Marek Kruczek Prywatna Galeria Porcelany

13/09/2026

Ostatnie w tym roku warsztaty o porcelanie!

Już wkrótce w Xanadu odbędą się stacjonarne warsztaty z Markiem Kruczkiem zatytułowane "Historia i identyfikacja ceramiki i porcelany"!

🔵 Sprawdź: https://www.warsztaty.galeriaxanadu.pl/warsztaty-porcelana/

👉 To spotkanie dla każdego, kto ceni piękno historycznej ceramiki i porcelany i chciałby wiedzieć więcej o tym, czym się charakteryzuje, jak powstawała, czym była zdobiona, jak ją identyfikować i naprawiać. A także, jak budować swoją własną kolekcję: od czego zacząć, gdzie szukać przedmiotów, jak je rozpoznawać i oceniać ich stan.

☕ Te warsztaty to nasz prawdziwy bestseller – cieszą się niesłabnącym zainteresowaniem i przyciągają miłośników ceramiki z całej Polski. Uczestniczą w nich zarówno osoby początkujące, zupełnie "zielone", jak i doświadczeni kolekcjonerzy. Nic dziwnego – Marek Kruczek to wybitny znawca tematu, łączący ogromną wiedzę i wieloletnie doświadczenie z autentyczną pasją, którą z entuzjazmem przekazuje innym.

📅 Spotkanie odbędzie się w Xanadu już w niedzielę 20 września 2026 r. w godz. 10:00-15:00.

07/08/2026

Żegnaj Bożenko…
Odeszła cudowna osoba, przyjaciółka galerii, zawsze uśmiechnięta, wesoła, kochająca rodzinę, kwiaty i zwierzęta (szczególnie swoje dwie kotki). Poznaliśmy się osiem lat temu tuż po otwarciu Galerii przy ul. Dietla 107 i od razu zaprzyjaźniliśmy. Zatrzymywała się zawsze u mnie gdy wracała z zakupów z Hali Targowej, opowiadała swoje historie z różnych wypraw i życia, planując kolejne wycieczki, recytowała wierszyki i piosenki z pamięci, imponowała dystansem do życia i otwartością. Mieliśmy taki kod, gdy coś widziała co jej się podobało mówiła „o jakie brzydkie”- zawsze się z tego śmialiśmy😅, kochała swoje dzieci i wnuki, lubiła o nich opowiadać, kochała układać puzzle, kabarety, gadżety kuchenne z Temu, oglądanie samolotów lądujących na Maderze czy dzikich zwierząt na Sawannie, kochała życie … żegnaj Bożenko dziękuję, że nasze drogi się przecięły…

16/06/2026

Królewska Miśnia, ok. 1740–1745 r., czajniczek herbaciany z zestawu solitaire (dla jednej osoby). Zestawy solitaire, określane również jako égoïste, tworzono do serwowania herbaty, kawy lub czekolady głównie podczas śniadania (déjeuner). Ich największa popularność przypada na połowę XVIII wieku i była związana przede wszystkim z francuską kulturą stołu. Pierwsze pojawienie się takich kompletów wiązało się z tradycją lever, czyli poranną toaletą króla Ludwika XV. W jej trakcie monarcha spożywał śniadanie w sypialni lub buduarze, jednocześnie przyjmując wybranych dworzan na audiencji. Potwierdza to m.in. zakup zestawu solitaire w Sèvres z 1752 roku przez markizę de Pompadour dla Ludwika XV.

Ciekawą cechą przedmiotowego czajniczka poza boczną rączką jest również jego bardzo mały rozmiar. Wynikało to nie tylko z funkcji zestawu przeznaczonego dla jednej osoby, lecz także z ekonomii serwowania herbaty, która na początku XVIII wieku pozostawała produktem bardzo kosztownym (kilkukrotnie droższa od kawy).

15/06/2026

Dokładnie dzisiaj przypada WYJĄTKOWA ROCZNICA dla każdego miłośnika porcelany- 320 lat od urodzin Johanna Joachima Kändlera najwybitniejszego osiemnastowiecznego modelarza porcelany.

