21/10/2026
Eugeniusz Niemirowski urodził się we Lwowie. Po II wojnie światowej osiedlił się we Wrocławiu. Tam rozpoczął studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w pracowniach malarstwa prof. Leona Dołżyckiego i prof. Marii Dawskiej. Jednak w trakcie nauki zmienił kierunek i w 1953 r. uzyskał dyplom na Wydziale Szkła i Ceramiki.
W latach 70. postanowił zmienić swoje życie, porzucił Wrocław i przeniósł się do Parzyc w gminie Nowogrodziec, gdzie wykupił budynki po starej elektrowni wodnej i zamienił je na pracownię ceramiki unikatowej.
Artysta sam zajmował się wszystkimi etapami powstawania ceramiki, od przygotowania mas i szkliw przez projektowanie i wykonywanie form, ich dekorowanie i szkliwienie aż po wypał. Znany był przede wszystkim z wytwarzania artystycznych przedmiotów użytkowych, takich jak wazony, talerze, czarki i rozmaite pojemniki, o uderzających prostotą kształtach. Niepowtarzalny charakter nadawał im przez nanoszenie dekoracji w postaci malatury lub reliefu zestawionych z rozmysłem z gładkimi powierzchniami, często na zasadzie kontrastu kolorystycznego. Najczęściej stosował motywy roślinne i zwierzęce, a także sceny rodzajowe z postaciami w stylizowanych strojach ludowych. Dekoracje te często układały się w krótkie cykle tematyczne, takie jak „rycerze” czy „muzykanci”.
Ceramika E. Niemirowskiego trafiła do zbiorów muzeów w Bratysławie, Berlinie i Bolesławcu oraz prywatnych kolekcji w Polsce, Czechach, Francji, Belgii, Rosji, Niemczech, Kanadzie i USA. (tekst i zdjecie artysty: Muzeum w Bolsławcu)
W katalogu "Współczesna ceramika Artystyczna" znajdziecie Państwo imponującą pracę Eugeniusza Niemirowskiego, która od lat 80. znajdowała się w kolekcji prywatnej.
📌LINK DO KATALOGU: https://pragaleria.onebid.pl/pl/auction/-/10651
