27/10/2025
Laat ik het maar toegeven: bij leven was ik meer ‘rood’ dan ‘groen’.
Anders dan mijn vakgenoot Jac. P. Thijsse, oprichter van Natuurmonumenten, met wie ik vaak wordt verward.
Mijn mede-onderwijzer en buurman op het Pretoriusplein Marinus Neven heeft het mij nog lang nagedragen dat hem bekende dat ik, op weg naar een internationaal onderwijzerscongres in Londen, bij Dover – in plaats van de krijtrotsen te bewonderen, het gordijntje van onze treincoupé dichttrok om zonder afleiding met mijn vrienden te klaverjassen.
Tja, ik leefde in een heel ander klimaat dan jullie.
Op één punt voldeed ik wel aardig aan jullie moderne normen: ik nam altijd het openbaar vervoer en de benenwagen. Want ik had geen auto – en ik kon trouwens ook niet fietsen. Dat heb ik wel geprobeerd, in militaire dienst, maar nadat ik drie keer een luitenant omver reed, gaf ik het op.
ROOD was ik zeker wel, net als mijn veel re vroeg gestorven vader. Al sloot ik mij pas aan bij de Sociiaal-Democratische Arbeiderspartij, de SDAP (voorloper van jullie PvdA), in 1909, toen er een eind kwam aan de beroerde interne twisten tussen scherpsljpers. Voor die partij werd ik zelfs in de jaren ’30 Tweede-Kamerlid en gemeenteraadslid. Daar zette ik mij vooral in voor beter onderwijs voor iedereen, ongeacht het inkomen en de intellectuele bagage van de ouders – een onderwerp dat in jullie verkiezingsstrijd helaas geen grote rol lijkt te spelen...
In 1933, toen ik de politiek inging, kwam die akelige Hi**er aan de macht. Zijn vriendjes van de NSB begonnen zich te roeren. Behoud van de democratie werd ons belangrijkste agendapunt. Onderwijs dar ervoor zorgt dat kinderen en jongeren zich breed kunnen informeren en het verschil tussen wetenschappelijjk vrijwel onomstreden feiten en evidente flauwekul te ontdekken is daarbij van groot belang.
Wat duvel! Vanaf mijn wolk zou ik jullie dus raden: stem op iemand die dat uitdraagt Zoals Marjolein Moorman. Die meid begrijpt wat ik hedoel!