Kändler urodził się 15 czerwca 1706 roku w Fischbach koło Drezna, około 80 km od dzisiejszej granicy z Polską. Wykształcenie zdobywał m.in. w pracowni Johanna Benjamina Thomae, nadwornego rzeźbiarza elektora saskiego. Już na początku kariery uczestniczył w realizacji dekoracji rzeźbiarskich dla Zielonego Sklepienia (Grünes Gewölbe) w Dreźnie.

W wieku 25 lat został mianowany rzeźbiarzem nadwornym, a rok później w 1731 roku trafił do manufaktury w Miśni, gdzie po przyjściu stwierdził, że wcześniej nie powstała tam „ani jedna porządna figura”, a personel składał się głównie z „garncarzy i rzemieślników” 🙂. To właśnie Kändler nadał porcelanie miśnieńskiej ten niespotykany do tej pory rzeźbiarski charakter. Wprowadził nie tylko realizm oparty na obserwacji natury, ale także zaprojektował figurki inspirowane scenkami dworskimi, scenkami pasterskimi, postaciami z Commedia dell’arte, stworzył słynną Małpią Orkiestrę oraz setki innych figurek o rokokowej formie czy elementy stołowe w tym był głównym projektantem najsłynniejszego Serwisu Łabędziego. Przypisuje mu się również wprowadzenie w 1767 roku techniki rytowania wzorów bezpośrednio w gipsowych formach oraz opracowanie techniki ręcznie formowanych kwiatów porcelanowych. Podczas wojny siedmioletniej, w 1761 roku, Kändler kategorycznie odmówił przejścia na służbę do króla Prus Fryderyka Wielkiego. Mimo wielkiej sławy i wysokich zarobków Kändler został pochowany skromnie 23 maja 1775 roku. Pozostawił po sobie znaczne długi, dlatego jego rodzina musiała sprzedać dom przy miśnieńskim rynku, gdzie obecnie znajduje się tablica upamiętniająca. Jego modele do dziś zachwycają kolekcjonerów, historyków sztuki i miłośników Miśni, pozostając jednym z najpiękniejszych świadectw historii rozwoju porcelany europejskiej w XVIII w.

14/06/2026

Królewska Manufaktura w Miśni, filiżanka z talerzykiem w orientalnej podszkliwnej dekoracji kobaltowej o kanelowanej powierzchni pokrytej rzadkim kremowym szkliwem „zajęcza skórka”.

Zewnętrzna powierzchnia ścianki filiżanki i talerzyka pokryta szkliwem słomkowym („zajęcza skórka”) i dekorowane reliefem. Dekoracja reliefowa w postaci dwóch rzędów drobnych kaneli przesuniętych względem siebie, obecnie określanych jako suchy patyk (niem. gebrochener Stab) lub w literaturze anglo-języcznej jako wzór żebrowy „ribbed pattern”. W manufakturze miśnieńskiej relief ten pojawia się ok 1739 r. a bardzo często obiekty z tym reliefem posiadają dekorację orientalną najczęściej wykonaną kobaltem podszkliwnym. Wnętrze filiżanki i lstra spodka dekorowane malowanym poszkliwnym kobaltem wzorem indianische Blumen: symetrycznie rozłożonymi czterema gałązkami kwiatów wokół jednej w centrum, przy krawędzi ornamentalna bordiura.

Obiekt pochodzi z okresu Vieux Saxe- to okres najobfitszy we wzory i dekoracje często o korzeniach dalekowschodnich. Przedmiotowe szkliwo jest kopią szkliwa Chińskiego. Przedmiotowe szkliwo zostało opracowane przez arkanistę Dr. Etzscha. Zostało ono opisane przez Johana Gregora Hörldt w drugiej księdze z recepturami z 1740 r. Duży zbiór takich obiektów znajduje się w R. Wark Collection (Pietsch 2011, nr kat. 91-97) oraz w zbiorach Zamku Królewskiego w Warszawie w tym identyczny komplet jak przedmiotowy.