ย้อนรำลึก 6 ตุลาในสถานการณ์ความรุนแรงปัจจุบัน #ตามหาฆาตกรตัวจริง
โดย วิภา ดาวมณี
เดือนตุลาคมของทุกๆปีจะมีคนจำนวนหนึ่งมาร่วมพิธีกรรมรำลึกถึงผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 เช่นเดียวกับในประเทศเกาหลี อาเจนตินา อาฟริกาใต้ และอีกหลายประเทศที่ประชาชนถูกประหัตประหารจากความรุนแรงของรัฐ คณะกรรมการรับข้อมูลและสืบพยานเหตุการณ์ 6 ตุลา 2519 มีข้อสรุปที่สำคัญจากการสืบพยาน คือ
1. เหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519
ถือเป็นอาชญากรรมของรัฐที่ก่อกับประชาชน สมควรที่รัฐจะต้องแสดงความรับผิดชอบ
2. มีการนำสื่อของรัฐ กุข่าว ประโคมข่าว สร้างเรื่องเท็จ ปลุกระดมให้เกิดการทำร้ายร่างกาย ฆ่า ฟัน และกระทำทารุณกรรม อย่างโหดเหี้ยม โดยเฉพาะสถานีวิทยุยานเกราะ ซึ่งเป็นสถานีของรัฐ ที่อยู่ในความควบคุมของฝ่ายทหาร จนก่อให้เกิดเหตุการณ์นองเลือดในธรรมศาสตร์ และบริเวณท้องสนามหลวง รวมทั้งเหตุการณ์ต่อเนื่องที่เยาวชน นิสิตนักศึกษา จำนวนประมาณกว่า 3,000 คน ต้องหลบหนีภัยคุกคาม เข้าร่วมกับกองทัพประชาชนของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย เป็นเวลาอย่างน้อย 2 ปี และสูงสุดถึงประมาณ 13 ปี รัฐจะมีมาตรการและกลไกป้องกันอย่างไร ไม่ให้บุคลากรของรัฐ นำเครื่องมือและกลไกต่าง ๆ ของรัฐ มาใช้ในการเข่นฆ่า และทำร้ายประชาชนในอนาคต เพื่อไม่ให้เกิดสถานการณ์เช่นที่ได้เกิดขึ้นมาแล้ว ทั้งในเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 / 6 ตุลาคม 2519 และเหตุการณ์พฤษภา 2535
นอกจากนี้ที่ประชุมคณะกรรมการรับข้อมูลฯ เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม 2545 ยังได้มีมติขอให้รัฐบาลกล่าวแสดงความเสียใจต่อผู้เสียหาย พ่อแม่ ญาติพี่น้อง ของผู้เสียหายทั้งหลายทั้งปวง ในอาชญากรรมที่รัฐไทยในอดีต ได้ก่อขึ้น เมื่อ วันที่ 6 ตุลาคม 2519 ในฐานะที่เหตุการณ์นี้ถือเป็นอาชญากรรมที่รัฐก่อกับประชาชน ส่งผลให้เกิดบาดแผลในใจแก่เด็กเยาวชน และพ่อแม่ผู้ปกครอง รวมทั้งญาติพี่น้อง เพื่อนฝูง ประมาณว่าไม่ต่ำกว่า 50,000 คน ข้อเรียกร้องต่อรัฐ ซี่งยังมิได้รับการตอบสนองแต่ประการใด โดย ศ.เสน่ห์ จามริก ประธานที่ปรึกษาคณะกรรมการรับข้อมูลฯ ได้มอบจดหมายข้อเรียกร้องเป็นทางการให้กับท่านายกรัฐมนตรีทักษิณ ชินวัตรในคราวที่มาเปิดอนุสาวรีย์ 14 ตุลา ที่สี่แยกคอกวัว ถนนราชดำเนิน พร้อมทั้งเสนอให้จัดตั้งคณะกรรมการอิสระ (Truth commission) ติดตามผู้สูญหาย และเรียกร้องการจ่ายค่าชดเชยอย่างเป็นทางการจากรัฐบาล โดยคณะกรรมการอิสระชุดนี้จะทำหน้าที่รวบรวมเรื่องราวเกี่ยวกับเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2516 ติดตามตรวจสอบผู้เสียชีวิต และสูญหายจากเหตุการณ์ดังกล่าว ซึ่งอาจรวมตลอดถึงการจัดสร้างอนุสรณ์สถานเป็นเป็นเครื่องเตือนใจแก่คนรุ่นหลัง ให้ระลึกถึงเหตุการณ์ครั้งนี้ ถึงแม้ว่าเวลาจะครปีแล้ว ก็ยังไม่ถือว่าช้าเกินการณ์ เพราะแม้สงครามเกาหลี หรือสงครามเวียดนาม จะเลิกไป 25-30 ปี แล้ว รัฐบาลอเมริกันยังคงติดตามทหารอเมริกันที่สูญหายอยู่แและจะเลิกก็ต่อเมื่อหาได้ครบถ้วน ในเกาหลี truth commission สามารถเอาอดีตประธานาธิปดีที่สั่งการฆ่าหมู่นักศึกษาที่เมืองกวางจูมาลงโทษ และในชิลีก็มีความพยายามนำตัวนายพลปิโนเช่ มาชำระโทษเช่นกัน
