Muzeum Regionalne w Iłży im. Adama Bednarczyka

26/09/2026

26/09/2026

Zapraszamy na wernisaż wystawy „Ceramiczne dziedzictwo” związanej z warsztatami w ramach projektu „Garncarstwo iłżeckie i ceramika iłżecka – dziedzictwo regionu” - Program Folk(od)nowa 2026. Wykonawca: Towarzystwo Ochrony i Promocji Zawodów Ginących w Iłży. Zadanie zostało dofinansowane ze środków Narodowy Instytut Kultury i Dziedzictwa Wsi w Programie Folk(od)nowa. Partner projektu – Muzeum Regionalne w Iłży.

Wernisaż wystawy – 27 września 2026 r. / niedziela / godz. 16:00 – Muzeum Regionalne w Iłży im. Adama Bednarczyka w Iłży.

Wystawa czasowa 27-29 września 2026 r.
Serdecznie zapraszamy!

Strona projektu: https://zawody-ginace.pl/garncarstwo-ilzeckie-i-ceramika-ilzecka/
Kocham Mazowsze Mazowsze serce Polski Powiat Radomski Iłża Lepsza Iłża Centrum Ceramiki Iłżeckiej Ludowej i Artystycznej

22/09/2026

Jednym z celów Radomskiej Inicjatywy pocztówkowej jest - naturalnie - dokumentacja fotograficzna szeroko pojętej historii i kultury Radomia i regionu.
Nawet współczesne zdjęcie niejednokrotnie staje się po czasie zdjęciem o walorach archiwalnych, a fotografie sprzed lat nie tylko popularyzują historię, ale i stają się często przyczynkami do zwiększenia stanu badań!

Ale, ale...
Nasze pocztówki to nie tylko awersy. Dokładamy wszelkich staran, żeby obiekty, zdarzenia i osoby otrzymały rzetelne opisy na rewersach kart.
Nie trzeba szukać daleko, żeby udowodnić, że nasze pocztówki można również "czytać", a rewersy kryją w sobie potężną dawkę informacji. Ot, we wrześniowym zestawie na trzech kartkach znajdziecie biogramy trzech osób: Jana Nepomucena Nowakowskiego (red. Łukasz Babula), Zofii Batorówny (red. Marta Trojanowska) i ks. Hieronima Latalskiego (red. Marek Dumin).

Informacje o tych osobach nie są łatwo dostępne, a i często biogramy na rewersach podawane są po raz pierwszy.
Jak myślicie, czy z naszych pocztówek będą w przyszłości korzystali także historycy i regionaliści? Mamy przeczucie, że tak. :-)

22/09/2026

17/09/2026

Dziś na zaproszenie Muzeum Przyrody i Techniki „Ekomuzeum” im. Jana Pazdura, barabaniarze z Iłży wystąpili na wydarzeniu zorganizowanym w ramach Europejskich Dniach Dziedzictwa. Tegoroczna edycja odbyła się pod hasłem „Przyszłość przeszłości. DZIEDZICTWO W ZAGROŻENIU”. Najstarsze bractwo w Iłży, czyli barabaniarze, swoje działalnością, doskonale wpisują się w motto dni dziedzictwa. Jutro będzie można zobaczyć ich w Wąchocku. Barabaniarze byli w składzie: Marian Rachudała, Jacek Godzisz, Aleksander Chudzikowski, Piotr Durasiewicz, Krzysztof Orczykowski, Tomasz Jeziorski, Tomasz Pietrzykowski i Łukasz Babula

17/09/2026

Barabaniarze na Europejskich Dniach Dziedzictwa w Muzeum Przyrody i Techniki w Starachowicach.

15/09/2026

🏺🔥 Wieża, która przetrwała złoty wiek iłżeckich garnków!

📍 Przy ulicy Wójtowskiej w Iłży, stoi budowla, która na pierwszy rzut oka mogłaby uchodzić za średniowieczną wieżę obronną – i to nie byle jaką, bo bardzo przypominającą celtyckie wieże wznoszone 2 tysiące lat temu. W rzeczywistości to jedyny w Polsce zabytek tego typu: piec garncarski, świadek epoki iłżeckiego rzemiosła. ☗

🪨🏺 Iłżeckie garncarstwo sięga XVI wieku – już w 1571 r. cech garncarzy liczył 16 osób i był jedną z najliczniejszych grup rzemieślniczych w mieście. Sekret sukcesu? Wyjątkowa jakość miejscowej gliny – tak dobra, że użyto jej nawet do wykonania formy odlewniczej dla dzwonu Zygmunta na Wawelu!

🗺️ Wyroby iłżeckie podróżowały po całej Polsce i Europie. Do Krakowa docierało rocznie 40-60 wozów naładowanych garnkami, a na jarmark św. Michała w 1594 r. ciągnęło je aż 56 koni. 🐎🐎🐎 Ceramika trafiała też na Litwę, Białoruś, do Czech, a przez port w Gdańsku – nawet do Szwecji.

🛖 Ta wyjątkowa budowla: stożkowata, kamienna wieża, to w rzeczywistości dwa piece pod wspólną obudową – większy do wypału naczyń i mniejszy do wypału drobnej ceramiki dekoracyjnej. Jej wapienna osłona, w świetnym stanie do dziś, miała chronić okoliczne budynki przed zaprószeniem ognia. 🔥

Piec należał do rodziny Pastuszkiewiczów, mistrzów cechu iłżeckich garncarzy. Zgasł na dobre wraz ze śmiercią Stanisława Pastuszkiewicza w 1962 roku.