do pieca.”
W latach sześćdziesiątych budynek był już zdecydowanie za mały dla stale rosnącej liczby uczniów i nie spełniał ówczesnych wymagań oświatowych oraz sanitarnych. Popękane ściany, zniszczone podłogi, nieszczelne okna, brak łazienek i coraz większa liczba uczniów sprawiały, że konieczna stała się budowa nowej siedziby szkoły.

Starania o jej powstanie rozpoczął w 1958 roku Bronisław Blajer. Dopiero sześć lat później inwestycja została wpisana do planu inwestycyjnego powiatu. Budowę budynku zakończono we wrześniu 1966 roku, a przeprowadzka do niego trwała niemal miesiąc. Pomagali w niej nauczyciele, uczniowie, a także rodzice, którzy udostępniali swoje furmanki do przewozu mebli oraz szkolnego wyposażenia. Nowy budynek nie posiadał jednak jeszcze centralnego ogrzewania, a toalety znajdowały się na zewnątrz. Dopiero w połowie lat siedemdziesiątych udało się zamontować ogrzewanie centralne, co znacząco poprawiło warunki prowadzenia zajęć.

Liczba uczniów z roku na rok systematycznie wzrastała. W roku szkolnym 1966/1967, w związku z wprowadzeniem klasy VIII, do szkoły uczęszczało już 120 uczniów. W roku szkolnym 1980/1981 ich liczba wyniosła 210. Po raz pierwszy utworzono wówczas dwie klasy pierwsze, a nauka odbywała się na dwie zmiany – przedpołudniową i popołudniową.

Historia szkoły to jednak nie tylko zmieniające się warunki, liczba uczniów oraz kolejne remonty. To również bogata działalność pozalekcyjna.
Przez kolejne dziesięciolecia w Lubczynie działały drużyny harcerskie, Samorząd Uczniowski, koła PCK, Ligi Ochrony Przyrody, Ligi Obrony Kraju, Szkolna Kasa Oszczędności oraz Szkolny Klub Sportowy. Uczniowie uczestniczyli także w kołach zainteresowań: technicznym, modelarskim, fotograficznym, artystycznym, recytatorskim, turystyczno-krajoznawczym i ogrodniczym.

To ostatnie, prowadzone przez Leszka Panka, w latach 1980–1986 zajmowało się uprawą warzyw, które następnie uczniowie sprzedawali letnikom wypoczywającym w okolicznych ośrodkach campingowych. Uzyskany dochód przeznaczano między innymi na potrzeby szkoły oraz organizację wycieczek.

Szczególne miejsce w historii szkoły zajmował zespół akordeonowy. Występował on w okolicznych miejscowościach podczas różnych wydarzeń i uroczystości. Podczas przeglądu organizowanego przez I Program Polskiego Radia w Warszawie zdobył I miejsce w kategorii zespołów wiejskich.

W połowie lat siedemdziesiątych w szkole rozpoczęto również niezwykłe przedsięwzięcie – hodowlę jedwabników. Wcześniej na terenie szkoły posadzono liczne krzewy morwy. Sadzonki sprowadzano z Milanówka pod Warszawą, gdzie mieściło się centrum hodowli jedwabników. Entuzjastą i inicjatorem hodowli był ówczesny dyrektor szkoły – Bolesław Majewski. Mimo propagowania przez szkołę korzyści, w tym również finansowych, płynących z hodowli jedwabników, zarówno rodzice, jak ucznioie nie byli nią szczególnie zainteresowani. Ostatecznie w 1980 roku z hodowli całkowicie zrezygnowano.

31 maja 2000 roku, decyzją Rady Miejskiej w Goleniowie, Szkole Podstawowej w Lubczynie nadano imię Kardynała Stefana Wyszyńskiego.
Przez wszystkie lata istnienia szkoła pełniła również ważne funkcje społeczne i kulturalne. W swojej codziennej działalności odwołuje się do wartości stanowiących fundament społeczności szkolnej: uczciwości, odpowiedzialności, szacunku, bezpieczeństwa, kultury i życzliwości.

Osiem dekad to historia wielu pokoleń uczniów, nauczycieli, pracowników i rodziców. To tysiące szkolnych dni, lekcji, uroczystości, przedstawień, zawodów, wycieczek i spotkań.

To również historia ludzi, którzy przez lata tę szkołę tworzyli.
80 lat Szkoły Podstawowej w Lubczynie – to 80 lat historii zapisanej nie tylko w szkolnych dokumentach i kronikach, ale przede wszystkim w pamięci kolejnych pokoleń.
--
Tekst powstał na podstawie książki Goleniów w latach 1955 – 1989 TOM III, Józef Kazaniecki, Mosty 2025 r.

Zdjęcia:
1. Gazeta Goleniowska, Rok XVI nr 70 (925) 19.09.2006 art. „Sztandar dla Lubczyny”;
2. Gazeta Goleniowska, Rok X nr 11 (380) 02.06.2000 art. „Już nie jest bezimienna”;
3., 4. „Lubczyna 700 Lat historii”, Jerzy Tomsia, Paweł Musiał, cz. 2., str. 49.