16/10/2026
Vandaag is het precies veertig jaar geleden dat de Belgische violist Arthur Grumiaux (1921-1986) overleed. 🎻
Deze virtuoos liet de vioolkunst jarenlang schitteren, en trad daarmee in de voetsporen van zijn illustere voorgangers Henry Vieuxtemps en Eugène Ysaÿe. Als wonderkind begon hij al op elfjarige leeftijd met vioolspelen. Later bouwde hij een internationale carrière uit als solist en kamermusicus, met optredens op talrijke concertpodia en festivals. Ook zijn muzikale samenwerking met de Roemeense pianiste Clara Haskil was bijzonder. De twee deelden niet alleen een grote muzikale verbondenheid, maar werden ook hechte vrienden.
Sinds december 2021, het jaar waarin de honderdste geboortedag van Grumiaux werd herdacht, bewaart de muziekafdeling van KBR het Fonds Arthur Grumiaux, dankzij een schenking in bewaring door de Koning Boudewijnstichting. De collectie omvat talrijke handgeschreven en gedrukte partituren, vaak voorzien van aantekeningen of opdrachten, naast foto's, brieven, geluidsopnamen, boeken en concertprogramma's.
Het Fonds Grumiaux vormt dan ook een uitzonderlijke bron voor onderzoekers die zich verdiepen in deze grote violist van de twintigste eeuw.
-
Aujourd’hui, cela fait quarante ans jour pour jour que s’éteignait le violoniste belge Arthur Grumiaux (1921-1986) 🎻
Ce virtuose aura fait rayonner l’art du violon durant de nombreuses années, à la suite de ses illustres prédécesseurs Henry Vieuxtemps et Eugène Ysaÿe. Enfant prodige, il entame l’étude de son instrument dès ses onze ans. Il connaîtra par la suite une carrière internationale, comme soliste ou chambriste, multipliant les concerts et les festivals, développant aussi une collaboration musicale doublée d’une profonde amitié avec la pianiste roumaine Clara Haskil.
Depuis le mois de décembre 2021, année du centenaire de la naissance de Grumiaux, la section de la Musique de KBR abrite le fonds Arthur Grumiaux, grâce à un dépôt de la Fondation Roi Baudouin. Cette collection renferme quantités de partitions manuscrites et imprimées, souvent annotées ou dédicacées, photographies, lettres, archives sonores, livres et programmes de concerts.
Le Fonds Grumiaux constitue par conséquent une source exceptionnelle pour les chercheurs qui s’intéressent à ce grand violoniste du XXe siècle.