เหตุการณ์ในสังคมไทยเราในรอบทศวรรษที่ผ่านมาเหตุการณ์รุนแรงที่รัฐกระทำกับประชาชนดูจะซ้ำรอยเดิม เช่นกรณี กรือเซะ การสังหารผู้นำรากหญ้า เจริญ วัดอักษร การปราบยาเสพติดโดยการฆ่าตัดตอนผู้ถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดกว่า 2,500 ราย เสมือนกับว่าเป็นเรื่องปกติในสังคม การอุ้มฆ่าทนายสมชาย และการล้อมปราบเสื้อแดงในปี 2553 และการไล่ล่าผู้คิดต่างกับรัฐ การจับกุมเยาวชนผู้นำนักเรียน นักศึกษา ด้วยมาตรา 112 และการสูญหายของอีกหลายคนเสมือนว่าไม่เคยมีบทเรียนอาชญากรรมรัฐมาก่อน
ทุกๆปีในวันที่ 6 ตุลา โครงการกำแพงประวัติศาสตร์: ธรรมศาสตร์กับการต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ร่วมกับ เครือข่ายเดือนตุลา คณะกรรมการรับข้อมูลและสืบพยานเหตุการณ์ 6 ตุลา ร่วมกันจัดงานรำลึกที่ สวนประติมากรรมโครงการกำแพงประวัติศาสตร์ หน้าหอประชุมใหญ่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์
สอบถามได้ที่ 081-613-4792 email: [email protected]
คลิกอ่านเรื่องราวเกี่ยวกับเหตุการณ์ 6 ตุลา 2519 ในเว็บไซต์ www.6tula2519.net
หมายเหตุ
คณะกรรมการรับข้อมูลและสืบพยานเหตุการณ์ 6 ตุลา 2519 ตั้งขึ้นเมื่อเดือนกรกฎาคม 2543
ประกอบด้วย ที่ปรึกษา 7 ท่านคือ ศ.เสน่ห์ จามริก ศ.ดร.นิธิ เอียวศรีวงศ์ อ.สุลักษณ์ ศิวรักษ์ ดร.ชาญวิทย์ เกษตรศิริ รศ.ดร.ธเนศ อาภรณ์สุวรรณ ศ.นิคม จันทรวิทุร(เสียชีวิต) และ ผศ.ดร.พนม เอี่ยมประยูร (เสียชีวิต) และประธานกรรมการ ศ.(พิเศษ) ดร.ชลธิรา สัตยาวัฒนา พร้อมด้วยกรรมการ 3 ท่านได้แก่ คุณสมศักดิ์ โกศัยสุข ผศ.สุรัสวดี หุ่นพยนต์ และดร.สุธาชัย ยิ้มประเสริฐ (เสียชีวิต) โดยมี ผศ.ใจ อึ๊งภากรณ์ เป็นเลขานุการ (ลาออก) และ ผู้ประสานงาน คือ อาจารย์วิภา ดาวมณี คุณสุรีพร วิทูวิทยา(เสียชีวิต) และคุณนุ่มนวล ยัพราช(ลาออก)
ทำไมต้อง 6 ตุลา 2519 คลิก website 6tula2519.net เสมือนท่องไปในมิวเซียมเล็กๆ จากความตั้งใจของคนเล็กๆ http://6tula2519.net/newsite/category/article01/
Intro for Public
On the morning of 6 th October 1976, Thai uniformed police, alongside armed semi-fascist thugs, crushed the student movement in Thailand at Thammasat University. This brutal state crime was supported, either directly or indirectly, by all sections of the Thai ruling elite. Their aim was not so much the crushing of the young parliamentary democracy, which had arisen after the mass popular uprising three years earlier on the 14th October 1973, but the destruction of the growing socialist movement throughout the country. This destruction of the left came not only in organisational form, but also in terms of the present collective historical memory about the Thai left. The results of “cleansing democracy movement” can be seen in the present corrupt and money dominated system of Thai parliamentary politics. Yet, the impact of the Asian Economic Crisis and a whole new generation of people with little knowledge of the 1970s, may be an indication of social pressure from below and the re-emergence of class-based politics.
